Jako w piekle, tak i na ziemi (As Above, So Below) 2014

Uczona poliglotka Scarlett (w tej roli Perdita Weeks) i córka szalonego naukowca, który popełnił samobójstwo w jednym eksploruje ze swoją świtą (niektórzy koledzy pozbierani po drodze) podparyskie katakumby, w których spoczywa sześć milionów trupów w celu znalezienia grobu słynnego, starożytnego alchemika Nicolasa Flannela.

To w nim ma być ukryty rzekomo kamień filozoficzny. A bohaterowie, jeszcze na początku horroru sobie nieznajomi przedzierają się teraz przez ściany zrobione z czaszek i czołgają się między kośćmi aby dotrzeć do skarbu. Nagrywają swoją eksplorację na kamery video i to co ich spotka w katakumbach. Jak się okazuje wszyscy mają coś za uszami, a na kamieniach i w tunelach, które od setek lat nie widziały światła widnieją tajemnicze inskrypcje po aramejsku oraz znajomy cytat z „Nieboskiej komedii” Dante`go.

as.jpg

Wszyscy miewają dziwne omamy słuchowe i wzrokowe, a wewnątrz katakumb napotykają na sektę kultywującą jakiś starożytny rytuał. Wodzirejka wyprawy (Scarlett) jest poszukiwaczką prawdy oraz archeologiem i historykiem jak sama o sobie mówi. Ale to ona namawia resztę kolegów do igrania z życiem i nadprzyrodzonymi siłami, których nie znają i nie rozumieją, a z czasem zaczynają się ich bać.

Kiedy gubią się w katakumbach, a na drodze napotykają pułapki typu walące się sufity i przepaści lub rzeka krwi zaczynają powątpiewać czy wyjdą z tej naukowej wyprawy żywi. Nie wszyscy…..

Czy tłumacz od aramejskiego, znawca paryskich katakumb i kobieta-naukowiec znaleźli przejście do piekła pod Paryżem? I jakie jaskinie lub grobowce są wysadzane w powietrze na początku horroru?

150px-Nicholasflamel.png

                                                                         Nicolas Flannel

Od autora

A film jest nawet straszny i fabuła traktuje o ciekawych sprawach. Trochę historii, nauki i alchemii w jednym. Z racji tego że cała wyprawa pod Paryż jest filmowana przez każdego z jej uczestników film przypomina trochę „Paranormal Activity”

„Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wstępujecie”

Dane techniczne

Gatunek: Oczywiście horror

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Rok premiery: 2014 (Polska i świat)

Boxoffice: 40 235 114 dolarów

Główne role: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge,Ali Marhyar, Marion Lambert

Reklamy

Juleńka (Yulenka) 2009

Krótka opowieść o pewnym rosyjskim nauczycielu, który przenosi się z Moskwy na prowincje ze względu na zdrowie przyszłej żony. Porzuca posadę uniwersyteckiego wykładowcy w stolicy aby objąć stanowisko nauczyciela w żeńskim gimnazjum w małym mieście. Szybko zauważa że uczennice i nauczycielki (jest tam jedynym mężczyzną) skrywają jakąś tragiczną tajemnicę z przeszłości,więc zamiast uczyć i wychowywać (mimo braku doświadczenia nauczycielskiego dostał od razu wychowawstwo) dziewczynki z klasy, którą mu przydzielono połowę czasu pracy i tego prywatnego spędza na próbach odkrycia tej tajemnicy.

Tajemnica z samobójstwem jednej z uczennic w tle, z którym wspólnego mogą coś mieć inni pedagodzy łącznie z dyrektorką i tytułową „Yuleńką”, z której matką nauczyciel wreszcie ląduje w łóżku – zdradza przyszłą żonę. Z czasem jest terroryzowany i szantażowany przez tę uczennicę, a jego psychicznego koszmaru dopełnia fakt że „Yuleńka” i jego przyszła córka są koleżankami z jednej klasy – jego wychowankami.

yul

Uczennice z gimnazjum nie zachowują się jak małe dziewczynki i plotkują o nowym nauczycielu za jego plecami np. o tym że go ktoś śledzi. Mężczyzna odrzuca prośbę uczennicy o porzucenie swojej rodziny dla niej i jej matki, z którą niedawno uprawiał seks w jej pokoju. Okazuje się że poprzedni adoratorzy kobiety skończyli martwi, a zamknięta w psychiatryku matka małej samobójczyni nienawidzi nauczycieli, których oskarża o śmierć swojej córki. Na nią również wpływ wywiera uczennica – zgadnijcie która? 🙂

Rodzinie nauczyciela grozi niebezpieczeństwo, a on zostaje oskarżony o pedofilię i zaraz uniewinniony. Ktoś podpala jego dom i grozi mu śmiercią. Czy wykładowca z Moskwy wreszcie umrze? I kto go zabije? Zdradzę tylko że skończy w dosyć brutalny sposób, a zabójców będzie sztuk dwie.

Jaką tajemnicę skrywają uczennice i nauczycielki? Co naprawdę stało się z jedną z dziewczynek z klasy mężczyzny? Czy na pewno popełniła samobójstwo? I kto jest mordercą? Mimo że to rosyjski thriller zawiera dobry wątek kryminalny, a nudę ciągnącą się przez długi czas filmu wynagradza widzowi stopniowe rozwiązywanie tej kryminalnej zagadki….

Dane techniczne
Kraj produkcji: Rosja ( w końcu coś nie amerykańskiego!)
Rok premiery: 2009
Gatunek: Thriller, ale i na kryminał pasuje
Reżyser: Aleksandr Strizhenov
Oryginalny tytuł: „Yuleńka”
Główne role: Marat Baszarow (Andriej Biełow – nowy nauczyciel, wykładowca z Moskwy), Darya Balabanova (Yuleńka), Oksana Lavrenteva (przyszła żona Biełowa), Helga Filipova i Irina Kupczenko (dyrektorka żeńskiego gimnazjum)

Farma umarłych (The Body Farm)

W stanie Tennessee funkcjonuje największa na świecie „Farma umarłych”,czyli wyodrębniony teren, na którym prowadzone są badania nad martwymi ciałami w różnym stanie rozkładu i wystawionymi na działania różnych warunków atmosferycznych. Badania te mają ułatwić pracę medykom sądowym i policjantom z wydziału zabójstw rozwiązującym zagadki morderstw i zgonów naturalnych.

To miejsce badań działa przy Uniwersytecie Antropologicznym Tennessee i pracują na nim jego wykładowcy oraz inni specjaliści tacy jak: osteolodzy i entomolodzy. Badają oni wpływ warunków atmosferycznych i zwierząt żerujących na ofiarowanych im zwłokach na ich rozkład i proces gnicia. Badania te przysługują się bardzo medycynie, a zwłoki można do ich celów przekazać dobrowolnie jeszcze za swojego życia. Na pozostałościach zwłok i szkieletów szkolą się studenci z Uniwersytetu Tennessee. Do eksperymentów trafiają ciała w różnym stanie, a załączony do tego wpisu film zawiera szczegóły pracy medyków sądowych na „Farmie umarłych” i relacje pracujących tam specjalistów. Widz dowie się z niego wiele o osobach ofiarujących swoje zwłoki do badań naukowych i o historii medycyny sądowej.

Mimo szczegółowych opisów owadów i larw żerujących na rozkładających się zwłokach i kilku ujęć tych w stanie rozkładu film nie jest drastyczny ani straszny. Więcej w nim do słuchania niż oglądania, a zainteresować się nim powinni na pewno przedstawiciele branży medycznej jak i kryminolodzy oraz studenci kierunków związanych ww. dziedzinami.

Od momentu powstania tego miejsca zwłoki na użytek naukowy oddało ok. 400 osób. Istnieje też lista oczekujących na oddanie swoich zwłok do celów naukowych. Są to zwłoki osób, które za życia interesowały się medycyną sądową lub po prostu chcieli oddać swoje ciała nauce.

W 2003 roku wydano również książkę poświęconą tzw. „wzgórzu Tennessee”i znajdującej się na nim „Farmie umarłych„. Inne takie miejsca działają przy Uniwersytecie Stanowym w Teksasie i w stanie Pensylwania przy University of California

House of Bones (Dom z kości) 2010

Do opuszczonego od 10-ciu lat domu wchodzi mały chłopak w poszukiwaniu piłki baseball`owej swojego ojca. Nie wychodzi już z niego. Kilkanaście lat później na tą posesję dociera ekipa filmowa kręcąca tandetne programy o nawiedzonych domach i strasznych miejscach. W ich programach jest więcej efektów specjalnych niż prawdy, a programowi zaczyna spadać oglądalność. Medium, które przybywa do domu z ekipą filmową wyczuwa od niego jakąś dziwną aurę nie czekając nawet na kamery. Sami filmowcy są sceptycznie nastawieni do kwestii nawiedzenia tego domu przez duchy, ale przekonują się o tym fakcie gdy zostają w nim uwięzieni, a pod koniec pierwszej połowy filmu padają pierwsze trupy….

house

I tak oto mamy kolejny horror o domu nawiedzonym duchami bądź innymi upiorami, do którego wchodzi ekipa telewizyjna spragniona sensacji w celu podniesienia sobie oglądalności. Jest medium, które usilnie stara przekonać się filmowców że tym razem nie będą musieli podkręcać swoich nagrań efektami specjalnymi bo dom jest naprawdę nawiedzony. Uchodzi za taki od dawna wśród miejscowej ludności i wie o tym też agentka z banku, która z początku nie chce aby ekipa filmowa nocowała w rzeczonej nieruchomości i kręciła zdjęcia tylko w dzień. To ona pada pierwszą ofiarą domu, w którego fundamenty wmurowane są ciała i kości niewolników poprzednich właścicieli posesji. – Do takiego wniosku dochodzą bohaterowie filmu. Wszyscy poprzedni właściciele domu eksperymentowali z magią lub okultyzmem lub byli podejrzani w inny sposób. Nawet kiedy jeden z filmowców zostaje w niewyjaśniony dla reszty kolegów sposób uprowadzony przez dom ci nadal nie wierzą w duchy i przejmują się tylko szwankującym sprzętem nagraniowym. Jednak z czasem dom zaczyna wydawać dziwne dźwięki….głosem kolegi, który zniknął i wtedy też inni zainteresowani są tylko zrobieniem dobrych zdjęć  – takich jakie telewidzowie zechcą oglądać. Z czasem dochodzą do wniosku że dom jest głodny….

Nawiedzony dom żywi się – jak twierdzi medium ludzkimi ciałami, które wmurowane są też w jego ściany i to samo medium poleca reszcie ekipy filmowej opuszczenie domu, gdyż grozi im w nim niebezpieczeństwo. Manifestują się w nim jakieś zjawy i robactwo, coś siedzi na strychu i wychodzi na to że porwany przez dom kolega wciąż żyje i przeżywa okropne męki. Jednak kiedy wszyscy orientują się że z domem jest coś nie tak, że duchy to nie zabawa, a ważniejsze od dobrych materiałów filmowych staje się opuszczenie posesji żeby ratować skórę jest już za późno. Bo dom nie wypuści ich dopóki go nie nakarmią…..trupem.

Jeden z bohaterów horroru traci oko, a inny skórę, ale z czasem wpadają na pomysł jak wyjść z pułapki i zadowolić dom żeby ich wypuścił. Ale z tym domem podobno jeszcze nikt nie wygrał i nie wychodzi się z niego żywym. Kiedy okazuje się że horror uwięzionych się skończył i wszyscy wychodzą z domu okazuje się też że jeden z filmowców jest felerny i to on, a nie dom nie pozwoli bohaterom przeżyć. Ten ostatni jakimś cudem staje się następnym właścicielem tytułowego „Domu z kości” , w którego ściany wmurowane są i trupy jego kolegów filmowców.

Jakieś małżeństwo wykupuje nocleg w nawiedzonym domu….

*Film jest podobnym do klasycznych horrorów o nawiedzonych domach i ekipach telewizyjnych coś w nich kręcących. Ma jednak bardziej rozbudowaną fabułę i dialogi niż „Grave encounters” („Tropiciele mogił”), gdzie ekipa telewizyjna zostaje uwięziona w nawiedzonym szpitalu psychiatrycznym.

Dane techniczne filmu:

Data premiery: rok 2010

Kraj produkcji: USA

Gatunek: horror

Reżyser: Jeffery Scott Lando

Główne role: Charisma Carpenter, Collin Nemec, Gregory Campo, Kyle Clements i inni