Anabelle wraca do domu (Annabelle Comes Home) 2019

Czwarta odsłona horroru o opętanej lalce. Twórcy wszystkich trzech części opierali się na doświadczeniach znanych, świeckich demonologów, egzorcystów i specjalistów od opętań EdaLorraine Warrenów. Na podstawie ich śledztw powstało wiele horrorów dotyczących opętań, nawiedzeń i egzorcyzmów min. „The Conjuring” („Obecność”) 2013 r.

https://mikkeharry.wordpress.com/2018/06/18/annabelle-narodziny-zla-anabelle-creation-2017/

https://mikkeharry.wordpress.com/2016/11/02/the-conjuring-2-the-enfield-poltergeist-obecnosc-2-2016/

an

Fabuła Anabelle Comes Home

Małżeństwo świeckich egzorcystów daje schronienie pewnej brzydkiej lalce, nad którą wcześniej odprawiało egzorcyzmy gdyż jest ona nośnikiem zła, które gnębiło jej posiadaczy i mieszkańców domu, w którym się znajdowała. Zło nie opuściło nawiedzonej lalki i jest w niej nadal zamknięte dlatego maskotka wymaga specjalnej opieki…..

Opieka polega na zamknięciu w specjalnym pokoju w domu Warrenów. W pokoju, w którym ci przechowują nawiedzone i opętane przedmioty – inne nośniki zła i duchów. Opętaną zabawkę dla pewności błogosławi ksiądz (Ed Warren był {nie żyje} jedynym świeckim egzorcystą na świecie zaakceptowanym przez Watykan. Anabelle zostaje zamknięta w szklanej gablocie w towarzystwie innych opętanych przedmiotów……..

Od MikkeHarry`ego

Przerwę na chwilę mój nudny opis fabuły. Produkcja jest bowiem krótka (1 godzina i 46 minut maks ; w zależności od wersji) i fabuła toczy się szybko. Ale nie powiem, włos na głowie może się zjeżyć, a krótkich scen z atakami zła, lalki, duchów, zjaw, dziwnych zjawisk da się przestraszyć. Koneserowi gatunku nie sprawią one problemów psychologicznych gdyż już się uodpornił, ale zaczynającym przygodę z horrorem od „Annabelle Comes Home” mogą zapaść w pamięci i powracać potem w nocnych marzeniach lub podczas samotnie spędzanych w mieszkaniu wieczorów po ciemku nudząc się bez baby i flaszki :).

Tak czy siak , lubiąc horrory trzecią odsłonę Annabelle warto obejrzeć. Ci co widzieli dwie pierwsze nie zawiodą się bo jak to bywa w przypadku większości filmów z wiekiem, kolejną odsłoną twórcy nie stracili pomysłów na fabułę, film nie jest nudny i nie spieprzono zupełnie historii kontynuując ją.

MikkeHarry jest już starym (za 2 miesiące skończy 30 lat) koneserem takich filmów i niektóre sceny śmieszyły go lub wręcz irytowały.

an0

Dzieci i lalki

Warrenowie mają małą córkę (w rzeczywistości dziewczynka odziedziczyła mediumistyczne zdolności po matce), która wie czym starzy się zajmują, ale wie to też jej otoczenie. W szkole dokuczają jej gdy w mediach pojawiają się artykuły o działalności rodziców i gdy zbliżają się jej urodziny żadne z rodziców przyjaciół nie chce puścić swoich latorośli na bibę do nawiedzonego domu, w którym jest śmierć i opętane przedmioty. Mała Judy (córka Warrenów) oprócz swojej niani ma tylko jednego gościa – koleżankę niani i siostrę chłopaka, który jej dokucza, a ta z kolei dając jubilatce prezent – rolki chce ją przekupić tak aby w jakiś sposób pozwoliła jej wejść tam gdzie jej samej nie wolno wchodzić. – Do pokoju z opętanymi rzeczami, w którym schowany jest jeden z uznawanych przez Warrenów za szczególnie niebezpieczny – Annabelle.

I tak oto niania i Judy wychodzą na dwór pojeździć sobie na rolkach, a koleżanka ma pilnować w piecu urodzinowych wypieków. Zamiast tego jednak rzuca się do sforsowania drzwi nawiedzonego pokoju. Dawno już nosiła się z zamiarem odwiedzenia tego przybytku u Warrenów bo przez nośniki zła chciała skontaktować się z nieżyjącym ojcem. Zapominając zupełnie o piekącym się cieście wbiegła do pokoju Eda i z za obrazka z Jezusem zabrała klucz do opętanego pokoju. Pomieszczenie zamknięte było bowiem na kilka zamków i nawet proszenie zła, duchów i demonów znajdujących się po drugiej stronie drzwi aby otworzyły je od wewnątrz nie przyniosło skutku.

Niesforna koleżanka dostaje się wreszcie do środka i uwalnia nie zdając sobie jeszcze wtedy z tego sprawy całe zło uwięzione w pokoju. W tym Annabelle. Kontakt ze zmarłym ojcem nie udał się więc wychodzi zanim jeszcze wrócili niania i Judy, a tymczasem urodzinowe ciasto spaliło się…..

Po wypuszczeniu zła

Podczas nieobecności Warrenów w ich domu dzieją się rzeczy nadprzyrodzone, nawiedzone, po prostu nie z tej ziemi. Całe zło, które gromadzili i więzili tam przez lata zaczyna pustoszyć ich posiadłość i podwórko. Nie tylko Annabelle. Koleżanka przyznaje się wreszcie do wypuszczenia duchów z pokoju, a one latają sobie teraz po domu hehehehe.

Przez kilkanaście minut trzy bohaterki i jeden bohater (amant niani, którego nie wpuściły do domu bo Warrenowie nie chcieli żeby sprowadzała chłopaków) przeżyją chwile grozy i strachu za sprawą duchów, zła i demonów. Jednak mała Judy wychowana przez medium i świeckiego egzorcystę już wie jak się bronić i co robić.

Dziewczyny nie omieszkają pogrzebać trochę w rzeczach Warrenów i przejrzeć tam akta śledztw, które prowadzili w sprawach opętań i nawiedzeń. Podejrzani i sprawcy z tych akt właśnie zostali wypuszczeni przez koleżankę z więzienia i hasają sobie po chałupie :D.

Widz przeżyje chwilę grozy z bohaterami, ale nikt jednak nie ginie, a sprawczyni całego zamieszania (horroru 🙂 ) spotyka się na koniec z Lorraine, która jako medium przekazuje jej wiadomość od ojca z zaświatów.

Dane techniczne

Kraj produkcji: USA

Rok premiery: 2019 (zupełna nowość!!)

Reżyser i scenarzysta: Gary Dauberman

Główne role: Vera Farmiga – Lorraine Warren , Patrick Wilson – Ed Warren , Mckenna Grace – Judy Warren (córka) , Madison Iseman – Mary Ellen (niania) , Samara Lee – Annabelle

Gatunek: horror

Boxoffice: 215 678 346 dolarów

Ciekawostki

Książka o działalności Warrenów. Mam ją na celowniku, więc nie wykluczone że w tym roku pojawi się o niej wpis.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/312496/demonolodzy-ed-i-lorraine-warren

 

Dziedzictwo. Hereditary (2018)

To spokojny i chwilami nudnawy horror oparty na opętaniu, sekcie, mediumizmie i kontaktach z zaświatami, które w tej historii przemawiają do żywych.

W dwugodzinnym filmie brakuje zbędnego rozlewu krwi, a wiele strasznych scen widz zobaczy dopiero w ostatnich 30 minutach horroru. Mimo że historia zawiera wspomnienia o okultyzmie i odbywają się w niej ze 3 seanse spirytystyczne twórcy nie wzbogacili odsłony o egzorcyzmy, księży i wtrącanie się kościoła.

heti2

Opowieść kończy się oddawaniem przez żywych i martwych (bezgłowych), a czasami i gołych członków sekty czci Pajmonowi – demonowi i upadłemu aniołowi władającemu dwustoma legionami duchów i aniołów. Tyle w filmie o tradycji okultystycznej.

Fabuła
Historia zaczyna się klasycznie bo umiera seniorka rodu i rodzina (ojciec z dwójką dzieci i żoną) zamieszkują w jej posiadłości po pogrzebie babci. Najmłodsza w rodzinie i ulubiona postać MikkeHarry`ego – mała, paskudna śmieciara, która ciągle żre słodycze Charlie zauważa na szyi zmarłej babci tajemniczy wisiorek, a jej matka znajduje w rzeczach swojej podręczniki popularyzujące okultyzm i seanse spirytystyczne oraz demonologię w wielu językach.

heti

Mała Charlie po wypadku. (Ładniejsza niż przed, więc nie zamieszczam jej zdjęcia za życia tylko zachęcam do obejrzenia :P)

To Charlie jako pierwsza zaczyna widywać w domu dziwne rzeczy i przeżywać dziwne wydarzenia, a jej matka uczęszcza na spotkania AA.

Z czasem wszyscy domownicy przekonują się że z domem jest coś nie tak np. gdy grób zmarłej seniorki zostaje splądrowany, a jej bezgłowe ciało domownicy znajdują na strychu domu, w którym mieszkają.

Twórcy nie dają długo nacieszyć się mi moją ulubioną bohaterką bo ginie ona w wypadku samochodowym wracając razem z bratem z imprezy. Rodzeństwo wychodzi z niej szybciej niż reszta imprezowiczów, a od śmierci Charlie w domu zmarłej seniorki trup zaczyna słać się gęsto aż w końcu wśród żywych zostają tylko matka i brat małej Charlie. Obok domu pojawiają się sekciarze czczący Pajmona – figurkę symbolizującą demona z nabitą głową babci domowników i byłej przywódczyni ich sekty w jednym. Na koniec za wcielenie tego demona i swojego przywódcę sekta zmarłych i żywych uznaje brata małej Charlie i wnuczka jej byłej przywódczyni – Petera.

Ale po kolei…

Po śmierci córki Annie – matkę Charlie zagaduje koleżanka z AA, której też ostatnio zginał syn z wnuczkiem. Obydwie kobiety wreszcie spotykają się i koleżanka opowiada Annie o seansie spirytystycznym, podczas którego medium przywołało ducha z 19. wieku jak i duchy jej zmarłych krewnych, z którymi porozmawiała :).

heti0

Annie jest początkowo sceptyczna co do skontaktowania się z Charlie tym sposobem, ale po jej śmierci lekko zwariowała, a na dodatek wystraszyła się efektów seansu spirytystycznego, na który koleżanka zaprosiła ją do domu swojego i tam pokazała jak kontaktuje się z duchami. Annie rozpoznaje pod drzwiami koleżanki wycieraczkę do butów, którą uszyła jej matka i takie same wycieraczki znajduje w rzeczach zmarłej razem ze zdjęciami, na których obie kobiety – i matka i koleżanka są razem i odprawiają jakieś dziwaczne rytuały. Na fotografiach są też inni członkowie sekty z takim samym wisiorkiem na szyjach. Takim jakim zmarła matka zostawiła teraz Annie.

Kobieta dochodzi więc do wniosku że obie się znały i były w jednej sekcie. Odkrywa też że jest medium i w wariackim szale postanawia przeprowadzić seans spirytystyczny w domu. Chce w ten sposób skontaktować się ze zmarłą córką i udaje jej się. Straszy tym syna, pod opieką którego jakby poniekąd siostra zginęła, chociaż ona sama pchała ją z nim na tą imprezę. Teraz miała do syna żal o śmierć córki. Głowa rodziny – Steve jest co do mediumizmu żony sceptyczny, a seansem spirytystycznym zdenerwowany i zażenowany, więc gdy Annie przemawia głosem Charlie, a Peter (nomen omen stary koń :D) rozpłakuje się ojciec przerywa demoniczny trans.

Kurwice Annie
Np. dostaje piany przy kolacji i wydaje jej się że widzi swoją zmarłą córkę. Charlie kontaktuje się bowiem z rodziną przez swój stary notes.

Raz wchodzi do pokoju syna jak ten śpi i wydaje jej się że oblazło go robactwo. Wydziera się na niego że nigdy nie chciała go urodzić tylko poronić.

Peter
Po śmierci siostry zachowuje się w szkole jak dziwak i więcej jara trawy. Chodzi za nim też medium – koleżanka matki z AA i każe mu uciekać. Najwyraźniej jeszcze przed wyklarowaniem się wydarzeń w domu wie że sekta upatrzyła go sobie na następcę babci.

On najpóźniej przekonuje się że w domu dzieją się jakieś nadnaturalne wydarzenia związane z jego martwą siostrą i okultyzmem oraz mediumizmem matki.

heti1

Jeden z czcicieli Pajmona

Głowa rodziny
Steve zostaje spalony ogniem z kominka razem z notesem swojej martwej córki za sprawą swojej żony, która właśnie wpadła w szał. Annie zainteresowała się bardziej książkami o okultyzmie matki, której wyciągnięte z grobu ciało leży i gnije na strychu, więc na koniec filmu została opętana i chce zabić syna aby ten nie został nowym Pajmonem. Nie udaje jej się.

To mąż jako pierwszy rozpoznaje szaleństwo żony i to on jako pierwszy dostaje informację o kradzieży z grobu zwłok teściowej. Kiedy zastaje je na strychu swojego domu oskarża szaloną już Annie o wykopanie ciała matki i przyniesienie go do domu.

Nie muszę chyba dodawać że scenom ze strychem towarzyszą roje much.

Na strychu widz ujrzy też stół przygotowany do seansu spirytystycznego i wiele świec. Ale to nie będzie jedyny taki widok w tym horrorze.

Z początku i w środku rodzinnej sielanki nic nie wskazuje że przerodzi się ona w horror z sektami, demonami i bezgłowymi trupami w tle, więc po znudzeniu się już fabułą byłem na koniec mile zaskoczony. Wydarzenia w filmie trzymają w napięciu i nie zrażajcie się pierwszą godziną – życiem rodzinnym.

Więcej nie powiem, ale zachęcam do obejrzenia….

heti3

Pajmon z głową martwej babci

Z innej beczki 

I przepraszam że dzisiejsza recenzja jest taka trochę jakby poniekąd chaotyczna, ale przerywałem pisanie na działanie w terenie przeciwko ustawie 447, więc pogubiłem trochę wątków, które wcześniej miałem w głowie i zgłodniałem….

Dane techniczne
Kraj produkcji: USA
Reżyser: Ari Aster
Gatunek: horror, dramat
Rok premiery: 2018
Główne role: Milly Shapiro jako Charlie, Toni Collette jako Annie, Gabriel Byrne jako Steve, Alex Wolff jako Peter, Ann DowdJoan (koleżanka Annie z AA)
Boxoffice: 79 336 821 milionów dolarów
Czas trwania:dwie godziny
Nagrody: dla najlepszej aktorki 2018 roku Toni Collette + 10 innych nominacji

 

Dotyk przeznaczenia (The Gift) 2000

Jasnowidzka samotnie wychowuje trzech synów, a na ich i swoje utrzymanie zarabia przepowiadaniem przyszłości i czytaniem z kart. Jest medium. Pewnego dnia jej rodzinie wygraża mąż jej klientki, który jest znanym w miasteczku damskim bokserem. Ta klientka znika i okazuje się że została zamordowana, a ojciec ofiary wraz z szeryfem proszą o pomoc w odnalezieniu zaginionej i ewentualnego zabójcy lokalną jasnowidzkę.

Ta miewa również wizje, w których widzi że jej klientka została zamordowana i spoczywa na dnie jeziora zawiązana łańcuchami. Policja wyławia ciało, a głównym podejrzanym o zabójstwo staje się maż ofiary, który ją bił. Z początku pewna jest tego też lokalna wiedźma, z którą główny podejrzany miewał zatargi np. o to że jego żona korzysta z jej usług. Teraz główna bohaterka musi stanąć przed sądem i zmierzyć się nie tylko z przeszłością swojej byłej klientki i przyszłością oskarżonego wygrażającego że zabije ją i jej synów, ale również z przeszłością swojej rodziny. Ojciec trzech synów zginął bowiem w pożarze fabryki i między innymi takie stare brudy zostaną wyciągnięte na rozprawie mającej skazać sprawcę zabójstwa. Ale kto rzeczywiście nim jest? Czy aby na pewno maż ofiary?

Tymczasem jasnowidzka miewa kolejne, przerażające wizje, w których ukazują się jej ofiary morderstw, a jej synowie zaczynają częściej wypytywać o ojca i klientów matki. W między czasie miejscowa wiedźma mierzy się też z widokiem płonącego pedofila – ojca jednego z jej klientów, któremu nie umiała pomóc bo karty nie odgadły co w przeszłości zabrał mu ojciec. A ten pamiętał tylko niebieski diament, a takowy przyszły trup ma wytatuowany na brzuchu, bezpośrednio nad genitaliami. To ojciec klienta, więc zgadnijcie co zabrał mu w dzieciństwie. A teraz dorosły syn się na nim mści, a miejscowa wiedźma nie da rady mu w tym przeszkodzić.

Od autora
Film jest za długi (godzina i 66 minut) bo nudny i mało się w nim dzieje. Mimo to dostał nominacje do 6 nagród.

Dane techniczne
Główne role: Cate Blanchett i Ceaneu Reeves, Giovanni Ribisi, Greg Kinnear, Hilary Swank, Katie Holmes
Boxoffice: 44 miliony 567 tysięcy i 606 dolarów
Nagrody i nominacje: 6 nominacji
Kraj produkcji: USA
Rok premiery: 2000 (film ma już 18 lat, więc jest dorosły :D)
Gatunek: Thriller, dramat
Reżyser: Sam Raimi
Czas trwania: 1 godzina i 46 minut lub 1 godzina i 51 minut (w zależności od wersji)

Karma dla bestii (Flesh for the Beast) 2003

Grupa badaczy zjawisk paranormalnych przyjmuje ostatnie zlecenie w ich życiu. Przybywają razem ze swoim medium do nawiedzonego jak się potem okazuje domu, którego właściciel ukrywa przed nimi że szuka tajemniczego medalionu w kształcie skarabeusza (chyba). Oficjalnie badacze mają stwierdzić jakie nadprzyrodzone zjawiska toczą ten dom i skontaktować się z nimi. Manifestują się one w postaci ładnych (zależy dla kogo), nagich kobiet skłaniających bardziej lub mniej brutalnie badaczy do seksu z nimi. Mężczyźni zostają podczas stosunku lub zaraz po nim wypatroszeni przez dziwne stwory ze zdeformowanymi twarzami, w które zamieniły się ich partnerki z nawiedzonego domu….

Co zobaczymy w filmie?
Realizm sytuacji w tym horrorze jest godny pożałowania. Widać doskonale że sceny patroszenia i mordowania są sztuczne, a gdyby nie to film pasowałby na slasher. Ale krwawe sceny nie obrzydzają ani nawet nie przerażają. Szczyptę grozy dodają fabule zdeformowane twarze kobiet, których duchy lub coś innego nawiedzają ten dom. To są iście paskudne i przerażające mordy pasujące do wampirów lub demonów. Nagość kobiet w tym filmie nie ma charakteru pornograficznego tak samo jak odbywane na oczach widza stosunki płciowe. – Jest tego bardzo mało i mało widać. Uroda i ciała aktorek wybranych do tych scen też nie powala na ziemię ani nie podnosi nic do góry…..

flesh

O domu
Jego właścicielem przed stu laty był pewien gruby i pazerny okultysta, który z piekła przywołał burdel, a kobiety, którym deformują się twarze to właśnie jego pracownice. Władzę nad nimi można posiąść poprzez amulet ukrywany co jakiś czas w czaszkach ofiar ładnych kobiet. I właściciel, który wezwał do domu medium i badaczy szuka tego amuletu sprowadzając co raz nowych ludzi do domu. Ma on umowę z pracownicami burdelu że będzie im dostarczał pożywienia – ludzkich ciał, a w zamian za to nie zjedzą one jego. Zapraszając do domu media, wróżki i innych badaczy chce aby znaleźli mu oni amulet, dzięki któremu będzie mógł zapanować nad dzikimi i niewidzialnymi współlokatorkami – chce złamać z nimi umowę. Nie przypuszcza że wreszcie znajdzie amulet i będzie miał go blisko, ale to bardzo blisko siebie….

Tym razem w domu nie wszyscy goście zginął, a medium na koniec przypomni sobie nawet po co i dlaczego w nim jest. Dom zostanie zbadany pod kątem nadprzyrodzonych zjawisk, a amulet znaleziony (co dotychczas nie udało się innym mediom i badaczom) i ukryty znowu….

Poprzedni właściciel domu, który ukrywa w swoich murach teraz wiele tajemnic parał się też czarną magią, a obecny twierdzi że są w nim jakieś drzwi do piekła – ojczyzny jego współlokatorek. Otworzyć je można podobno tylko amuletem ukrywanym w czaszkach. W trakcie poszukiwania duchów w domu i badań poszukiwacze nadprzyrodzonych zjawisk natrafią na wiele dziwnych manifestacji, zdarzeń i….nagich kobiet.

Dom nie da za wygraną i nie wypuści swojej tajemnicy poza swoje mury. Ale nie wiem czy sposób w jaki badacze poniosą śmierć był warty pieniędzy obiecaną im przez właściciela domu i poszukiwacza amuletu na dalszą działalność badawczą. „Naukowcom” wali się bowiem interes, a pieniądze za te zlecenie to jego być lub nie być.

Czy przedsięwzięcie źle skończy się tylko dla gości czy i dla gospodarza domu? I kim lub czym jest naprawdę medium?

Dane techniczne
Rok premiery: 2003
Kraj produkcji: USA
Reżyser: Terry M.West
Gatunek: horror-fantasy (chociaż odsądzany od czci i wiary przez krytyków, internautów i innych komentatorów nie będących znawcami i koneserami gatunku. Film zbiera bowiem marne i słabe oceny.
Czas trwania: 1 godzina i 29 minut (89 minut)

Główne role: Aldo Sambrell (właściciel domu z przed stu lat – ten co się czarną magią parał i burdel z piekła wywołał 🙂 ) , Caroline Munro, Isadora Edison, Zoe Moonshine, Keith Leopard, Kelly Troy Howard, Michael Roszhart

flesh0

House of Bones (Dom z kości) 2010

Do opuszczonego od 10-ciu lat domu wchodzi mały chłopak w poszukiwaniu piłki baseball`owej swojego ojca. Nie wychodzi już z niego. Kilkanaście lat później na tą posesję dociera ekipa filmowa kręcąca tandetne programy o nawiedzonych domach i strasznych miejscach. W ich programach jest więcej efektów specjalnych niż prawdy, a programowi zaczyna spadać oglądalność. Medium, które przybywa do domu z ekipą filmową wyczuwa od niego jakąś dziwną aurę nie czekając nawet na kamery. Sami filmowcy są sceptycznie nastawieni do kwestii nawiedzenia tego domu przez duchy, ale przekonują się o tym fakcie gdy zostają w nim uwięzieni, a pod koniec pierwszej połowy filmu padają pierwsze trupy….

house

I tak oto mamy kolejny horror o domu nawiedzonym duchami bądź innymi upiorami, do którego wchodzi ekipa telewizyjna spragniona sensacji w celu podniesienia sobie oglądalności. Jest medium, które usilnie stara przekonać się filmowców że tym razem nie będą musieli podkręcać swoich nagrań efektami specjalnymi bo dom jest naprawdę nawiedzony. Uchodzi za taki od dawna wśród miejscowej ludności i wie o tym też agentka z banku, która z początku nie chce aby ekipa filmowa nocowała w rzeczonej nieruchomości i kręciła zdjęcia tylko w dzień. To ona pada pierwszą ofiarą domu, w którego fundamenty wmurowane są ciała i kości niewolników poprzednich właścicieli posesji. – Do takiego wniosku dochodzą bohaterowie filmu. Wszyscy poprzedni właściciele domu eksperymentowali z magią lub okultyzmem lub byli podejrzani w inny sposób. Nawet kiedy jeden z filmowców zostaje w niewyjaśniony dla reszty kolegów sposób uprowadzony przez dom ci nadal nie wierzą w duchy i przejmują się tylko szwankującym sprzętem nagraniowym. Jednak z czasem dom zaczyna wydawać dziwne dźwięki….głosem kolegi, który zniknął i wtedy też inni zainteresowani są tylko zrobieniem dobrych zdjęć  – takich jakie telewidzowie zechcą oglądać. Z czasem dochodzą do wniosku że dom jest głodny….

Nawiedzony dom żywi się – jak twierdzi medium ludzkimi ciałami, które wmurowane są też w jego ściany i to samo medium poleca reszcie ekipy filmowej opuszczenie domu, gdyż grozi im w nim niebezpieczeństwo. Manifestują się w nim jakieś zjawy i robactwo, coś siedzi na strychu i wychodzi na to że porwany przez dom kolega wciąż żyje i przeżywa okropne męki. Jednak kiedy wszyscy orientują się że z domem jest coś nie tak, że duchy to nie zabawa, a ważniejsze od dobrych materiałów filmowych staje się opuszczenie posesji żeby ratować skórę jest już za późno. Bo dom nie wypuści ich dopóki go nie nakarmią…..trupem.

Jeden z bohaterów horroru traci oko, a inny skórę, ale z czasem wpadają na pomysł jak wyjść z pułapki i zadowolić dom żeby ich wypuścił. Ale z tym domem podobno jeszcze nikt nie wygrał i nie wychodzi się z niego żywym. Kiedy okazuje się że horror uwięzionych się skończył i wszyscy wychodzą z domu okazuje się też że jeden z filmowców jest felerny i to on, a nie dom nie pozwoli bohaterom przeżyć. Ten ostatni jakimś cudem staje się następnym właścicielem tytułowego „Domu z kości” , w którego ściany wmurowane są i trupy jego kolegów filmowców.

Jakieś małżeństwo wykupuje nocleg w nawiedzonym domu….

*Film jest podobnym do klasycznych horrorów o nawiedzonych domach i ekipach telewizyjnych coś w nich kręcących. Ma jednak bardziej rozbudowaną fabułę i dialogi niż „Grave encounters” („Tropiciele mogił”), gdzie ekipa telewizyjna zostaje uwięziona w nawiedzonym szpitalu psychiatrycznym.

Dane techniczne filmu:

Data premiery: rok 2010

Kraj produkcji: USA

Gatunek: horror

Reżyser: Jeffery Scott Lando

Główne role: Charisma Carpenter, Collin Nemec, Gregory Campo, Kyle Clements i inni