Hotel zła 3 (Fritt Vilt 3) 2010

Akcja ostatniej odsłony „Fritt Vilt” jest swojego rodzaju genezą dwóch poprzednich części. Rozgrywa się w 1976 roku w paśmie górskim Jotunheimen w Norwegii, gdzie pewien rzadko odwiedzany przez turystów hotel przeżywa właśnie większy kryzys, za który niepełnosprawnego chłopca obwinia jego ojczym – współwłaściciel hotelu i zamyka go w piwnicy.

To ten sam chłopiec, który jest mordercą w poprzednich odsłonach. Nie chce się też wierzyć że pasmo wieloletnich morderstw w okolicy tego hotelu zaczęło się od leśnej rzezi owiec i psów. Ojczym ukrywający niepełnosprawnego chłopca po śmierci jego matki radził sobie jakoś z jego rzeźnicką pasją i ukrywał ją przed miejscową policją,a ta nie domyślała się kto zabija zwierzęta…..

I tak było dopóki ten starszy już chłopiec nie zamordował pierwszego turysty. Wtedy policjant skojarzył fakty z historii.

Bohaterami tej części jest 6 osób, które przyjeżdżają w góry Jotunheimen żeby się rozerwać. Ale też trafiają na opuszczony hotel, ale nie wszyscy chcą w nim nocować. Takim sposobem grupka nastoletnich turystów trafia pod namioty podwieziona jeszcze przez jednego z miejscowych, który ma też ich odebrać na drugi dzień. Nie zdąża jednak, a na młodzieńców, którzy zamiast spać postanawiają poszlajać się po okolicy czekają zmyślne pułapki….

Oni są pierwszymi, którym przychodzi się zmierzyć z mordercą i mają do dyspozycji większy teren bo morderca ściga ich na zewnątrz – po górach, a nie tylko po pomieszczeniach hotelu jak w przypadku poprzednich odsłon.

Nie muszę chyba dodawać że z czasem każdemu zdarzają się mniejsze lub większe uszkodzenia ciała, a całą masakrę przeżywa tylko miejscowy policjant, który za późno orientuje się że jednak trzeba kogoś ratować. To on sam nieumyślnie doprowadza do śmierci ostatniej żywej dziewczyny strzelając do niej ze strzelby. Wszystkie poszlaki wskazują bowiem ze to ona, a nie miejscowy odludek trzymany przez ojczyma w piwnicy hotelu jest mordercą, chociaż sama odniosła już wiele ran w górskiej konfrontacji z nim.

Film kończy się oczywiście stertą trupów wynoszonych przed dymiący budynek drewnianego hotelu przez policjanta. Ten policjant jest też bratem ojczyma mordercy jak w trakcie seansu wykazuje fabuła. Na te wszystkie trupy i swojego wujka patrzy z daleka ukryty za wzgórzem morderca….

Reżyseria: Mikkel Brænne Sandemose
Gatunek: horror, dramat
Kraj produkcji: Norwegia
Rok premiery: 2010
Poprzednik: „Fritt Vilt ll”
Role główne: Ida Marie Bakkerud, Julie Rusti, Sturia Rui, Nils Johnson

Reklamy

Fritt Vilt 2 (Hotel zła 2) 2008

Kontynuacja norweskiego horroru, o którym pisałem tutaj:

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/09/07/hotel-zla-fritt-vilt-2006/

Jannicke (w tej roli: Ingrid Bolsø Berdal) jako jedyna przeżywa masakrę w opuszczonym ośrodku wypoczynkowym w norweskich górach i za sprawą samochodu jej i jej martwych już od tamtej części kolegów, który znajduje opuszczony jeden z policjantów trafia do szpitala. Jannicke staje na drodze policjantowi gdy ten jedzie wozem i powoduje mały wypadek, dzięki temu ten przewozi ją do szpitala w mieście Otta.

Tam jedyna ocalała z rąk seryjnego mordercy mieszkającego w „Hotelu Zła” opowiada o tym jak i gdzie zginęli jej przyjaciele i gdzie są ciała ich i mordercy, którego sama zabiła (a przynajmniej tak się jej wtedy wydaje). Ona zostaje w szpitalu pod ochroną policjanta usiłującego poderwać jedną z pielęgniarek – tą, która następnie nie podaje jej psychotropów lub leków na uspokojenie tak jak jej to polecił lekarz co miało potem bolesne konsekwencje dla jej adoratora….

Policjanci i technik kryminalistyczny udają się w góry do rzeczonej przez Jannicke skarpy gdzie za pierwszym razem znajdują 5 ciał – mordercy i czworga przyjaciół Jannicke, których ten brutalnie zamordował. Ciała zostają wydobyte z lodowej skarpy i przewiezione do tego samego szpitala, w którym leży Jannicke gdyż ludzie z laboratorium mogą je zbadać dopiero następnego dnia. Potem policjanci wybierają się do opuszczonego hotelu gdzie znajdują ślady krwi i coś zaczyna ich straszyć, a w międzyczasie ich komendant łączy opowieść Jannicke z zaginięciem chłopca z przed lat, który bawił się w okolicach tego hotelu (czy to właśnie on jest zamaskowanym mordercą?) i zaginięciami kilkudziesięciu narciarzy i turystów w ciągu ostatnich lat. Zaginęli w okolicach „Hotelu zła” i lodowej skarpy…

Gdy jedyna żywa ofiara tego horroru dochodzi w szpitalu do siebie pielęgniarka mówi jej że ciała jej znajomych i mordercy są obok jej sali – w kostnicy. Obydwie udają się je obejrzeć. I podczas okazania Jannicke w ataku szału i histerii rzuca się na ciało zabójcy bijąc je w klatkę piersiową. Kilka chwil później ciało mordercy dostaje drgawek i zaczyna się miotać……

frit

Na oddziale powstaje zamieszanie, a doktor i pielęgniarki zabierają się do reanimacji jak się okazuje żywego zabójcy! Udaje się mimo iż ten odniósł poważne rany. 3 dni spędzone w lodowatej skarpie sprawiły że tkanki i komórki zamarzły przez co wolniej się wykrwawiał i wolniej biło mu serce, więc Jannicke mogła w poprzedniej części odnieść wrażenie że go zabiła. Poza tym to nie sprawdzała tego bo jego ciało od razu spadło w lodową czeluść na trupy jej znajomych. Jannicke próbowała przerwać reanimację, a powstrzymujący ją przed tym policjant dostał w pysk. Potem pacjentkę przywiązano pasami do łóżka, nad którym odwiedzał ją mały Daniel – również jeden z pacjentów. Od teraz morderca żyje i został przykuty kajdankami do łóżka, na którym leży pod medyczną aparaturą. A policjantowi jego ulubiona pielęgniarka opatruje jego złamany i zakrwawiony nos.

Ten jednak nie długo się cieszy życiem nie krwawiąc bo gdy zostaje sam w sali z nieprzytomnym mordercą ten budzi się i narzędziami chirurgicznymi podrzyna mu gardło. Policjant pada pierwszą ofiarą ożywionego mordercy z poprzedniej części w tym filmie!

Inni policjanci, którzy na polecenie komendanta wrócili jeszcze raz do skarpy lodowej odkrywają w jej wnętrzu zamrożone ciała innych – zaginionych przed laty turystów i narciarzy….

Od tej pory w szpitalu gaśnie światło, a personel i pacjenci mierzą się z bestią, z którą Jannicke mierzyła się od poprzedniej części tej historii. I tak oto giną pielęgniarka i lekarz, a policja powiadomiona o masakrze w szpitalu szturmuje szpital. Ale i oni nie radzą sobie z mordercą z opuszczonego hotelu i giną jeden po drugim. Podczas szturmowania szpitala Jannicke, która i tą masakrę przeżyła i jedna z pielęgniarek zostają zamknięte w radiowozie, ale i tam znajduje ich zabójca, gdy już wymordowuje większość policjantów. Sam zostaje postrzelony i ucieka w las, a potem w góry. Jannicke rusza w pogoń za nim z zabraną z radiowozu strzelbą na skuterze śnieżnym przed czym bezskutecznie usiłuje zatrzymać ją jedyna pielęgniarka ze szpitala w Otta – Camilla (w tej roli: Marthe Snorresdotter Rovik). Jannicke jednak nie słucha swojej opiekunki, która wcześniej mierzyła jej ciśnienie, dawała zupę, a nie dawała psychotropów. Tutaj – w nocy, przed zdewastowanym szpitalem, pod lasem i między rozbitymi radiowozami oraz trupem policjanta, który na koniec postrzelił potwora kończy się druga odsłona historii pt. „Fritt Vilt„. Ale nie dla Jannicke, która nadal ściga tego potwora i wraca za nim do opuszczonego hotelu….

*Należy zwrócić uwagę że pielęgniarka Camilla jest jedną z nielicznych bohaterek i nielicznych bohaterów tej odsłony, którzy i które przeżywają masakrę w szpitalu. Drugą jest Jannicke, a w poprzedniej odsłonie była tylko ona jako ta co przeżyła masakrę. Dwie żywe dziewczyny nie licząc pacjentki z kroplówką, która podczas masakry wyszła do toalety i żyła jeszcze gdy potwór mordował w szpitalu szturmujących go policjantów.

Dane techniczne:
Gatunek: Dramat i horror
Kraj produkcji: Norwegia
Rok premiery: 2008
Kontynuacja: „Fritt Vilt lll”
Tytuł polski: „Hotel zła ll”
Tytuł angielski (międzynarodowy): „Cold Prey ll” ; a poprzedniczki po prostu: „Cold Prey”
Tytuł oryginalny (norweski): „Fritt Vilt ll” ; a poprzedniczki po prostu: „Fritt Vilt”
Reżyser: Mats Stenberg, a poprzedniej odsłony: Roar Uthaug
Główne role: Ingrid Bolsø Berdal (Jannicke), Mats Eldøen i Kim Wifladt (policjanci) , Marthe Snorresdotter Rovik (Camilla – pielęgniarka)
Czas trwania: 1 godzina i 29 minut
Nagrody i nominacje: Amanda za najlepszą aktorkę dla Ingrid Bolsø Berdal (nominacja)

Jako w piekle, tak i na ziemi (As Above, So Below) 2014

Uczona poliglotka Scarlett (w tej roli Perdita Weeks) i córka szalonego naukowca, który popełnił samobójstwo w jednym eksploruje ze swoją świtą (niektórzy koledzy pozbierani po drodze) podparyskie katakumby, w których spoczywa sześć milionów trupów w celu znalezienia grobu słynnego, starożytnego alchemika Nicolasa Flannela.

To w nim ma być ukryty rzekomo kamień filozoficzny. A bohaterowie, jeszcze na początku horroru sobie nieznajomi przedzierają się teraz przez ściany zrobione z czaszek i czołgają się między kośćmi aby dotrzeć do skarbu. Nagrywają swoją eksplorację na kamery video i to co ich spotka w katakumbach. Jak się okazuje wszyscy mają coś za uszami, a na kamieniach i w tunelach, które od setek lat nie widziały światła widnieją tajemnicze inskrypcje po aramejsku oraz znajomy cytat z „Nieboskiej komedii” Dante`go.

as.jpg

Wszyscy miewają dziwne omamy słuchowe i wzrokowe, a wewnątrz katakumb napotykają na sektę kultywującą jakiś starożytny rytuał. Wodzirejka wyprawy (Scarlett) jest poszukiwaczką prawdy oraz archeologiem i historykiem jak sama o sobie mówi. Ale to ona namawia resztę kolegów do igrania z życiem i nadprzyrodzonymi siłami, których nie znają i nie rozumieją, a z czasem zaczynają się ich bać.

Kiedy gubią się w katakumbach, a na drodze napotykają pułapki typu walące się sufity i przepaści lub rzeka krwi zaczynają powątpiewać czy wyjdą z tej naukowej wyprawy żywi. Nie wszyscy…..

Czy tłumacz od aramejskiego, znawca paryskich katakumb i kobieta-naukowiec znaleźli przejście do piekła pod Paryżem? I jakie jaskinie lub grobowce są wysadzane w powietrze na początku horroru?

150px-Nicholasflamel.png

                                                                         Nicolas Flannel

Od autora

A film jest nawet straszny i fabuła traktuje o ciekawych sprawach. Trochę historii, nauki i alchemii w jednym. Z racji tego że cała wyprawa pod Paryż jest filmowana przez każdego z jej uczestników film przypomina trochę „Paranormal Activity”

„Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wstępujecie”

Dane techniczne

Gatunek: Oczywiście horror

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Rok premiery: 2014 (Polska i świat)

Boxoffice: 40 235 114 dolarów

Główne role: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge,Ali Marhyar, Marion Lambert

Juleńka (Yulenka) 2009

Krótka opowieść o pewnym rosyjskim nauczycielu, który przenosi się z Moskwy na prowincje ze względu na zdrowie przyszłej żony. Porzuca posadę uniwersyteckiego wykładowcy w stolicy aby objąć stanowisko nauczyciela w żeńskim gimnazjum w małym mieście. Szybko zauważa że uczennice i nauczycielki (jest tam jedynym mężczyzną) skrywają jakąś tragiczną tajemnicę z przeszłości,więc zamiast uczyć i wychowywać (mimo braku doświadczenia nauczycielskiego dostał od razu wychowawstwo) dziewczynki z klasy, którą mu przydzielono połowę czasu pracy i tego prywatnego spędza na próbach odkrycia tej tajemnicy.

Tajemnica z samobójstwem jednej z uczennic w tle, z którym wspólnego mogą coś mieć inni pedagodzy łącznie z dyrektorką i tytułową „Yuleńką”, z której matką nauczyciel wreszcie ląduje w łóżku – zdradza przyszłą żonę. Z czasem jest terroryzowany i szantażowany przez tę uczennicę, a jego psychicznego koszmaru dopełnia fakt że „Yuleńka” i jego przyszła córka są koleżankami z jednej klasy – jego wychowankami.

yul

Uczennice z gimnazjum nie zachowują się jak małe dziewczynki i plotkują o nowym nauczycielu za jego plecami np. o tym że go ktoś śledzi. Mężczyzna odrzuca prośbę uczennicy o porzucenie swojej rodziny dla niej i jej matki, z którą niedawno uprawiał seks w jej pokoju. Okazuje się że poprzedni adoratorzy kobiety skończyli martwi, a zamknięta w psychiatryku matka małej samobójczyni nienawidzi nauczycieli, których oskarża o śmierć swojej córki. Na nią również wpływ wywiera uczennica – zgadnijcie która? 🙂

Rodzinie nauczyciela grozi niebezpieczeństwo, a on zostaje oskarżony o pedofilię i zaraz uniewinniony. Ktoś podpala jego dom i grozi mu śmiercią. Czy wykładowca z Moskwy wreszcie umrze? I kto go zabije? Zdradzę tylko że skończy w dosyć brutalny sposób, a zabójców będzie sztuk dwie.

Jaką tajemnicę skrywają uczennice i nauczycielki? Co naprawdę stało się z jedną z dziewczynek z klasy mężczyzny? Czy na pewno popełniła samobójstwo? I kto jest mordercą? Mimo że to rosyjski thriller zawiera dobry wątek kryminalny, a nudę ciągnącą się przez długi czas filmu wynagradza widzowi stopniowe rozwiązywanie tej kryminalnej zagadki….

Dane techniczne
Kraj produkcji: Rosja ( w końcu coś nie amerykańskiego!)
Rok premiery: 2009
Gatunek: Thriller, ale i na kryminał pasuje
Reżyser: Aleksandr Strizhenov
Oryginalny tytuł: „Yuleńka”
Główne role: Marat Baszarow (Andriej Biełow – nowy nauczyciel, wykładowca z Moskwy), Darya Balabanova (Yuleńka), Oksana Lavrenteva (przyszła żona Biełowa), Helga Filipova i Irina Kupczenko (dyrektorka żeńskiego gimnazjum)

Farma umarłych (The Body Farm)

W stanie Tennessee funkcjonuje największa na świecie „Farma umarłych”,czyli wyodrębniony teren, na którym prowadzone są badania nad martwymi ciałami w różnym stanie rozkładu i wystawionymi na działania różnych warunków atmosferycznych. Badania te mają ułatwić pracę medykom sądowym i policjantom z wydziału zabójstw rozwiązującym zagadki morderstw i zgonów naturalnych.

To miejsce badań działa przy Uniwersytecie Antropologicznym Tennessee i pracują na nim jego wykładowcy oraz inni specjaliści tacy jak: osteolodzy i entomolodzy. Badają oni wpływ warunków atmosferycznych i zwierząt żerujących na ofiarowanych im zwłokach na ich rozkład i proces gnicia. Badania te przysługują się bardzo medycynie, a zwłoki można do ich celów przekazać dobrowolnie jeszcze za swojego życia. Na pozostałościach zwłok i szkieletów szkolą się studenci z Uniwersytetu Tennessee. Do eksperymentów trafiają ciała w różnym stanie, a załączony do tego wpisu film zawiera szczegóły pracy medyków sądowych na „Farmie umarłych” i relacje pracujących tam specjalistów. Widz dowie się z niego wiele o osobach ofiarujących swoje zwłoki do badań naukowych i o historii medycyny sądowej.

Mimo szczegółowych opisów owadów i larw żerujących na rozkładających się zwłokach i kilku ujęć tych w stanie rozkładu film nie jest drastyczny ani straszny. Więcej w nim do słuchania niż oglądania, a zainteresować się nim powinni na pewno przedstawiciele branży medycznej jak i kryminolodzy oraz studenci kierunków związanych ww. dziedzinami.

Od momentu powstania tego miejsca zwłoki na użytek naukowy oddało ok. 400 osób. Istnieje też lista oczekujących na oddanie swoich zwłok do celów naukowych. Są to zwłoki osób, które za życia interesowały się medycyną sądową lub po prostu chcieli oddać swoje ciała nauce.

W 2003 roku wydano również książkę poświęconą tzw. „wzgórzu Tennessee”i znajdującej się na nim „Farmie umarłych„. Inne takie miejsca działają przy Uniwersytecie Stanowym w Teksasie i w stanie Pensylwania przy University of California

House of Bones (Dom z kości) 2010

Do opuszczonego od 10-ciu lat domu wchodzi mały chłopak w poszukiwaniu piłki baseball`owej swojego ojca. Nie wychodzi już z niego. Kilkanaście lat później na tą posesję dociera ekipa filmowa kręcąca tandetne programy o nawiedzonych domach i strasznych miejscach. W ich programach jest więcej efektów specjalnych niż prawdy, a programowi zaczyna spadać oglądalność. Medium, które przybywa do domu z ekipą filmową wyczuwa od niego jakąś dziwną aurę nie czekając nawet na kamery. Sami filmowcy są sceptycznie nastawieni do kwestii nawiedzenia tego domu przez duchy, ale przekonują się o tym fakcie gdy zostają w nim uwięzieni, a pod koniec pierwszej połowy filmu padają pierwsze trupy….

house

I tak oto mamy kolejny horror o domu nawiedzonym duchami bądź innymi upiorami, do którego wchodzi ekipa telewizyjna spragniona sensacji w celu podniesienia sobie oglądalności. Jest medium, które usilnie stara przekonać się filmowców że tym razem nie będą musieli podkręcać swoich nagrań efektami specjalnymi bo dom jest naprawdę nawiedzony. Uchodzi za taki od dawna wśród miejscowej ludności i wie o tym też agentka z banku, która z początku nie chce aby ekipa filmowa nocowała w rzeczonej nieruchomości i kręciła zdjęcia tylko w dzień. To ona pada pierwszą ofiarą domu, w którego fundamenty wmurowane są ciała i kości niewolników poprzednich właścicieli posesji. – Do takiego wniosku dochodzą bohaterowie filmu. Wszyscy poprzedni właściciele domu eksperymentowali z magią lub okultyzmem lub byli podejrzani w inny sposób. Nawet kiedy jeden z filmowców zostaje w niewyjaśniony dla reszty kolegów sposób uprowadzony przez dom ci nadal nie wierzą w duchy i przejmują się tylko szwankującym sprzętem nagraniowym. Jednak z czasem dom zaczyna wydawać dziwne dźwięki….głosem kolegi, który zniknął i wtedy też inni zainteresowani są tylko zrobieniem dobrych zdjęć  – takich jakie telewidzowie zechcą oglądać. Z czasem dochodzą do wniosku że dom jest głodny….

Nawiedzony dom żywi się – jak twierdzi medium ludzkimi ciałami, które wmurowane są też w jego ściany i to samo medium poleca reszcie ekipy filmowej opuszczenie domu, gdyż grozi im w nim niebezpieczeństwo. Manifestują się w nim jakieś zjawy i robactwo, coś siedzi na strychu i wychodzi na to że porwany przez dom kolega wciąż żyje i przeżywa okropne męki. Jednak kiedy wszyscy orientują się że z domem jest coś nie tak, że duchy to nie zabawa, a ważniejsze od dobrych materiałów filmowych staje się opuszczenie posesji żeby ratować skórę jest już za późno. Bo dom nie wypuści ich dopóki go nie nakarmią…..trupem.

Jeden z bohaterów horroru traci oko, a inny skórę, ale z czasem wpadają na pomysł jak wyjść z pułapki i zadowolić dom żeby ich wypuścił. Ale z tym domem podobno jeszcze nikt nie wygrał i nie wychodzi się z niego żywym. Kiedy okazuje się że horror uwięzionych się skończył i wszyscy wychodzą z domu okazuje się też że jeden z filmowców jest felerny i to on, a nie dom nie pozwoli bohaterom przeżyć. Ten ostatni jakimś cudem staje się następnym właścicielem tytułowego „Domu z kości” , w którego ściany wmurowane są i trupy jego kolegów filmowców.

Jakieś małżeństwo wykupuje nocleg w nawiedzonym domu….

*Film jest podobnym do klasycznych horrorów o nawiedzonych domach i ekipach telewizyjnych coś w nich kręcących. Ma jednak bardziej rozbudowaną fabułę i dialogi niż „Grave encounters” („Tropiciele mogił”), gdzie ekipa telewizyjna zostaje uwięziona w nawiedzonym szpitalu psychiatrycznym.

Dane techniczne filmu:

Data premiery: rok 2010

Kraj produkcji: USA

Gatunek: horror

Reżyser: Jeffery Scott Lando

Główne role: Charisma Carpenter, Collin Nemec, Gregory Campo, Kyle Clements i inni