Antyduchowość. Przestroga na czas wielkich przemian. – Igor Witkowski

 

Wydanie rozszerzone

Cz. 2 -Posłowie

Po uporaniu się z treścią opowieści Igora Witkowskiego nie należy pomijać liczącego ok 28 stron posłowia. Autor konfrontuje w nim wydarzenia i postacie opisane w powieści z rzeczywistością i historią, czyli pisze co w jego książce było prawdą, a jaką postać i wydarzenie sobie wymyślił.

Wspomina też o tym że pod Bazyliką Świętego Piotra naprawdę w zamierzchłych czasach były odprawiane rytuały ku czci Attisa lub Izydy, a miejsca typu Mauzoleum Lucyfera opisane w powieści istnieją tam również!

Witkowski przytacza też relacje i opinie innych autorów, swoich czytelników, wizjonerów i cytuje fragmenty Pisma Świętego. W całości przytacza w posłowiu do książki min. opis wizji Jolanty Kupiec dotyczącej właśnie Mauzoleum Lucyfera, które zwiedziła w Watykanie. Tej kobiecie autor – jak sam twierdzi zawdzięcza wiele w swojej twórczości np. teksty źródłowe.

Instrukcje Przebudzenia

Opowieść miała być niejako uzupełnieniem do serii „Instrukcje Przebudzenia” autorstwa Witkowskiego, a jest tego ok. 10 tomów min. „Przekłamane przekazy Chrześcijaństwa” i „Nowa kultura”. Szczegóły na temat zawartości tych tomów Witkowski opisał w ostatnim rozdziale książki pt. Informacje o innych książkach. MikkeHarry się jeszcze do tych tomów nie zabrał, ale niektóre ich treści (sądząc po opisach z tej książki) zahaczają o temat Ancient Aliens (Starożytni kosmici) bo autor stara się wykazać związki Chrześcijaństwa z przybyszami z kosmosu.

Witkowski pogrubia też niektóre fragmenty w posłowiu, a na uwagę zasługuje jego pytanie z samego jego końca odnoszące się do tajemniczej cywilizacji Abasgii, która miała zostać wyrżnięta przez ludzi kościoła poszukujących eunuchów na przyszłych kastratów – dzieci. Kraina miała zostać najechana, a jej mieszkańcy całkowicie wymordowani i Witkowski pyta czy to nie był pierwszy holocaust, a do tego motywowany teologicznie!

Mieszkańcy mieliby bronić swoich chłopców aż do ostatniego…..mieszkańca, a dzieci i tak i tak wzięto do niewoli kościoła.

W posłowiu znajdziemy też odnośniki do nagrań na You Tube – po prostu linki 🙂 jak np. ten do rzekomej mszy ku czci Lucyfera odprawianej min. przez papieża i innych kościelnych hierarchów tuż nad jego mauzoleum!  Nagranie liczy sobie ok 2. min, a zdarzenie nie miało miejsca w wieku XVlll lecz współcześnie:

LINK USUNIĘTY PRZEZ CENZURĘ!!!!

Di Sangro i eunuchowie

I tak jedną z prawdziwych postaci w powieści miał być książę Di Sangro – mason i różokrzyżowiec, alchemik, książę Neapolu, na którego kościół zbierał kompromitujące materiały i wysyłał królowi Neapolu żeby ten zrobił z księciem porządek :). Autor zapewnia też że opisy zabiegów kastracji i pozyskiwania kandydatów na nowe, wykastrowane aniołki mające obwieszczać swoim śpiewem łaskę bożą, bez której nie zostałby zbawiony lud są prawdziwe i kościół naprawdę krwawo i brutalnie okaleczał dzieci :). Z resztą dokładny opis wyglądu fizycznego takiego kandydata jest również umieszczony w posłowiu i wynika z niego że eunuch mający pośredniczyć między ludem, a bogiem bądź też cesarzem w przypadku Bizancjum musiał wyglądać jak prawdziwy Aryjczyk! 😀 😀 . Co do samego głosu kastrata to autor twierdzi że jest on okropny i określa go innymi nieprzyjemnymi epitetami. Podobno nie da się go słuchać, a kiedyś obwieszczano nim łaskę niebios.

Zacofanie i dehumanizacja

Oprócz oskarżania Kościoła Katolickiego i jego hierarchów o niecne czyny i bestialstwa dokonywane z pobudek finansowych autor twierdzi że Państwo Kościelne w swoich najlepszych latach, a potem u progu upadku było bardziej zacofane technicznie, moralnie i społecznie od innych otaczających je wtedy państw. W tych ostatnich dyskutowano już o prawach człowieka i o prawach dziecka, a w Państwie Kościelnym nie było nawet gazet aby można było powiadamiać kto umarł, a dzieci nie były traktowane jak ludzie, ale po prostu jak przedmioty do śpiewania.  – Dehumanizacja dziecka z powodów teologicznych :). Z resztą do końca XVlll wieku walczono w Państwie Kościelnym z oświetleniem ulic i liniami  kolejowymi.

Bizancjum

Witkowski porównuje też ówczesną sytuację w Państwie Kościelnym do Sytuacji w Bizancjum (chrześcijaństwo wschodniorzymskie), w którym dzieci też kastrowano aby śpiewały w chórach, z tym że nie tylko kościelnych. Cesarz na dworze w Konstantynopolu też miał swoje chóry, a cesarz uważany był za istotę półboską lub co najmniej za namiestnika Św. Piotra na ziemi, tak jak papież w Rzymie/Watykanie. Ten to cesarz wykorzystywał chrześcijaństwo do celów politycznych, a w całym Bizancjum źle rozumiano biblijną zasadę że władza świecka – ta ziemska pochodzi od Boga i utożsamiano cesarza z Bogiem. Toteż okaleczeni mali chłopcy, których najczęściej porywano z sąsiednich krain lub kupowano ich tam śpiewając na dworze cesarza obwieszczały bizantyjskiemu ludowi jego łaskę…..

OLINKOWANIE….

https://mikkeharry.wordpress.com/2019/03/01/antyduchowosc-przestroga-na-czas-wielkich-przemian-igor-witkowski/

(Inne podobne wpisy w tym linku z częścią pierwszą opisu książki Witkowskiego.)

Koniec

Nie przepiszę wam tutaj całego posłowia tylko zachęcam do lektury i polecam też nie ominąć aneksu ilustracyjnego po posłowiu. To ok. 10 czarno-białych (chociaż kolor pewnie zależy od wydania) ilustracji, opisanych.

To jest już ostatni wpis o „Antyduchowości”, która miała szokować i wzbudzać negatywne emocje, które wzbudziła, ale nie tylko w stosunku do opisywanych spraw i zdarzeń tylko nawet do samego autora, czego można się było jednak spodziewać. O wstrząsie jaki przeżyli czytelnicy jakby poniekąd religijni 😀 bo i książka o religijnych rzeczach traktuje świadczą epitety jakie czytelnicy wypisują do Witkowskiego w ich listach z opiniami i recenzjami książki. Kilka z nich do znalezienia w posłowiu…..

Z innej beczki

A ja już niedługo zapraszam do zakładki Filmy na moje opisy nowych horrorów i innych filmów oraz seriali np. thrillerów szpiegowskich 😛

Tylko produkcje z lat 2016-2018 🙂

Pozdrawiam!

AVE!

Reklamy

Ouija Origin of Evil (Ouija. Narodziny zła) 2016

Fabuła

Pseudo- wróżka mieszka ze swoimi dwiema córkami. Kobiety we trzy oszukują ludzi organizując fałszywe seanse spirytystyczne, podczas których matka dziewczyn kontaktuje się ze zmarłymi krewnymi klientów. W oszustwie pomagają jej córki, które poukrywane w różnych miejscach domu imitują „efekty specjalne” np. krzyki duchów i gaśnięcie świec.

Pewnego dnia kobieta za jakby poniekąd sprawą swojej najstarszej córki nabywa planszę ouija, za pomocą której teraz chce oszukiwać klientów i tak na nich zarabiać. To ma być nowe narzędzie pracy, ale damska rodzinka przekonuje się szybko że tutaj oszustwo dla pieniędzy nie będzie potrzebne gdy najmłodsza córka wróżki kontaktuje się z ich zmarłym ojcem…

Instrukcja planszy mówi o trzech zasadach, a jedna z nich to „nie graj na cmentarzu”, ale bohaterki nie wiedzą że ich dom ma mroczną tajemnicę z przeszłości, a film jest jednym z najnowszych horrorów z nawiedzonym domem w tle. Historia przypomina trochę film „Naznaczony”, a w domu bohaterek były kiedyś przeprowadzane eksperymenty na chorych psychicznie ludziach – powojennych imigrantach z Europy. Przeprowadzał je w nim były nazistowski lekarz, a szkielety jego ofiar są nadal pochowane w ścianach domu…..

Pierwsza godzina filmu nie zapowiada się za strasznie, a jest wręcz nudna. Jednak w pewnej chwili najmłodsza córka wróżki zaczyna bawić się sama w nocy planszą ouija i kontaktuje się tak ze zmarłym ojcem przekonując się jako pierwsza ze nie będą musiały już okłamywać klientów. Przez wskaźnik do planszy widuje ona też innego ducha, który potem w nią wchodzi (bez skojarzeń, to jeszcze dziecko! 😀 ) i od tej pory mała zaczyna miewać problemy w szkole i dziwnie się zachowywać.

Dziewczynka piszę np. po polsku, a języka tego nie znał nikt w jej rodzinie. Ksiądz uczący ją w szkolę religii powie im potem że to fragment z Pisma Świętego, bodajże Apokalipsy Świętego Jana. W domu również zaczynają dziać się trochę paranormalne rzeczy o czym jako druga przekonuje się strasza siostra nawiedzonej, a ksiądz orientuje się że z małą uczennicą jest coś nie tak i wzywa do szkoły jej matkę-wróżkę. Gdy ten sam ksiądz zaczyna podejrzewać iż dziecko jest opętane odwiedza dom trzech kobiet pod pretekstem odbycia seansu spirytystycznego (fałszywego). Dziwi się gdy za pomocą planszy ouija opętane dziecko kontaktuje się z jego zmarłą (byłą) żoną podobnie jak wróżka i jej starsza córka dziwiły się przedtem że najmłodsza z czarownic nie potrzebuje magnesów ani innych sztuczek żeby poruszać wskaźnikiem planszy bo robi to jak sama twierdzi jej nieżyjący ojciec….

Oui

Pisanie po polsku…

I mamy kolejny horror o duchach i opętaniach z polskim językiem i polskim wątkiem w tle. Holocaust i niedoholocaustowani imigranci z Europy. Mała dziewczynka, skrzynka, żydzi, rabin, dybuk, egzorcyzm, Abizu….Jaki to horror? Nie „Sinister”

Najstraszniejsze jest ostatnie pół godziny filmu bo wtedy opętaną dziewczynkę coś zabiera w głąb ścian domu, w których wcześniej znajdowała dużo pieniędzy, niemieckie dokumenty z lll Rzeszy i …..czaszkę. Ksiądz, który powiadomił kurię o tym co się dzieje w domu kobiet i poprosił o zgodę na odprawienie egzorcyzmów decyduje się uratować dziecko i po nie iść, ale najpierw razem z dwiema kobietami, których dom nie wciągnął spalają we troje w piwnicznym piecu planszę ouija, która kilka minut przed końcem filmu o dziwo w niewyjaśniony sposób znowu wylądowała na stole…..

Ksiądz odkrywa w piwnicznych ścianach domu komorę grobową (grali w ouija na cmentarzu) i ukrytą komnatę, w której przybyły kiedyś do USA z Europy nazistowski doktor wykonywał nieludzkie eksperymenty na swoich ofiarach. Zastaje tam opętaną dziewczynkę….

Trupy w ścianach to nie jedyne trupy w tym filmie :P…..

O co tu chodzi?

Po prostu: używając planszy ouija na cmentarzu najmłodsza z czarownic skontaktowała się z duchami torturowanych i brutalnie zamordowanych kiedyś w jej domu chorych psychicznie…. One ją opętały, a duch ojca usiłował na kilka sposobów ostrzec i ratować kobiety. Księdzu nie udaje się egzorcyzmować opętanego dziecka, a zło wywołane przez ouija wstępuje i w niego co staje się niebezpieczne dla dwóch kolejnych lokatorek – starszej siostry i wróżki.

Co trzeba zrobić żeby martwi psychole dali dziecku spokój? Kto to zrobi? I gdzie skończy się historia wróżki-oszustki i jej dwóch córek? Nie spojluję, a zachęcam do seansu, 🙂 PODZIĘKOWAŁ 😛

oui

Podobne filmy

https://mikkeharry.wordpress.com/2016/01/22/naznaczony-rozdzial-insidious-chapter-3-2015/

https://mikkeharry.wordpress.com/2015/09/05/poltergeist-2015/

https://mikkeharry.wordpress.com/2015/04/18/diabelska-plansza-ouija-2014-nudny-horror/

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/02/04/sinister-2-2015/

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/02/02/sinister-2012/

https://mikkeharry.wordpress.com/2016/04/25/paranormal-activity-inny-wymiar-paranormal-activity-the-ghost-dimension-2015/

Dane techniczne:

Reżyser: Mike Flanagan

Rok premiery: 2016

Gatunek: horror

Kraj produkcji: Japonia i USA

Czas trwania: 1 godzina i 38 minut + 54 sekundy (UWAGA! Po napisach końcowych jest jeszcze jedna, ale krótka scena. Zapewne skojarzycie ją z innym horrorem….)

Boxoffice: 81 milionów, 706 tysięcy i 746 dolarów

Nagrody: jedna nominacja

Główne role: Annalise Basso, Elizabeth Reaser, Lulu Wilson (wróżka oszustka i jej córki :P) ; Henry Thomas (ksiądz), Michael Weaver (nieżyjąca głowa rodziny) , Parker Mack, Halle Charlton, Alexis G. Zall, John Prosky, Eve Gordon, Lincoln Melcher.

 

Annabelle: Narodziny zła (Anabelle: Creation) 2017

Córka producenta zabawkowych lalek z małego miasteczka ginie tragicznie w wypadku drogowym – potrącona przez samochód tuż po Mszy Świętej. Jej rodzice odprawiając pewien modlitewny rytuał proszą jakiekolwiek siły nadprzyrodzone o możliwość ponownego oglądania w domu zmarłego dziecka. Nadprzyrodzone siły wysłuchują i niebawem w wilii zabawkarzy pojawia się duch dziewczynki rozpalając w rodzicach iskierkę radości. Jednak możliwość ponownego cieszenia się ukochanym dzieckiem nie jest darmowa bo w raz z jego duchem małżeństwo odwiedza demon – siła nadprzyrodzona, która wysłuchała modłów pary zabawkarzy. Dziewczynka porozumiewa się ze swoimi rodzicami przez pisanie karteczek i oni tak samo jej odpowiadają, a pewnego dnia jej duch prosi o zamieszkanie w jednej z lalek zrobionych przez ojca. Małżeństwo zgadza się i od tej pory lalka ożywa, a tkwiący w niej demon przewraca do góry nogami dom i życie małżeństwa między innymi okaleczając i doprowadzając do kalectwa matkę zmarłej dziewczynki.

Cała historia rozgrywa się w roku 1943 i gdy w wilii zabawkarzy zostają odprawione egzorcyzmy, a siejący spustoszenie diabeł jak nazywa go matka zmarłej dziewczynki uwięziony w lalce i zamknięty w ciemnym pokoju dziecka małżeństwa, w którym ściany oklejone są stronicami z Pisma Świętego zamiast tapety na 12 lat zapada cisza i spokój. Zero jakiejkolwiek aktywności sił demonicznych i nadprzyrodzonych w domu. Zło jest zamknięte….

anab

12 lat później likwidowany jest sierociniec, z którego sieroty – dziewczynki nie mają się gdzie podziać, więc pewne małżeństwo byłych już producentów zabawek, które przed laty straciło w wypadku samochodowym córkę proponuje swój dom jako tymczasowe schronienie dla sierot. Ksiądz przywozi je do wilii małżeństwa i zostawia tam z zakonnicą.  Dziewczynki z sierocińca jak na młody, a wręcz dziecięcy wiek wysławiają i zachowują się bardzo dorośle. Jedna z sierot jest kaleką jako ofiara polio i nie daje swoim koleżankom poznać po sobie że jest jej przykro gdy nie może biegać i bawić się razem z nimi. Z inną sierotą zawiera układ polegający na tym że nigdy nie dadzą się adoptować osobno.

Pierwsza wizyta w nowym sierocińcu zaczyna się standardowo – od oprowadzenia po wielkim domu i zakazem zaglądania tylko do dwóch pokoi: tego, w którym właściciel śpi z okaleczoną żoną i tego, w którym zamknięta jest lalka z uwięzionym w niej demonem. Sieroty mają zająć pokoje na piętrze, na którym mieści się też pokój córki małżeństwa – ten z lalką, a sypialnia właścicieli mieści się na dole. Zakonnica opiekująca się dziewczynkami dostaje osobny pokój, w którym jak zauważą coś jest nie tak z pewnymi drzwiami. Usterkę naprawia jednak właściciel.

I w tej podobnej sielskiej atmosferze rozgrywa się większość akcji horroru dopóki kulejąca sierotka (ta po polio) nie decyduje się zgrzeszyć i wejść do jednego z zakazanych pokojów, który według właściciela ma być od dawna zamknięty na klucz. Niestety jak mała kaleka przekonuje się grzesząc – nie jest tak. Konsekwencje tego grzechu i złamania jednego z nielicznych zakazów ma poznać niebawem i to wcale nie będzie pokuta, którą zada jej opiekująca się sierotami zakonnica.

Mała kaleka odwiedza więc dziecięcy pokój, w którym zastaje dziwną bo przykrytą prześcieradłem wielką lalkę i tak samo przykryty domek dla lalek. Opuszcza przestraszona pokój i od tej pory zaczynają dziać się dziwne rzeczy w domu. Horror właściwy w przypadku tej produkcji zaczyna się w 49-tej minucie trwającego 1 godzinę i 49 minut filmu. Gdy kulejąca dziewczynka po raz kolejny grzeszy i odwiedza zakazany pokój zmarłej dawno temu córki właścicieli drzemiące przez 12 lat w lalce zło odżywa na nowo  – demon zostaje uwolniony z uścisków kart Pisma Świętego i ciała zabawki. Od teraz drzwi pokojów zamykają się same, elektryczny fotel dla niepełnosprawnych nie reaguje na poruszanie jego manipulatorem, a inne sieroty twierdzą że widują przechadzającą się po korytarzach wilii żonę zabawkarza, która od dawna nie może chodzić i nie wychodzi z sypialni.

Demon uwolniony z lalki w końcu terroryzuje mieszkańców domu, a nowe miejsce do zamieszkania upatruje sobie w małej, grzesznej, kulejącej sierotce dzięki której został uwolniony. Od tej pory poluje na nią aż w końcu przejmuje kontrolę nad jej ciałem i tutaj dopiero zaczyna się dopiero prawdziwy horror mieszkańców wilii zabawkarza. Sierotka chce bowiem ich wszystkich pozabijać i nagle przestaje kuleć. Udaje jej się zamordować właścicieli domu, ale większość dziewczynek i zakonnica uciekają jej. Dom eksploduje i wezwane zostają służby ratunkowe w tym policja. Po dziewczynce i demonie znika jednak ślad. Znajdują tylko lalkę siedzącą w pokoju, którego ściany oklejone są kartkami powyrywanymi z Pisma Świętego….

Demon zatrzymał się w swoim nowym ciele i niebawem inne małżeństwo adoptuje kulejącą dziewczynkę, która żyje z nimi aż do osiągnięcia dorosłości przez kolejne kilkanaście lat. Nowi rodzice małej kaleki nie wiedzą jednak że kryje się w niej siła wcześniej uwięziona przez księży w lalce, a potem wypuszczona znowu przez ich nowe dziecko. A pierwotnie wywołana żądzą ponownego oglądania zmarłego dziecka przez małżeństwo lalkarzy. Obrazy te były jednak złudne, a widzenie dawno zmarłej córki tylko przez urywki momentów bądź słyszenie jej kroków dawało jej zrozpaczonym rodzicom tylko namiastkę pozornej radości….

Dane techncizne filmu

Rok premiery: 2017 (nówka!)

Gatunek: Horror

Czas trwania: 1 godzina i 49 minut

Tytuł oryginalny: „Anabelle Creation”

Tytuł polski: „Annabelle: Narodziny zła”

Kraj produkcji: USA

Boxoffice: 306 milionów 515 tysięcy i 884 dolarów

Reżyser: David F. Sandberg

Nagrody: dwie nominacje ( Saturny Złoty Popcorn )

Główne role: Stephanie Sigman (zakonnica), Talitha Eliana BatemanLulu Wilson, Samara Lee, Grace Fulton. Mało znane aktorki bo większość bohaterów horroru to dzieci.

*W sierpniu 2013 roku produkcja zarobiła w USA i Kanadzie łącznie 35 milionów dolarów, a w innych państwach w tym w Europie 36,7 milionów dolarów.  Co razem daje ponad 71 milionów dolarów zarobku, a budżet produkcji wynosił według różnych źródeł ( filmweb, wikipedia) ponad 306 milionów dolarów lub 15 milionów dolarów z hakiem :). Przez niektórych odbiorców produkcja uważana jest za jeden z najlepszych horrorów 2017 roku, a autor tego bloga ocenia ją jako średni horror. Ot, taka standardowa historia z tajemnicą z przeszłości i nawiedzonym domem w tle z dodatkiem chrześcijańskiej religijności na amerykańskiej wsi. Trzeba też przy tym pamiętać że historia rozgrywa się w latach 40. i 50. ewentualnie na początku 60. XX wieku.

Podróż do piekła (Dark Haul) 2014

W 1935 roku jako 13 dziecko faceta, który miał 12-cioro rodzeństwa rodzi się potwór/diabeł. Przy porodzie obecny jest miejscowy kapłan, a matka brutalnie ginie w trakcie połogu. Niebezpieczny stwór zostaje uwięziony aż do czasów współczesnych, w których to grupa pilnujących go komandosów i uczonych + ksiądz i siostra potwora podejmują decyzję o przewiezieniu istoty w bardziej dyskretne i oddalone od zamieszkanych aglomeracji miejsce. Kapłan wybiera na nie oczywiście poświęconą ziemię, ale gdy bestia zostanie schwytana po powtórnej ucieczce to jej siostra nie długo zdoła utrzymać ją w ryzach…..

W trakcie transportu TIR-em potwór ponownie ucieka przy pomocy swojej siostry (kobiety o nadprzyrodzonych zdolnościach również więzionej i rażonej co chwilę prądem przez strażników bestii) czemu początek daje zamieszanie powstałe w skutek wybuchu benzyny na stacji benzynowej, na której parkuje TIR z przewożoną bestią. Wybuchu, do którego pośrednio doprowadził niedopałek papierosa, a bezpośrednio iskry z kosza na śmieci.

Stwór należący do hipotetycznego gatunku kryptyd ma rogi i ogon. Tak jak i jego siostra (w tej roli: Evalena Marie). Rosną mu też skrzydła, które w trakcie transportu brutalnie łamią mu jego strażnicy mimo protestów siostry potwora. Ona sama ma służyć do uspokajania bestii gdyż z racji pokrewieństwa ma z bratem kontakt jakby telepatyczny i parapsychiczny, umysłowy. Wielokrotnie zmuszana jest przez rażenie ją prądem do nakazania zakończenia zabijania ludzi przez brata. Pomoc drugoplanowej istoty o nadprzyrodzonych zdolnościach nie oznacza jednak że strażnicy nie chcą również jej zabić razem z jej potwornym bratem lub uwięzić razem z nim po dotarciu do poświęconej ziemi.

Kryptd

Fabuła naszpikowana jest cytatami z pisma świętego, a cała jakże nudna i nie przyciągająca uwagi akcja tego filmu fantasy zwanego na filmwebie i w telegazecie horrorem wymyka się jej głównym i pierwszoplanowym bohaterom (ludziom) z pod kontroli kiedy to kontrolę tą przejmuje nad nimi rodzeństwo więzionych i traktowanych przez nich jak Żydzi przez Nazistów w Oświęcimiu kryptyd. To potwór-diabeł z ogonem i jego siostra ze świecącymi oczami zaczynają wreszcie pastwić się fizycznie i psychicznie nad swoimi w pełni ludzkimi oprawcami i strażnikami, którymi to ludzie byli do tej pory.

Od MikkeHarry`ego

Film mimo ciekawego początku straszny ani ciekawy nie jest. Twórcy bardzo oszczędzili na efektach specjalnych, akcji, grze aktorskiej i wiarygodności. Jedyne w co bardzo zainwestowano to dialogi bo aby wiedzieć o co chodzi w filmie trzeba przez cały seans uważnie ich słuchać. Samo oglądanie stopklatek nie da widzowi pojęcia o tym o co chodzi w tej historii. Dialogi te nie są za inteligentne i brakuje w nich nie tylko naukowych faktów, ale także fantastyki naukowej mimo że to film fantasy. Trudno stwierdzić czy cytaty z Pisma Świętego używane tendencyjnie i bez żadnego ładu i składu czy dopasowania do bieżącej sytuacji są prawdziwe.

To był więc jeden z wielu nie-strasznych horrorów opisanych na tym blogu. Jest jednak też dziełem współczesnej kinematografii to też o nim wspominam. Seans polecam tylko wtedy gdy nie macie nic innego do obejrzenia :). Produkcja sprawia bowiem wrażenie stworzonej do odbioru masowego w telewizji – po prostu chłam dla tłuszczy i hołoty. Krótki (1 godzina i 42 minuty) i nie wnoszący niczego do współczesnej kinematografii ani nawet do panteonu filmów fantasy (oprócz minimalnego spopularyzowania hipotetycznego gatunku kryptyd), którym na pewno jest nie mówiąc już o horrorach. Produkcja zostanie mam nadzieję zapomniana tak szybko jak się skończyła. Nie była nawet za bardzo rozreklamowana bo widocznie twórcom nie zależało ze wstydu, który poczuli gdy obejrzeli swoje dzieło lub….na reklamie też oszczędzili….

kryptd0

Dane techniczne:

Reżyser: Daniel Wise (ciekawe czemu nie Steven Spielberg 😀 😀 )

Rok premiery: 2014

Kraj produkcji: oczywiście USA

Główne role: Evalena Marie, Tom Sizemore, Steven A. Miller, Adrienne LaValley, Rick Ravanello, Greg Nutcher, Anthony del Negro

Czas trwania: 1 godzina i 42 minuty

Gatunek: fantasy, sci-fi, horror (wg. oceny widzów z filmwebu), a według MikkeHarry`ego tylko fantasy

Boxoffice: nie mogę znaleźć info nawet na amerykańskich serwisach filmowych. Pewnie cenzura usunęła ze wstydu 🙂

AVE!

 

Luter (Luther) 2003

Przy niedzieli naszło mnie na religię, więc polecam ten dramat historyczno –  biograficzny w reżyserii Erica Tilla. Niemiecko – amerykańska produkcja opowiada losy księdza i doktora teologii z Niemiec. Współtwórcy luteranizmu – Marcina Lutra.

Luteranizm ma dzisiaj ponad 500 milionów wyznawców na całym świecie, a opowieść o jego założycielu nie zaczyna się w trakcie jego narodzin, a w chwili kiedy podczas burzy postanawia on poświęcić swoje życie służbie Matce Boskiej i zostać księdzem. Odprawia mszę po łacinie w kościele i rozmawia nie z Bogiem, a z diabłem w swojej klasztornej, augustiańskiej celi. Kiedy wyrusza do Rzymu z listami dla papieża i widzi tam rozpustę duchownych z kurtyzanami oraz biedotę kupującą sobie odpusty postanawia z tym walczyć. Sam kupuje za florena odpust dla duszy krewnego – wpuszczenie jej z czyśćca do ciała i dotyka gablotki ze świętą relikwią – czaszką Jana Chrzciciela, ale nie za długo bo zakonnik pełniący tam najwyraźniej rolę bramkarza zaraz go przegania. Dotykanie relikwii ma zapewnić krótszy pobyt duszy grzesznika w czyśćcu. Po powrocie do Niemiec Luter zostaje doktorem teologii i ulubieńcem księcia do tego stopnia że ten postanawia go bronić nawet przed papieską ekskomuniką. Marcin Luter naucza niemiecki lud o tym że zbawienie jest także poza rzymskim kościołem, wstawia się za wschodnimi chrześcijanami nie uznającymi papieża i tłumaczy Pismo Święte z łaciny na język wczesno-nowo-wysoko niemiecki tak aby nie znająca łaciny niemieckojęzyczna ludność je zrozumiała i interpretowała sama, a  nie polegała na interpretacji rzymskich duchownych, którzy jak się okazuje oszukują wiernych. Marcin Luter zdobywa powoli zwolenników pisząc pisma krytykujące praktykę sprzedawania odpustów i przybija do drewnianych drzwi katedry w Wittenberdze swoje słynne 95 tez luterańskich, z których cztery są do dzisiaj podstawą tego odłamu chrześcijaństwa: Jedynie łaska, Jedynie Słowo, Jedynie Chrystus, Jedynie Pismo. Niemiecki lud buntuje się przeciwko Rzymowi i dochodzi do plądrowania kościołów oraz palenia na stosach księży, czemu Luter stanowczo się sprzeciwia i broni ich przed gniewem ludu. Jednak reformator opowiada się za paleniem na stosach kobiet-czarownic.

Marcin Luter w krzywym zwierciadle:

Nie ma chyba dzisiaj kogoś kto nie chodził do gimnazjum i nie wie kim był i co zrobił Marcin Luter. A czy wam podoba się luteranizm? Bo MikkeHarry`emu tak! Jesteście za płaceniem za płaceniem za odpusty? Czy przeciw? Jak widać historia reformatora/heretyka i współtwórcy luteranizmu ma też swoje odzwierciedlenie w popkulturze.

Augustiański mnich spotyka Niemkę z niepełnosprawnym dzieckiem też muszącą płacić za odpusty, a robotnicy reagują na niego strachem bo myślą że nowy ksiądz przyszedł po datki dla Rzymu. Mnich chowa samobójcę w poświęconej ziemi, czego surowo zabrania Rzym. Papież w końcu ekskomunikuje heretyka gdy do Rzymu zaczyna spływać z Niemiec mniej pieniędzy bo ludzie idą za reformatorem. Jego pisma nakazuje spalić to też Luter pali papieską bullę wyklinającą go i w Niemczech zaczyna się mała wojna religijna. Ginie dużo przedstawicieli pospólstwa i szlachty, a do Lutra przybywają zakonnice, które uciekły z klasztoru, a jedna z nich – Katarzyna von Bora zostaje jego żoną. Mają razem sześcioro dzieci. Ale idea Lutra jak i  on sam zyskują też hejterów, którymi są oczywiście biskupi i księża na czele z papieżem. Przecież jakiś mnich chce ich pozbawić zysków! Niemieccy książęta (landgrafowie), którzy uwierzyli Lutrowi wypowiadają posłuszeństwo cesarzowi niemieckiemu, który pozostał wierny papieżowi i kościołowi rzymskiemu. Cesarz żąda aby wyrzekli się swoich herezji i poszli z nim na mszę w  obrządku rzymskim, a  nie niemieckim. Oni zaś nie wyrzekają się swojej wiary i podkładają cesarzowi głowy do ścięcia.

Jacek Kaczmarski o sprawie Lutra. W utworze wykorzystano obrazy z tej produkcji:

Marcin Luter też nie odwołał swoich tez przed papieżem, a pokłócił się z nim i luteranizm ma się dzisiaj lepiej niż palamarianizm. Chociaż mała liczba katolików chodzących co niedzielę do kościoła zdaje sobie sprawę na czym ten odłam ich religii polega jak i mało są znane szczegóły dotyczące praktykowania religii przez luteran. Wiadomo że nie uznają papieża, nie muszą chodzić do kościoła ani klepać modlitw.

Role główne:

Joseph Flennes – Marcin Luter

Uwe Ochsenknehct – Papież Leon Xll

Alfred Molina  – Johann Tetzel (dominikański inkwizytor Polski i Saksonii, sprzedaje odpusty, także postać historyczna)

Claire Cox – Katarzyna von Bora (żona Lutra)

Maria Simon – Hanna (matka małej, niepełnosprawnej Niemki)

Torben Liebrecht – Cesarz Niemiecki Karol V Habsburg

Bruno Ganz – Jan von Staupitz (ojciec duchowy i  przyjaciel Lutra)

Inne dane filmu:

Boxoffice: 29 milionów i 413 tysięcy 900 dolarów

Data premiery: 23.09/2003

*Najnowszym dziełem kinematografii opowiadającym o reformatorze i jego tezach jest film polskiego reżysera Grzegorza Browna pt. „Luter i rewolucja protestancka„, ale MikkeHarry nie zdążył jeszcze przez nie przebrnąć. A Wy? Jeśli tak  to podzielcie się wrażeniami.

luth

AVE