Hotel zła (Fritt Vilt) 2006

Jeden z młodych Norwegów, którzy postanowili pouprawiać sobie sporty ekstremalne w górach Jotunheimen – łańcuch górski w środkowej Norwegii doznaje otwartego i bolesnego złamania nogi uprawiając snowboard. Temperatura spada tutaj poniżej 25 stopni Celsjusza i grupa norweskich przyjaciół zaczyna szukać ratunku dla kolegi i ciepła dla siebie na górskiej, śnieżnej pustyni. Czy znajdą jakąś oazę?….

Dane techniczne
Rok premiery: 2006
Kraj produkcji: Norwegia
Gatunek: Horror, dramat, wg. skandynawskich krytyków – slasher
Reżyser: Roar Uthaug
Nagrody i nominacje: Amanda dla najlepszej aktorki w 2007 roku (Ingrid Bolsø Berdal) i Amanda publiczności dla reżysera
Kontynuacje: „Fritt Vilt 2” (2008) i „Fritt Vilt lll” (2010)

Akcja
Młodzi ludzie w końcu znajdują ośnieżony drewniany dom, wyglądający na opuszczony od dawna. Toteż w środku nikogo nie ma, więc po sprawdzeniu go zatrzymują się w nim aby się ogrzać i opatrzyć rannego. Zamiast leków znajdują tam dużo alkoholu, a otwarte złamanie zaklejają zwykłym klejem! Gdy już rozgaszczają się i jeden z nich wychodzi szukać innej pomocy zostaje zaatakowany przez nieznanego opatulonego w ciepłe ciuchy sprawcę. Następnie nieproszeni goście opuszczonego od lat domu są kolejno mordowani przez tego samego mordercę.

Znajdują w spiżarni dużo jedzenia w słoikach i strzelbę z jednym nabojem, którą spróbuje obronić się dwoje ostatnich ocalałych. Morderca morduje ostrym, metalowym narzędziem, więc niektóre sceny są bardzo krwawe, a wciągającymi aspektami może być to że jedna dziewczyna znika bez śladu, a ktoś jeszcze uciekając przed mordercą do szopy przed domem wpada w sidła na niedźwiedzie. Ranny w nogę cały czas pije alkohol…..

Bohaterowie są pijani również gdy krwawo i brutalnie mordowany jest pierwszy z nich….

Z domem związana jest tajemnica zaginięcia małego chłopca w przeszłości, a w okolicach tego łańcucha górskiego do tej pory ginął ludzie. Norweska prasa obficie donosi o tych zaginięciach.

Zdjęcia i produkcja
Film jest jednym z najlepszych horrorów norweskich XX wieku, a dla niektórych nawet skandynawskim slasherem – co się rzadko zdarza. Produkcja zebrała pozytywne opinie krytyków, a ekipa filmowa i aktorzy na miejsce zdjęć (łańcuch górski Jotunheimen – sam szczyt) przybyli helikopterami obciążonymi dodatkowo dwudziestotonowym sprzętem filmowym każdy!

Zdjęcia do produkcji trwały tylko dwa miesiące, a montaż kolejnych dziewięć.

Główne role
Ingrid Bolsø Berdal − jako Jannicke
Rolf Kristian Larsen – jako Morten Tobias
Endre Martin Midtstigen – jako Mikal
Tomas Alf Larsen – jako Eirik
Viktoria Vinge – jako Ingunn

Film prezentowany był na wielu festiwalach filmowych na całym świecie.

Reklamy

Hannah Baker i jej 13 Powodów

Jestem właśnie po seansie 13 odcinków (powodów) serialu, w którym glówna bohaterka opisuje na 13 taśmach stereo powody, dla których popełniła samobójstwo. Powodami tymi mieli być jej koledzy ze szkoły oraz pedagog tak jak pisałem w poprzednim wpisie o tym serialu.

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/07/20/13-powodow-13-reasons-why-2017/

I stwierdzam że oglądając serial faktycznie można się zabić, ale z nudów gdyż przez 12odcinków nic ciekawego się nie dzieje. Ot, nastolatek przemierza swój licealny świat ze słuchawkami na uszach, a słucha kaset, które zostawiła mu Hannah Baker i podaje je dalej. Sam jest na jednej z nich gdyż sam też jest powodem samobójstwa swojej szkolnej sympatii, a w swoistym pościgu za innymi powodami dowiaduje się szokujących szczegółów z jej życia np. tego kto ją zgwałcił. Przeszłe gwałty na ofierze samobójstwa są poza tym tematem rozmów nastolatków w jednym z odcinków (znam takie rozmowy z reala, a mimo to nie popełniam samobójstwa 🙂 ).

Na początku dwóch odcinków twórcy umieszczają jednak opis o tym że zawiera on brutalne sceny przemocy i gwałtu nie odpowiednie dla młodych widzów. Co nie zmienia faktu że głównymi bohaterami (powodami) serialu są właśnie nastoletni uczniowie, a film adresowany jest do młodych ludzi, którzy w realu przeżywają podobne wrażenia i kłopoty, do tych które mają właśnie ci bohaterowie, a szczególnie Hannah. Narratorka zaczyna (do Claya – swojej szkolnej sympatii) i kończy (do swoich rodziców) opowieść od i na prośby/ie o nieregulowanie odbiorników (lub monitorów) gdyż to naprawdę ona….w stereo. Tak zaczyna się i kończy historia jej samobójstwa.

Hannah Baker (Katherine Langford)

Każdy dostaje kasetę, której jest bohaterem w kolejności, w której chciała tego ofiara i tak jako jedni z ostatnich dostają nagrania jej rodzice, którzy już wtedy są na etapie sądzenia się ze szkołą, gdyż to przez szykany, gwałty i prześladowania jakich doświadczyła w niej ich córka zabiła się. Na 13-stej i ostatniej kasecie Hannah opowiada o czarnoskórym pedagogu, do którego przychodziła ze swoimi młodzieńczymi problemami jednak ten nie był w stanie jej pomóc, a wręcz przeciwnie – zaszkodził jeszcze bardziej i po rozmowie z ofiarą licealnych szykan stał się jednym z powodów jej samobójstwa :).

W pewnej chwili bohaterowie opowiadań samobójczyni orientują się wreszcie że zabiła się przez nich i podejmują próby (rozmowy) zrzucenia części odpowiedzialności za jej śmierć z siebie, a wrobienia w nią innego kolegi. Jeden z gnębicieli Hannah – syn policjanta też jest powodem jej samobójstwa i w ostatnim odcinku strzela sobie w głowę :). A niedługo przed tym główny bohater (ten, który nosi kasety) dowiaduje się dlaczego koleżanka zabiła się również przez niego….

Opisy i obrazy mające rzekomo zachęcać widzów do samobójstwa mają miejsce tylko i wyłącznie w 13 odcinku i trwają około półtorej minuty. Są wyobrażeniem głównego bohatera, który pracował z resztą z ofiarą w tym samym kinie dotyczące ostatnich chwil życia jego koleżanki. I tak widz słyszy (lub czyta) jak Hannah po wyjściu od szkolnego pedagoga załatwiła jeszcze kilka spraw, oddała do byłej pracy służbowy mundur, poszła w domu do łazienki, odkręciła wodę w wannie, wzięła żyletki, które wcześniej wzięła ze sklepu rodziców, weszła do wanny i podcięła sobie żyły. Na ekranie widać to samo co słychać w słuchawkach. W tej chwili taśm nagranych przez Hannhę słuchają jej rodzice.

Bakerowie po tym jak dowiedzieli się że ich nieżyjąca córka była gnębiona w szkole dowiadują sięo tym więcej i postanawiają wytoczyć szkole proces w sądzie. Adwokatem szkoły jest matka jednego z jej uczniów i przyjaciela martwej Hannhy Baker w jednym. Tak, dobrze kminicie – to matka głównego bohatera – Claya, który jako pierwszy wysłuchuje nagrań samobójczyni i przekazuje je innym powodom przy czym cały czas okłamuje rodziców swoich że ofiarę znał słabo i nie była ona nawet jego koleżanką. A w rzeczywistości była jego szkolną sympatią. Matka Claya dowiaduje się prawdy od matki samobójczyni.

W ostatnim odcinku koledzy samobójczyni zeznają też do kamery o tym, w jakim stopniu który z nich znęcał się nad Hannhą i oczerniają jeden drugiego (to też z nam z reala). Zeznają również że Hannah faktycznie była ofiarą mobbingu, szykan, molestowania, gwałtów i innych licealnych prześladowań dokonywanych przez jej kolegów. W historii nie brakuje też motywu handlu narkotykami i palenia marihuany jak też picia wódki przed lekcjami oraz pobicia i prowokacji z nagraniem przyznania się do gwałtu w tle (jak to dzieci 😀 ) – nagranie takie za sprawą Claya staje się 14 taśmą. W kilku odcinkach przewija się też motyw homoseksualizmu.

Grono pedagogiczne (również powód samobójstwa 😀 ) zaczyna interesować się tym co dzieje się w szkole z uczniami dopiero po zaskarżeniu jego szkoły do sądu przez rodziców samobójczyni. Wtedy to dyrektor z pedagogiem odnajdują w jednej z toalet napis na ścianie że jedna z uczennic to: „wiadro na spermę”. Jednak wiad….,znaczy się uczennica 🙂 – przepraszam nie zabija się z tego powodu, a podobnych napisów w toaletach jest dużo więcej.

Adresatami nagrań są nie tylko koledzy ofiary, ale też jej najlepsza przyjaciółka.

*Serial może i wywoła jakieś suicydalne odruchy w widzach 18-, ale większość z bohaterów – licealistów jest już przecież dorosła. Mają nawet prawo jazdy i samochody :). Dużo kłótni i nastoletniego gadania, podniecania się byle czym i szkolnych utarczek, ale MikkeHarry odniósł tylko uczucie znudzenia i zniecierpliwienia podczas seansu. Wiem że was zasmucę i zawiodę, ale wbrew temu co twierdzą psycholodzy, pedagodzy (jeden z nich też jest powodem samobójstwa 😀 ), suicydolodzy i inni naukowcy FILM NIE DZIAŁA NA MOJE SAMOBÓJSTWO!

Clay Jensen (Dylan Minnette)

Nie działa tak jak nie działają sceny i opisy takich przypadków z telewizyjnych migawek w informacjach i sceny samobójstw w hollywódzkich filmach czy ich przypadki opisywane w fabularyzowanych, polskich talk-show`ach telewizyjnych typu „W11” i „Dlaczego ja?”. Nie, nie oglądam tego gówna, ale słyszę je gdy w tle np. tak jak teraz brzęczy mi telewizor. Nic innego tam nie pokazują i o dziwo nie krzyczą że te sceny i opisy mogą być powodem fali samobójstw widzów! Jak zrobili to ww. wymienieni uczeni w przypadku „13 Powodów”.

Ale powyższe nie znaczy że ja nie jestem lub nie będę powodem samobójstwa kogoś innego…. albo wy nie będziecie :).

Pozdrawiam!

13 Powodów (13 Reasons Why) 2017

UWAGA: TO TYLKO FILM!

Nie macie czasem ochoty na samobójstwo?

Bo bohaterka serialu wyprodukowanego przez „Netflix, Inc” – tą samą internetową wypożyczalnię filmów i seriali w wersji strumieniowej,która wyprodukowała między innymi „House of Cards” .

Hannah Baker (w tej roli Katherine Langford) zanim popełniła samobójstwo nagrała 13 kaset dla kolegów i koleżanek z klasy, na których mówiła w jaki sposób każdy z nich przyczynił się do jej śmierci. Nie muszę chyba wspominać że te 13 osób (powodów?, odcinków?) było jej prześladowcami, gnębicielami i stalkerami. Znęcali się nad nią prawdopodobnie po to aby być sławnymi w szkole. Prześladowana dziewczyna przedstawiła ten desperacki krok jako wyjście z sytuacji, a kasety podrzucił pod drzwi jednego z jej gnębicieli jej wspólnik po jej śmierci. To ten, który je znalazł miał je rozdysponować pomiędzy swoich kolegów, z którymi znęcał się nad Hannah za jej życia i takim sposobem nagrania miały wędrować dalej jako łańcuszek. Gdyby któreś z adresatów kaset go przerwało wspólnik dostarczał by mu i tak kasetę bezpośrednio i wszystko zaczynało by się od nowa….

Serial został ostro zbesztany i skrytykowany przez pedagogów, psychologów, socjologów i różne towarzystwa suicydologiczne jako zachęcający do naśladowania postępowania nastolatki (głównej bohaterki), gdyż jej czyn jest w serialu heroizowany i przedstawiany szczegółowo i krok po kroku z perspektywy opowiadania ofiary. Zdaniem ww. przez to mogą się pojawić naśladowcy, a 13 odcinków + 1 – specjalny (ten, w którym wypowiadają się właśnie psychologowie i aktorzy) przyczynić się może do pojawienia się naśladowców tj. więcej samobójców. Produkcja podobno wręcz zachęca do targnięcia się na swoje życie nastolatków z problemami takimi jak główna bohaterka bo to oni są adresatami obrazu.

Na siedmiu kasetach nagrane jest 13 powodów, dla których Hannah odebrała sobie życie – wyjaśnia tam przyczyny swojej śmierci i opowiada o doświadczeniach z kolegami, przez które się zabiła.

Film podsuwa im wyjście z ich ciężkiej, psychicznej sytuacji.

Ale ta krytyka niestety zachęca wiele osób do zapoznania się z historią Hannah Baker, której szczegóły śmierci są w serialu pokazywane krop po kroku. Zachęca na przykład mnie. Podobno samo informowanie o przypadkach samobójstw przez media przyczynia się do pojawienia się naśladowców….

Mimo to serial zdobył uznanie publiczności za obsadę aktorską i poruszaną tematykę. A według innych krytyków porusza on tematy bezcelowości i bezsensu ludzkiego życia. Psychologom nie podoba się to iż Hannah jest przedstawiana jako osoba psychicznie zdrowa, która podejmuje racjonalne decyzje, a decyzja o samobójstwie najczęściej jest podejmowana nieracjonalnie i na skutek różnych czynników z otoczenia, które pchnęły samobójcę do tego kroku. Twórcy pomijają fakt że samobójcy najczęściej cierpią na depresję i inne schorzenia, które są uleczalne. Poza tym postać Hannah jest tak skonstruowana by mogli się identyfikować z nią głównie ludzie młodzi, mający podobne doświadczenia w szkole…

I tym sposobem milionom prześladowanym, mobbingowanym lub dręczonym psychicznie czy seksualnie nastolatkom pokazuje się rzekome wyjście z sytuacji.

Dane techniczne:
Kraj produkcji: USA
Rok premiery: 2017 (marzec)
Gatunek: dramat młodzieżowy, serial
W rolach głównych: Katherine Langford (21 lat)
Czas trwania odcinka: 49-61 minut
Liczba serii: 1 (ale podobno zaczną się też prace nad drugą, na którą jest już zamówienie)
Twórca: Brian Yorkey
Produkcja: Netflix

*Adaptacja powieści Jaya Ashera z 2007 roku o tym samym tytule.
**Każdy odcinek to inna historia, kierowana do innego adresata, który po wysłuchaniu kasety ma przekazać kolejną drugiej osobie.

Ale czy serial rzeczywiście doprowadzi do epidemii samobójstw? Czy pojawi się wielu naśladowców Hannah? Psychologowie twierdzą też że najbardziej niebezpiecznie w tej materii jest gdy samobójstwo popełnia osoba uznawana w pewnych kręgach za wzór do naśladowania lub autorytet. To może pociągnąć za sobą falę kolejnych targnięć na własne życie.

Fala samobójstw dotknęła na przykład francuską firmę France Telecom gdy w latach 2008-2009 zabiło się jej 35 pracowników skacząc z 5-go piętra lub topiąc się w basenie.

Bramkarz Robert Encke grający w Hannover 96 w Bundeslidze rzucił się po pociąg, a przed jego śmiercią tego rodzaju samobójstwa w Niemczech dokonywały 2-3 osoby dziennie, a po szczegółowych doniesieniach o jego śmierci przez media liczba samobójców wzrosła o 9 osób na dzień…..

Ale czy Hannah jest warta miana autorytetu?

Blogdynka o „13 Powodów”:

***Kolejny wpis będzie dodatkiem do tego podobnie jak 14 odcinek serii jest dodatkiem do niej 🙂
P.S Niebawem zaczynam oglądać 🙂 Cieszycie się?

 

Jako w piekle, tak i na ziemi (As Above, So Below) 2014

Uczona poliglotka Scarlett (w tej roli Perdita Weeks) i córka szalonego naukowca, który popełnił samobójstwo w jednym eksploruje ze swoją świtą (niektórzy koledzy pozbierani po drodze) podparyskie katakumby, w których spoczywa sześć milionów trupów w celu znalezienia grobu słynnego, starożytnego alchemika Nicolasa Flannela.

To w nim ma być ukryty rzekomo kamień filozoficzny. A bohaterowie, jeszcze na początku horroru sobie nieznajomi przedzierają się teraz przez ściany zrobione z czaszek i czołgają się między kośćmi aby dotrzeć do skarbu. Nagrywają swoją eksplorację na kamery video i to co ich spotka w katakumbach. Jak się okazuje wszyscy mają coś za uszami, a na kamieniach i w tunelach, które od setek lat nie widziały światła widnieją tajemnicze inskrypcje po aramejsku oraz znajomy cytat z „Nieboskiej komedii” Dante`go.

as.jpg

Wszyscy miewają dziwne omamy słuchowe i wzrokowe, a wewnątrz katakumb napotykają na sektę kultywującą jakiś starożytny rytuał. Wodzirejka wyprawy (Scarlett) jest poszukiwaczką prawdy oraz archeologiem i historykiem jak sama o sobie mówi. Ale to ona namawia resztę kolegów do igrania z życiem i nadprzyrodzonymi siłami, których nie znają i nie rozumieją, a z czasem zaczynają się ich bać.

Kiedy gubią się w katakumbach, a na drodze napotykają pułapki typu walące się sufity i przepaści lub rzeka krwi zaczynają powątpiewać czy wyjdą z tej naukowej wyprawy żywi. Nie wszyscy…..

Czy tłumacz od aramejskiego, znawca paryskich katakumb i kobieta-naukowiec znaleźli przejście do piekła pod Paryżem? I jakie jaskinie lub grobowce są wysadzane w powietrze na początku horroru?

150px-Nicholasflamel.png

                                                                         Nicolas Flannel

Od autora

A film jest nawet straszny i fabuła traktuje o ciekawych sprawach. Trochę historii, nauki i alchemii w jednym. Z racji tego że cała wyprawa pod Paryż jest filmowana przez każdego z jej uczestników film przypomina trochę „Paranormal Activity”

„Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wstępujecie”

Dane techniczne

Gatunek: Oczywiście horror

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Rok premiery: 2014 (Polska i świat)

Boxoffice: 40 235 114 dolarów

Główne role: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge,Ali Marhyar, Marion Lambert

Major (Mayor) 2013

Rosyjski dramat i film akcji z 2013 roku w reżyserii Jurijego Bykowa opowiada o stosunkach rosyjskiego społeczeństwa z rosyjską policją. Jest też ciągiem zdarzeń, po których następują kolejne spowodowane przez te pierwsze i stawia widzowi pytanie: co by było gdyby/czy chciał/ała byś żeby prawo było jednakowe dla wszystkich? Produkcja otrzymała jedną, europejską nagrodę filmową i 3 inne nominacje, a na Festiwalu Filmowym w Cannes cieszyła się dużym powodzeniem. Twórcy filmów prezentują różne ludzkie postawy (zabójcę, którego wreszcie rusza sumienie, skorumpowanych policjantów, którzy w pewnej chwili zaczynają zabijać swoich kolegów i żądze zemsty ojca ofiary). Także widz może postawić się na miejscu każdego z bohaterów i odpowiedzieć sobie na pytanie jak on sam zachowałby się w takiej sytuacji. Czy to co robią bohaterowie jest słuszne? Ale po kolei….

Fabuła
Major rosyjskiej policji dostaje telefon że jego żona właśnie urodziła dziecko, więc wsiada w samochód i pędzi na porodówkę. Pech chce że po drodze śmiertelnie potrąca dziecko, które wyszło mu na drogę, a idąca z nim matka nie zdążyła go zatrzymać. Jego wóz zjeżdża na pobocze, a jemu samemu nic nie jest, ale nie sprawdza też czy potrącone przez niego dziecko żyje i zamyka jego zrozpaczoną matkę w swoim aucie. Sprawca wypadku dzwoni potem do swoich kolegów z policji aby powiedzieć co zrobił i poprosić o pomoc. Koledzy tytułowego „Majora” w końcu przyjeżdżają i zaczyna się tuszowanie sprawy połączone z fałszowaniem dowodów tj. zeznań sprawcy, które zostały napisane przez przybyłych policjantów i przedstawione sprawcy do podpisu oraz upijanie świadka (matki zabitego dziecka) w radiowozie aby badanie krwi wykazało że była pod wpływem alkoholu. Ale czy dziecko na pewno nie żyło zaraz po wypadku? Czy nie można go było jeszcze uratować?

Oficer policji ma od tej pory dylemat: czy przyznać się do winy i iść siedzieć (a przecież przed chwilą sam został ojcem!), czy też dalej tuszować sprawę z pomocą kolegów? Jest wszak wysokim oficerem rosyjskim policji o nieposzlakowanej opinii i nienagannym przebiegu służby…

Winą za nieupilnowanie dziecka zostaje obarczona pijana matka śmiertelnej ofiary – ona i jej mąż zostają biciem zmuszeni przez jednego z policjantów (kolegę majora) do złożenia zeznań wybielających faktycznego sprawcę wypadku. Ten ostatni z własnej woli siedzi właśnie w areszcie śledczym gdy ojciec ofiary napada ze strzelbą na posterunek policji i bierze na zakładników jego kolegów. Wcześniej już odgrażał się że dopadnie zabójce swojego siedmioletniego synka – chce zabić majora. Major wychodzi z celi aby pomóc kolegom się bronić, a nie uciekać i szybko wychodzi na jaw że jego koledzy nie potrafią nawet posłużyć się bronią tak jak przystało na policjantów. Wypomina im również popełniane przez ich samych niegodziwości, zbrodnie, korupcję i nadużycia, a dość wspomnieć że sam jest sprawcą śmiertelnego wypadku, do którego doszło gdy śpieszył się do żony na porodówkę….

Ostatecznie ta konfrontacja kończy się zabiciem przez ojca ofiary wypadku innego policjanta. On sam ginie potem w celi od strzału jednego z oficerów, a zabójstwo to zostaje sprytnie zatuszowane w zeznaniach i raporcie. Policjanci, którzy nie chcą takiego obrotu sprawy – świadkowie tego morderstwa dokonanego przez ich kolegę chcą powiedzieć prawdę, ale zostają zastraszeni przez jednego ze starszych oficerów, który na każdego ma jakiegoś haka. Dalsza akcja pociąga za sobą jeszcze więcej trupów…

Major ucieka z aresztu i chce wyjawić prawdę o zdarzeniach, które miały miejsce na posterunku. Dlatego jest ścigany przez swoich kolegów – policjantów, sprawców tych wydarzeń. – Morderstw, oszustw, fałszerstw i korupcji oraz pobić :). Grożą na przykład że zabiją jego żonę i nowo narodzone dziecko…Chcą zabić też matkę dziecka, które zabił, a z której wcześniej chcieli zrobić wariatkę i pijaczkę aby go bronić. Major jedzie do niej aby ją ratować i wyjawia jej prawdę o śmierci jej męża na komisariacie policji. Od tej pory chce chronić matkę swojej ofiary przed swoimi kolegami – policjantami, którzy chcą ją zabić. Oboje uciekają, a za nimi pościg…

Gdy major i kobieta, którą porwał zostają dopadnięci przez policję kończy się to źle dla jednego z policjantów – jego kolegów. Grupa szturmowa nie radzi sobie i musi się wycofać. A policjant zostaje również porwany. Od tej chwili major usiłuje zmusić go do powiadomienia wydziału wewnętrznego policji o tym co się stało. Uciekiniera, porywacza i zabójcy dziecka średnio raczej posłuchają. Teraz wazą się nie tylko kariery służbowe i losy wolności policjantów biorących łapówki i nadużywających władzy, ale również ich życia. Dalsze wydarzenia prowadzą do kolejnych samobójstw i morderstw….

Zachęciłem was do obejrzenia? 🙂

Trochę danych technicznych:
Kraj produkcji: Rosja
Czas trwania: 1 godzina i 39 minut
Premiera w Polsce: rok 2016
Premiera światowa: rok 2013
Reżyser i scenarzysta: Jurij Bykow
Tytuł oryginalny: „Mayor”
Gatunek: Akcja, dramat i kryminał
Główne role: Denis Szwedow (major Sergiej Sobolew), Jurij Bykow (reżyser gra jednego z policjantów, kolegę majora), Irina Nizina (matka zabitego dziecka), Dimitrij Kulichkow (ojciec ofiary i napadający na komisariat mściciel).

KM 31 (Kilómetro 31 ) 2006

Długi (ok. dwóch godzin) i nudny horror produkcji hiszpańsko-meksykańskiej, którego reżyserem i scenarzystą jest Meksykanin – Rigoberto Castañeda. Plusem tej produkcji jest że wreszcie horror nie amerykański. Jest to wielowątkowy film o duchach i należy się w niego wsłuchiwać (w dialogi) aby dokładnie wiedzieć o co chodzi w tej historii. Na ekranie dzieje się mało, a straszne postacie są średnio przerażające. Element grozy zapewniają tylko efekty dźwiękowe – piski wydawane przez duchy. Na końcu filmu okazuje się że jednak nie jest tak jak widzowi się wydaje i nie wiadomo w końcu która z sióstr żyje, a która nie.

Fabuła
Kobieta słyszy głosy, których autorem jest rzekomo duch jej siostry zmarłej tragicznie w wypadku samochodowym na 31-szym kilometrze autostrady pod lasem. Jak się potem okaże dziewczyna nie żyła już wcześniej, a kierowca potrącił jej zwłoki i między siostrami istnieje swojego rodzaju więź wytworzona po śmierci ich rodziców. Niebawem jedna z sióstr spotyka duchy wszystkich zmarłych członków jej rodziny….

Gdy potrącona kobieta leży w śpiączce w szpitalu jej siostra i kolega przeszukują fragment drogi, na którym została potrącona. Przeszukania takie odradza im miejscowy policjant i zdaje się że po lesie błąka się jakieś dziecko. Miejsce, w którym zginęła jedna z sióstr jest bowiem jak się potem okazuje nawiedzone przez duchy matki i dziecka, którzy kiedyś utopili się w pobliskiej rzece. Od tamtej pory na 31-wszym kilometrze autostrady ginął ludzie, a kobieta słysząca wołania o pomoc ducha swojej siostry też skrywa mroczną, rodzinną tajemnicę….

Z czasem i jej kolega, który pomaga rozwikłać zagadkę śmiertelnego wypadku siostry kobiety zaczyna miewać omamy wzrokowe. Z ich powodu zamorduje ją po tym jak spotka ona ducha swojej matki, a siostra leżąca w śpiączce od początku filmu wreszcie się z niej wybudzi! To zmarła w końcu czy nie? I kiedy? W tym nudnym i długim, ale nie amerykańskim horrorze trudno się połapać jeśli nie słucha się uważnie dialogów bohaterów….

Dane techniczne
Boxoffice: 11 milionów dolarów
Reżyser i scenarzysta: Rigoberto Castañeda
Czas trwania: Około dwóch godzin (w zależności od wersji)
Kraje produkcji: Meksyk i Hiszpania
Rok premiery: 2006
W rolach głównych: Luisa Huertas, Lliana Fox, Mikel Mateos, Giselle Audirac, Raul Mendez, Adria Collado
*Jeden z najnudniejszych horrorów jaki oglądałem i jeden z nielicznych nie amerykańskich horrorów.

Istnienie (Haunter) 2013

Dziewczynę mieszkającą z rodziną w domu, w którym kiedyś dochodziło do przetrzymywania i morderstw młodych kobiet nawiedza duch jednej z ofiar. Duch zamordowanej dziewczyny chce ostrzec swoją następczynię przed losem jaki spotkał ją i inne ofiary porywacza. Lokatorka zaczyna miewać halucynacje oraz omamy słuchowe. W piwnicy pod domem znajduje pomieszczenie z rzeczami zamordowanych ofiar, a dni i sytuacje dziwnie się dla niej powtarzają, dom odwiedza tajemniczy mechanik od telefonów….

Z czasem dziewczyna uświadamia sobie za sprawą słyszanych przez siebie głosów że ona sama już dawno nie żyje tak jak i jej rodzina. Lokatorzy zostali zabici przez tego samego porywacza, który więził i zabijał poprzednie ofiary, między innymi dziewczynę, której duch nawiedza teraz nową lokatorkę i próbuje ostrzec ją wszelkimi dostępnymi dla siebie sposobami przed losem jaki ją spotkał. Duch mówi też kto jest porywaczem i mordercą. – To członek rodziny nowej lokatorki, której się ten duch pojawia. Matka dziewczyny i jej młodszy brat w końcu uświadamiają sobie że oni też nie żyją i teraz pozostaje tylko przekonać ich do tego kto ich zabił. I że ten ktoś jest cały czas z nimi w domu. Ale jak to zrobić gdy nie wiadomo kto z rodziny jest kim? I jak porywacz-morderca też już dawno nie żyje ale o tym nie wie. Czy nie przywołać za pomocą rzeczy znalezionych w piwnicy duchów jego ofiar, które chcą się na nim zemścić? Czy aby właśnie nie tego chce duch kontaktujący się z nową lokatorką?

ist

O tym co się tutaj dzieje dziewczyny przekonuje się gdy pewnego dnia sama zostaje zamknięta w piecu z czaszkami poprzednich porwanych i znajduje tam dziwne rzeczy. Po wyjściu z pieca również widzi duchy ofiar porywacza, który zdaje się być jej ojcem. Z domu nie można uciec bo wszystkie w okolicy są takie same…. Jak to się skończy i o co tu w ogóle chodzi? Może wy mi powiecie? 🙂

*Przynajmniej tyle MikeHarry zrozumiał z tego filmu :). Mimo wszelkich zawiłości i niejasności, mianowicie tego kto tu jest żywy, a kto nie fabuła horroru przyciąga i momentami można się przerazić. Efektu grozy dopełniają mroczne pomieszczenia z czaszkami i zalana piwnica domu. Horror słaby, ale wspominam o nim aby nie zaginął gdzieś na półkach i płytach CD w dobie filmów 3D. I po to abyście mogli sami wyrazić o nim swoje zdanie jeśli już go oglądaliście, a jeśli nie to zapraszam do obejrzenia. Przynajmniej fanów horroru aby nic z gatunku im nie umknęło….

Dane techniczne

Czas trwania: 1 godzina i 33 minuty
Kraje produkcji: Kanada i Francja
Reżyser: Vincenzo Natali
Rok premiery: 2013
Główne role: Abigail Breslin (Lisa – dziewczyna, z którą kontaktuje się duch), Michelle Nolden, Peter Outerbridge, Eleanor Zichy (duch zabitej Olivii),Samantha Weinstein