Hotel zła 3 (Fritt Vilt 3) 2010

Akcja ostatniej odsłony „Fritt Vilt” jest swojego rodzaju genezą dwóch poprzednich części. Rozgrywa się w 1976 roku w paśmie górskim Jotunheimen w Norwegii, gdzie pewien rzadko odwiedzany przez turystów hotel przeżywa właśnie większy kryzys, za który niepełnosprawnego chłopca obwinia jego ojczym – współwłaściciel hotelu i zamyka go w piwnicy.

To ten sam chłopiec, który jest mordercą w poprzednich odsłonach. Nie chce się też wierzyć że pasmo wieloletnich morderstw w okolicy tego hotelu zaczęło się od leśnej rzezi owiec i psów. Ojczym ukrywający niepełnosprawnego chłopca po śmierci jego matki radził sobie jakoś z jego rzeźnicką pasją i ukrywał ją przed miejscową policją,a ta nie domyślała się kto zabija zwierzęta…..

I tak było dopóki ten starszy już chłopiec nie zamordował pierwszego turysty. Wtedy policjant skojarzył fakty z historii.

Bohaterami tej części jest 6 osób, które przyjeżdżają w góry Jotunheimen żeby się rozerwać. Ale też trafiają na opuszczony hotel, ale nie wszyscy chcą w nim nocować. Takim sposobem grupka nastoletnich turystów trafia pod namioty podwieziona jeszcze przez jednego z miejscowych, który ma też ich odebrać na drugi dzień. Nie zdąża jednak, a na młodzieńców, którzy zamiast spać postanawiają poszlajać się po okolicy czekają zmyślne pułapki….

Oni są pierwszymi, którym przychodzi się zmierzyć z mordercą i mają do dyspozycji większy teren bo morderca ściga ich na zewnątrz – po górach, a nie tylko po pomieszczeniach hotelu jak w przypadku poprzednich odsłon.

Nie muszę chyba dodawać że z czasem każdemu zdarzają się mniejsze lub większe uszkodzenia ciała, a całą masakrę przeżywa tylko miejscowy policjant, który za późno orientuje się że jednak trzeba kogoś ratować. To on sam nieumyślnie doprowadza do śmierci ostatniej żywej dziewczyny strzelając do niej ze strzelby. Wszystkie poszlaki wskazują bowiem ze to ona, a nie miejscowy odludek trzymany przez ojczyma w piwnicy hotelu jest mordercą, chociaż sama odniosła już wiele ran w górskiej konfrontacji z nim.

Film kończy się oczywiście stertą trupów wynoszonych przed dymiący budynek drewnianego hotelu przez policjanta. Ten policjant jest też bratem ojczyma mordercy jak w trakcie seansu wykazuje fabuła. Na te wszystkie trupy i swojego wujka patrzy z daleka ukryty za wzgórzem morderca….

Reżyseria: Mikkel Brænne Sandemose
Gatunek: horror, dramat
Kraj produkcji: Norwegia
Rok premiery: 2010
Poprzednik: „Fritt Vilt ll”
Role główne: Ida Marie Bakkerud, Julie Rusti, Sturia Rui, Nils Johnson

Reklamy

Fritt Vilt 2 (Hotel zła 2) 2008

Kontynuacja norweskiego horroru, o którym pisałem tutaj:

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/09/07/hotel-zla-fritt-vilt-2006/

Jannicke (w tej roli: Ingrid Bolsø Berdal) jako jedyna przeżywa masakrę w opuszczonym ośrodku wypoczynkowym w norweskich górach i za sprawą samochodu jej i jej martwych już od tamtej części kolegów, który znajduje opuszczony jeden z policjantów trafia do szpitala. Jannicke staje na drodze policjantowi gdy ten jedzie wozem i powoduje mały wypadek, dzięki temu ten przewozi ją do szpitala w mieście Otta.

Tam jedyna ocalała z rąk seryjnego mordercy mieszkającego w „Hotelu Zła” opowiada o tym jak i gdzie zginęli jej przyjaciele i gdzie są ciała ich i mordercy, którego sama zabiła (a przynajmniej tak się jej wtedy wydaje). Ona zostaje w szpitalu pod ochroną policjanta usiłującego poderwać jedną z pielęgniarek – tą, która następnie nie podaje jej psychotropów lub leków na uspokojenie tak jak jej to polecił lekarz co miało potem bolesne konsekwencje dla jej adoratora….

Policjanci i technik kryminalistyczny udają się w góry do rzeczonej przez Jannicke skarpy gdzie za pierwszym razem znajdują 5 ciał – mordercy i czworga przyjaciół Jannicke, których ten brutalnie zamordował. Ciała zostają wydobyte z lodowej skarpy i przewiezione do tego samego szpitala, w którym leży Jannicke gdyż ludzie z laboratorium mogą je zbadać dopiero następnego dnia. Potem policjanci wybierają się do opuszczonego hotelu gdzie znajdują ślady krwi i coś zaczyna ich straszyć, a w międzyczasie ich komendant łączy opowieść Jannicke z zaginięciem chłopca z przed lat, który bawił się w okolicach tego hotelu (czy to właśnie on jest zamaskowanym mordercą?) i zaginięciami kilkudziesięciu narciarzy i turystów w ciągu ostatnich lat. Zaginęli w okolicach „Hotelu zła” i lodowej skarpy…

Gdy jedyna żywa ofiara tego horroru dochodzi w szpitalu do siebie pielęgniarka mówi jej że ciała jej znajomych i mordercy są obok jej sali – w kostnicy. Obydwie udają się je obejrzeć. I podczas okazania Jannicke w ataku szału i histerii rzuca się na ciało zabójcy bijąc je w klatkę piersiową. Kilka chwil później ciało mordercy dostaje drgawek i zaczyna się miotać……

frit

Na oddziale powstaje zamieszanie, a doktor i pielęgniarki zabierają się do reanimacji jak się okazuje żywego zabójcy! Udaje się mimo iż ten odniósł poważne rany. 3 dni spędzone w lodowatej skarpie sprawiły że tkanki i komórki zamarzły przez co wolniej się wykrwawiał i wolniej biło mu serce, więc Jannicke mogła w poprzedniej części odnieść wrażenie że go zabiła. Poza tym to nie sprawdzała tego bo jego ciało od razu spadło w lodową czeluść na trupy jej znajomych. Jannicke próbowała przerwać reanimację, a powstrzymujący ją przed tym policjant dostał w pysk. Potem pacjentkę przywiązano pasami do łóżka, nad którym odwiedzał ją mały Daniel – również jeden z pacjentów. Od teraz morderca żyje i został przykuty kajdankami do łóżka, na którym leży pod medyczną aparaturą. A policjantowi jego ulubiona pielęgniarka opatruje jego złamany i zakrwawiony nos.

Ten jednak nie długo się cieszy życiem nie krwawiąc bo gdy zostaje sam w sali z nieprzytomnym mordercą ten budzi się i narzędziami chirurgicznymi podrzyna mu gardło. Policjant pada pierwszą ofiarą ożywionego mordercy z poprzedniej części w tym filmie!

Inni policjanci, którzy na polecenie komendanta wrócili jeszcze raz do skarpy lodowej odkrywają w jej wnętrzu zamrożone ciała innych – zaginionych przed laty turystów i narciarzy….

Od tej pory w szpitalu gaśnie światło, a personel i pacjenci mierzą się z bestią, z którą Jannicke mierzyła się od poprzedniej części tej historii. I tak oto giną pielęgniarka i lekarz, a policja powiadomiona o masakrze w szpitalu szturmuje szpital. Ale i oni nie radzą sobie z mordercą z opuszczonego hotelu i giną jeden po drugim. Podczas szturmowania szpitala Jannicke, która i tą masakrę przeżyła i jedna z pielęgniarek zostają zamknięte w radiowozie, ale i tam znajduje ich zabójca, gdy już wymordowuje większość policjantów. Sam zostaje postrzelony i ucieka w las, a potem w góry. Jannicke rusza w pogoń za nim z zabraną z radiowozu strzelbą na skuterze śnieżnym przed czym bezskutecznie usiłuje zatrzymać ją jedyna pielęgniarka ze szpitala w Otta – Camilla (w tej roli: Marthe Snorresdotter Rovik). Jannicke jednak nie słucha swojej opiekunki, która wcześniej mierzyła jej ciśnienie, dawała zupę, a nie dawała psychotropów. Tutaj – w nocy, przed zdewastowanym szpitalem, pod lasem i między rozbitymi radiowozami oraz trupem policjanta, który na koniec postrzelił potwora kończy się druga odsłona historii pt. „Fritt Vilt„. Ale nie dla Jannicke, która nadal ściga tego potwora i wraca za nim do opuszczonego hotelu….

*Należy zwrócić uwagę że pielęgniarka Camilla jest jedną z nielicznych bohaterek i nielicznych bohaterów tej odsłony, którzy i które przeżywają masakrę w szpitalu. Drugą jest Jannicke, a w poprzedniej odsłonie była tylko ona jako ta co przeżyła masakrę. Dwie żywe dziewczyny nie licząc pacjentki z kroplówką, która podczas masakry wyszła do toalety i żyła jeszcze gdy potwór mordował w szpitalu szturmujących go policjantów.

Dane techniczne:
Gatunek: Dramat i horror
Kraj produkcji: Norwegia
Rok premiery: 2008
Kontynuacja: „Fritt Vilt lll”
Tytuł polski: „Hotel zła ll”
Tytuł angielski (międzynarodowy): „Cold Prey ll” ; a poprzedniczki po prostu: „Cold Prey”
Tytuł oryginalny (norweski): „Fritt Vilt ll” ; a poprzedniczki po prostu: „Fritt Vilt”
Reżyser: Mats Stenberg, a poprzedniej odsłony: Roar Uthaug
Główne role: Ingrid Bolsø Berdal (Jannicke), Mats Eldøen i Kim Wifladt (policjanci) , Marthe Snorresdotter Rovik (Camilla – pielęgniarka)
Czas trwania: 1 godzina i 29 minut
Nagrody i nominacje: Amanda za najlepszą aktorkę dla Ingrid Bolsø Berdal (nominacja)

Hotel zła (Fritt Vilt) 2006

Jeden z młodych Norwegów, którzy postanowili pouprawiać sobie sporty ekstremalne w górach Jotunheimen – łańcuch górski w środkowej Norwegii doznaje otwartego i bolesnego złamania nogi uprawiając snowboard. Temperatura spada tutaj poniżej 25 stopni Celsjusza i grupa norweskich przyjaciół zaczyna szukać ratunku dla kolegi i ciepła dla siebie na górskiej, śnieżnej pustyni. Czy znajdą jakąś oazę?….

Dane techniczne
Rok premiery: 2006
Kraj produkcji: Norwegia
Gatunek: Horror, dramat, wg. skandynawskich krytyków – slasher
Reżyser: Roar Uthaug
Nagrody i nominacje: Amanda dla najlepszej aktorki w 2007 roku (Ingrid Bolsø Berdal) i Amanda publiczności dla reżysera
Kontynuacje: „Fritt Vilt 2” (2008) i „Fritt Vilt lll” (2010)

Akcja
Młodzi ludzie w końcu znajdują ośnieżony drewniany dom, wyglądający na opuszczony od dawna. Toteż w środku nikogo nie ma, więc po sprawdzeniu go zatrzymują się w nim aby się ogrzać i opatrzyć rannego. Zamiast leków znajdują tam dużo alkoholu, a otwarte złamanie zaklejają zwykłym klejem! Gdy już rozgaszczają się i jeden z nich wychodzi szukać innej pomocy zostaje zaatakowany przez nieznanego opatulonego w ciepłe ciuchy sprawcę. Następnie nieproszeni goście opuszczonego od lat domu są kolejno mordowani przez tego samego mordercę.

Znajdują w spiżarni dużo jedzenia w słoikach i strzelbę z jednym nabojem, którą spróbuje obronić się dwoje ostatnich ocalałych. Morderca morduje ostrym, metalowym narzędziem, więc niektóre sceny są bardzo krwawe, a wciągającymi aspektami może być to że jedna dziewczyna znika bez śladu, a ktoś jeszcze uciekając przed mordercą do szopy przed domem wpada w sidła na niedźwiedzie. Ranny w nogę cały czas pije alkohol…..

Bohaterowie są pijani również gdy krwawo i brutalnie mordowany jest pierwszy z nich….

Z domem związana jest tajemnica zaginięcia małego chłopca w przeszłości, a w okolicach tego łańcucha górskiego do tej pory ginął ludzie. Norweska prasa obficie donosi o tych zaginięciach.

Zdjęcia i produkcja
Film jest jednym z najlepszych horrorów norweskich XX wieku, a dla niektórych nawet skandynawskim slasherem – co się rzadko zdarza. Produkcja zebrała pozytywne opinie krytyków, a ekipa filmowa i aktorzy na miejsce zdjęć (łańcuch górski Jotunheimen – sam szczyt) przybyli helikopterami obciążonymi dodatkowo dwudziestotonowym sprzętem filmowym każdy!

Zdjęcia do produkcji trwały tylko dwa miesiące, a montaż kolejnych dziewięć.

Główne role
Ingrid Bolsø Berdal − jako Jannicke
Rolf Kristian Larsen – jako Morten Tobias
Endre Martin Midtstigen – jako Mikal
Tomas Alf Larsen – jako Eirik
Viktoria Vinge – jako Ingunn

Film prezentowany był na wielu festiwalach filmowych na całym świecie.

Jako w piekle, tak i na ziemi (As Above, So Below) 2014

Uczona poliglotka Scarlett (w tej roli Perdita Weeks) i córka szalonego naukowca, który popełnił samobójstwo w jednym eksploruje ze swoją świtą (niektórzy koledzy pozbierani po drodze) podparyskie katakumby, w których spoczywa sześć milionów trupów w celu znalezienia grobu słynnego, starożytnego alchemika Nicolasa Flannela.

To w nim ma być ukryty rzekomo kamień filozoficzny. A bohaterowie, jeszcze na początku horroru sobie nieznajomi przedzierają się teraz przez ściany zrobione z czaszek i czołgają się między kośćmi aby dotrzeć do skarbu. Nagrywają swoją eksplorację na kamery video i to co ich spotka w katakumbach. Jak się okazuje wszyscy mają coś za uszami, a na kamieniach i w tunelach, które od setek lat nie widziały światła widnieją tajemnicze inskrypcje po aramejsku oraz znajomy cytat z „Nieboskiej komedii” Dante`go.

as.jpg

Wszyscy miewają dziwne omamy słuchowe i wzrokowe, a wewnątrz katakumb napotykają na sektę kultywującą jakiś starożytny rytuał. Wodzirejka wyprawy (Scarlett) jest poszukiwaczką prawdy oraz archeologiem i historykiem jak sama o sobie mówi. Ale to ona namawia resztę kolegów do igrania z życiem i nadprzyrodzonymi siłami, których nie znają i nie rozumieją, a z czasem zaczynają się ich bać.

Kiedy gubią się w katakumbach, a na drodze napotykają pułapki typu walące się sufity i przepaści lub rzeka krwi zaczynają powątpiewać czy wyjdą z tej naukowej wyprawy żywi. Nie wszyscy…..

Czy tłumacz od aramejskiego, znawca paryskich katakumb i kobieta-naukowiec znaleźli przejście do piekła pod Paryżem? I jakie jaskinie lub grobowce są wysadzane w powietrze na początku horroru?

150px-Nicholasflamel.png

                                                                         Nicolas Flannel

Od autora

A film jest nawet straszny i fabuła traktuje o ciekawych sprawach. Trochę historii, nauki i alchemii w jednym. Z racji tego że cała wyprawa pod Paryż jest filmowana przez każdego z jej uczestników film przypomina trochę „Paranormal Activity”

„Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wstępujecie”

Dane techniczne

Gatunek: Oczywiście horror

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Rok premiery: 2014 (Polska i świat)

Boxoffice: 40 235 114 dolarów

Główne role: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge,Ali Marhyar, Marion Lambert

KM 31 (Kilómetro 31 ) 2006

Długi (ok. dwóch godzin) i nudny horror produkcji hiszpańsko-meksykańskiej, którego reżyserem i scenarzystą jest Meksykanin – Rigoberto Castañeda. Plusem tej produkcji jest że wreszcie horror nie amerykański. Jest to wielowątkowy film o duchach i należy się w niego wsłuchiwać (w dialogi) aby dokładnie wiedzieć o co chodzi w tej historii. Na ekranie dzieje się mało, a straszne postacie są średnio przerażające. Element grozy zapewniają tylko efekty dźwiękowe – piski wydawane przez duchy. Na końcu filmu okazuje się że jednak nie jest tak jak widzowi się wydaje i nie wiadomo w końcu która z sióstr żyje, a która nie.

Fabuła
Kobieta słyszy głosy, których autorem jest rzekomo duch jej siostry zmarłej tragicznie w wypadku samochodowym na 31-szym kilometrze autostrady pod lasem. Jak się potem okaże dziewczyna nie żyła już wcześniej, a kierowca potrącił jej zwłoki i między siostrami istnieje swojego rodzaju więź wytworzona po śmierci ich rodziców. Niebawem jedna z sióstr spotyka duchy wszystkich zmarłych członków jej rodziny….

Gdy potrącona kobieta leży w śpiączce w szpitalu jej siostra i kolega przeszukują fragment drogi, na którym została potrącona. Przeszukania takie odradza im miejscowy policjant i zdaje się że po lesie błąka się jakieś dziecko. Miejsce, w którym zginęła jedna z sióstr jest bowiem jak się potem okazuje nawiedzone przez duchy matki i dziecka, którzy kiedyś utopili się w pobliskiej rzece. Od tamtej pory na 31-wszym kilometrze autostrady ginął ludzie, a kobieta słysząca wołania o pomoc ducha swojej siostry też skrywa mroczną, rodzinną tajemnicę….

Z czasem i jej kolega, który pomaga rozwikłać zagadkę śmiertelnego wypadku siostry kobiety zaczyna miewać omamy wzrokowe. Z ich powodu zamorduje ją po tym jak spotka ona ducha swojej matki, a siostra leżąca w śpiączce od początku filmu wreszcie się z niej wybudzi! To zmarła w końcu czy nie? I kiedy? W tym nudnym i długim, ale nie amerykańskim horrorze trudno się połapać jeśli nie słucha się uważnie dialogów bohaterów….

Dane techniczne
Boxoffice: 11 milionów dolarów
Reżyser i scenarzysta: Rigoberto Castañeda
Czas trwania: Około dwóch godzin (w zależności od wersji)
Kraje produkcji: Meksyk i Hiszpania
Rok premiery: 2006
W rolach głównych: Luisa Huertas, Lliana Fox, Mikel Mateos, Giselle Audirac, Raul Mendez, Adria Collado
*Jeden z najnudniejszych horrorów jaki oglądałem i jeden z nielicznych nie amerykańskich horrorów.

Istnienie (Haunter) 2013

Dziewczynę mieszkającą z rodziną w domu, w którym kiedyś dochodziło do przetrzymywania i morderstw młodych kobiet nawiedza duch jednej z ofiar. Duch zamordowanej dziewczyny chce ostrzec swoją następczynię przed losem jaki spotkał ją i inne ofiary porywacza. Lokatorka zaczyna miewać halucynacje oraz omamy słuchowe. W piwnicy pod domem znajduje pomieszczenie z rzeczami zamordowanych ofiar, a dni i sytuacje dziwnie się dla niej powtarzają, dom odwiedza tajemniczy mechanik od telefonów….

Z czasem dziewczyna uświadamia sobie za sprawą słyszanych przez siebie głosów że ona sama już dawno nie żyje tak jak i jej rodzina. Lokatorzy zostali zabici przez tego samego porywacza, który więził i zabijał poprzednie ofiary, między innymi dziewczynę, której duch nawiedza teraz nową lokatorkę i próbuje ostrzec ją wszelkimi dostępnymi dla siebie sposobami przed losem jaki ją spotkał. Duch mówi też kto jest porywaczem i mordercą. – To członek rodziny nowej lokatorki, której się ten duch pojawia. Matka dziewczyny i jej młodszy brat w końcu uświadamiają sobie że oni też nie żyją i teraz pozostaje tylko przekonać ich do tego kto ich zabił. I że ten ktoś jest cały czas z nimi w domu. Ale jak to zrobić gdy nie wiadomo kto z rodziny jest kim? I jak porywacz-morderca też już dawno nie żyje ale o tym nie wie. Czy nie przywołać za pomocą rzeczy znalezionych w piwnicy duchów jego ofiar, które chcą się na nim zemścić? Czy aby właśnie nie tego chce duch kontaktujący się z nową lokatorką?

ist

O tym co się tutaj dzieje dziewczyny przekonuje się gdy pewnego dnia sama zostaje zamknięta w piecu z czaszkami poprzednich porwanych i znajduje tam dziwne rzeczy. Po wyjściu z pieca również widzi duchy ofiar porywacza, który zdaje się być jej ojcem. Z domu nie można uciec bo wszystkie w okolicy są takie same…. Jak to się skończy i o co tu w ogóle chodzi? Może wy mi powiecie? 🙂

*Przynajmniej tyle MikeHarry zrozumiał z tego filmu :). Mimo wszelkich zawiłości i niejasności, mianowicie tego kto tu jest żywy, a kto nie fabuła horroru przyciąga i momentami można się przerazić. Efektu grozy dopełniają mroczne pomieszczenia z czaszkami i zalana piwnica domu. Horror słaby, ale wspominam o nim aby nie zaginął gdzieś na półkach i płytach CD w dobie filmów 3D. I po to abyście mogli sami wyrazić o nim swoje zdanie jeśli już go oglądaliście, a jeśli nie to zapraszam do obejrzenia. Przynajmniej fanów horroru aby nic z gatunku im nie umknęło….

Dane techniczne

Czas trwania: 1 godzina i 33 minuty
Kraje produkcji: Kanada i Francja
Reżyser: Vincenzo Natali
Rok premiery: 2013
Główne role: Abigail Breslin (Lisa – dziewczyna, z którą kontaktuje się duch), Michelle Nolden, Peter Outerbridge, Eleanor Zichy (duch zabitej Olivii),Samantha Weinstein

Karma dla bestii (Flesh for the Beast) 2003

Grupa badaczy zjawisk paranormalnych przyjmuje ostatnie zlecenie w ich życiu. Przybywają razem ze swoim medium do nawiedzonego jak się potem okazuje domu, którego właściciel ukrywa przed nimi że szuka tajemniczego medalionu w kształcie skarabeusza (chyba). Oficjalnie badacze mają stwierdzić jakie nadprzyrodzone zjawiska toczą ten dom i skontaktować się z nimi. Manifestują się one w postaci ładnych (zależy dla kogo), nagich kobiet skłaniających bardziej lub mniej brutalnie badaczy do seksu z nimi. Mężczyźni zostają podczas stosunku lub zaraz po nim wypatroszeni przez dziwne stwory ze zdeformowanymi twarzami, w które zamieniły się ich partnerki z nawiedzonego domu….

Co zobaczymy w filmie?
Realizm sytuacji w tym horrorze jest godny pożałowania. Widać doskonale że sceny patroszenia i mordowania są sztuczne, a gdyby nie to film pasowałby na slasher. Ale krwawe sceny nie obrzydzają ani nawet nie przerażają. Szczyptę grozy dodają fabule zdeformowane twarze kobiet, których duchy lub coś innego nawiedzają ten dom. To są iście paskudne i przerażające mordy pasujące do wampirów lub demonów. Nagość kobiet w tym filmie nie ma charakteru pornograficznego tak samo jak odbywane na oczach widza stosunki płciowe. – Jest tego bardzo mało i mało widać. Uroda i ciała aktorek wybranych do tych scen też nie powala na ziemię ani nie podnosi nic do góry…..

flesh

O domu
Jego właścicielem przed stu laty był pewien gruby i pazerny okultysta, który z piekła przywołał burdel, a kobiety, którym deformują się twarze to właśnie jego pracownice. Władzę nad nimi można posiąść poprzez amulet ukrywany co jakiś czas w czaszkach ofiar ładnych kobiet. I właściciel, który wezwał do domu medium i badaczy szuka tego amuletu sprowadzając co raz nowych ludzi do domu. Ma on umowę z pracownicami burdelu że będzie im dostarczał pożywienia – ludzkich ciał, a w zamian za to nie zjedzą one jego. Zapraszając do domu media, wróżki i innych badaczy chce aby znaleźli mu oni amulet, dzięki któremu będzie mógł zapanować nad dzikimi i niewidzialnymi współlokatorkami – chce złamać z nimi umowę. Nie przypuszcza że wreszcie znajdzie amulet i będzie miał go blisko, ale to bardzo blisko siebie….

Tym razem w domu nie wszyscy goście zginął, a medium na koniec przypomni sobie nawet po co i dlaczego w nim jest. Dom zostanie zbadany pod kątem nadprzyrodzonych zjawisk, a amulet znaleziony (co dotychczas nie udało się innym mediom i badaczom) i ukryty znowu….

Poprzedni właściciel domu, który ukrywa w swoich murach teraz wiele tajemnic parał się też czarną magią, a obecny twierdzi że są w nim jakieś drzwi do piekła – ojczyzny jego współlokatorek. Otworzyć je można podobno tylko amuletem ukrywanym w czaszkach. W trakcie poszukiwania duchów w domu i badań poszukiwacze nadprzyrodzonych zjawisk natrafią na wiele dziwnych manifestacji, zdarzeń i….nagich kobiet.

Dom nie da za wygraną i nie wypuści swojej tajemnicy poza swoje mury. Ale nie wiem czy sposób w jaki badacze poniosą śmierć był warty pieniędzy obiecaną im przez właściciela domu i poszukiwacza amuletu na dalszą działalność badawczą. „Naukowcom” wali się bowiem interes, a pieniądze za te zlecenie to jego być lub nie być.

Czy przedsięwzięcie źle skończy się tylko dla gości czy i dla gospodarza domu? I kim lub czym jest naprawdę medium?

Dane techniczne
Rok premiery: 2003
Kraj produkcji: USA
Reżyser: Terry M.West
Gatunek: horror-fantasy (chociaż odsądzany od czci i wiary przez krytyków, internautów i innych komentatorów nie będących znawcami i koneserami gatunku. Film zbiera bowiem marne i słabe oceny.
Czas trwania: 1 godzina i 29 minut (89 minut)

Główne role: Aldo Sambrell (właściciel domu z przed stu lat – ten co się czarną magią parał i burdel z piekła wywołał 🙂 ) , Caroline Munro, Isadora Edison, Zoe Moonshine, Keith Leopard, Kelly Troy Howard, Michael Roszhart

flesh0