Wołyń (2016)

Dramat wojenny produkcji polskiej, a opowiadający o losach i życiu ludności polskiej i ukraińskiej na Wołyniu w latach 1943-1944. W ciągu prawie dwóch i pół godziny historia traktuje o ślubach mieszanych (polsko-ukraińskich), sąsiedztwie jednych i drugich, rzezi wołyńskiej oraz napaści na Polskę przez hitlerowskie Niemcy i” wyzwoleniu” przez Armię Czerwoną. Większość akcji filmu toczy się właśnie podczas sowieckiej okupacji. Nie zabrakło też wywózek Polaków na wschód i wyłapywania Żydów we wsi przez Niemców. Tych ostatnich jedni chronią ryzykując życiem, a inni tak jak Ukraińcy (banderowcy) wydają hitlerowcom. Jedni witają hitlerowców jak okupantów, a inni jak przyszłych gospodarzy….

wol

Wołyń na mapie Ukrainy (na żółto)

W filmie ukazane są sceny mobilizacji organizacji OUN-UPA i sceny brutalnych mordów dokonywanych przez jej członków na Lachach (Polakach) – byłych sąsiadach. Łącznie z odcinaniem siekierami głów i rąk i przybijaniem niemowląt bagnetami do stołów czy brutalnym wykrawaniem płodów z łon matek Polek. Ze szczegółów ukraińskiego ludobójstwa na wołyńskich Polakach widz zobaczy też zawijanie polskich dzieci w stogi siana i podpalanie ich oraz atak granatami na kościół i zarzynanie wiernych podczas mszy świętej. Kościół z wiernymi został podpalony….

Myślę że film ukazuje również zachowania ludzkie w różnych sytuacjach. Abstrahując już od narodowości postaci, chodzi o to jak na pozór koledzy lub przyjaciele – sąsiedzi zachowają się gdy okupant będzie faworyzował jedną z grup narodowościowych, z którą żyją od lat. Co zrobi Ukrainiec – mąż Polki, któremu obowiązek wobec ojczyzny i OUN-UPA każe zamordować żonę i dziecko? Jak zachowają się władze urzędu gdy teren podlegający ich jurysdykcji zostanie napadnięty przez hitlerowców? Będą go bronić czy może przywitają okupantów jak bohaterów i wydadzą im na śmierć lokalnych Żydów – sąsiadów, kolegów, przyjaciół, członków rodzin….

Za co walczący za wolną Ukrainę rozrywali Lachów końmi? I czy wzajemna wrogość jednych do drugich – żyjących do tej pory razem i łączących się w rodziny zaczęła się dopiero z momentem napaści na Polskę? Czy ktoś chciał widzieć w okupancie wsparcie i wspólnika w mordzie na sąsiedzie? Czy chciał się przysłużyć okupantowi? Jak było przed wojną? O co kłócili się sąsiedzi i kto był czyją żoną?…..

Jedni wysługiwali się hitlerowcom, a drudzy…..

O produkcji
W filmie występują postaci reprezentujące ok. 5-ciu narodowości i tak usłyszymy w nim języki: ukraiński, jidysz, niemiecki i rosyjski oraz polski (słowotwórstwo i gramatyka oraz inne budulce języka charakterystyczne dla czasów i miejsca, w których rozgrywa się akcja). Widz zobaczy też mały zarys tego jak władze sowieckie traktowały wiarę chrześcijańską (zabieranie medalików i krzyżyków w szkole). Fabula ukazuje też postawy indywidualne pojedynczych postaci, postawy w obliczu wojny i sąsiedzko-narodowościowych porachunków. Nie każdy Ukrainiec przedstawiony jest jako morderca :).

Scenariusz produkcji powstał na podstawie opowiadań Stanisława Srokowskiego i relacji świadków, którzy przeżyli rzeź wołyńską, a podczas jego pisania jeszcze żyli. Działała nawet Fundacja na Rzecz Filmu Wołyń, a reżyser prosił o wsparcie finansowe. Produkcja była dotowana między innymi przez Telewizję Polską oraz Ewę i Władysława Siemaszków.

Dane techniczne
Kraj produkcji: Polska
Rok premiery: 2016
Gatunek: Dramat wojenny ; na historyczny też pasuje
Czas trwania: Dwie i pół godziny
Reżyser: Wojciech Smarzowski
Nominacje i nagrody: 7 nagród i 16 nominacji min. za zdjęcia, charakteryzację i profesjonalny debiut aktorski
Kilka głównych ról: Adrian Zaremba, Arkadiusz Jakubik, Michalina Łabacz, Wasyl Wasyłyk, Izabela Kuna, Wołodymyr Prociuk, Iryna Składan, Gabriela Muskała, Tomasz Sapryk, Roman Skorowski

Sala samobójców (2011)

Thriller i romans animowany produkcji polskiej. Fabuła opowiada losy 18-sto latka prześladowanego i ośmieszanego przez kolegów z klasy. Chłopak rezygnuje przez to z podchodzenia do matury i wchodzi w konflikt ze swoimi wysoko sytuowanymi rodzicami, którzy dotychczas poświęcali swojemu dziecku mało czasu przez ich pracę w ministerstwie i w firmie. Nastolatek popada w problemy psychiczne i próbuje popełnić samobójstwo. Zamyka się w swoim pokoju na wiele dni i tam przez internet nawiązuje kontakt z dziewczyną, która też chce się zabić. Nowa znajoma zaprasza go do tytułowej „Sali samobójców” , w której jest królową avatarów kierowanych przez innych internautów z problemami psychicznymi i nie mogących odnaleźć się w rzeczywistym świecie. Nastolatek i królowa wreszcie zakochują się w sobie i spotykają się w realu. Ta historia nie ma jednak happy endu….

sala0
Historia ukazuje widzowi konfrontację świata rzeczywistego i wirtualnego. Główny bohater – Dominik Sandorski (w tej roli: Jakub Gierszał) nie może poradzić sobie z problemami, z którymi boryka się w świecie rzeczywistym – szyderstwa kolegów z jego orientacji seksualnej oraz poniżanie go w internecie przez publikację kompromitujących nagrań na You tube, kpiące komentarze koleżanek i znajomych + zapracowani rodzice, którzy do tej pory nie mieli czasu zajmować się dzieckiem i zostawiali to służącej bądź szoferowi. Dominikowi na pozór nic nie brakuje gdyż pochodzi z zamożnej rodziny bo jego ojciec pracuje w ministerstwie, a matka ma własną firmę. On sam jest wożony do szkoły przez szofera. Ale gdy Dominik po 10-ciu dniach nie wychodzi ze swojego pokoju i opuszcza szkołę, a jest w klasie maturalnej wysoko postawieni rodzice dochodzą do wniosku że popełnili najwyraźniej jakiś błąd w wychowaniu syna i wzywają psychologa aby ten porozmawiał z zamkniętym w sobie synem przez drzwi jego pokoju. Z rodzicami Dominik nie chce już rozmawiać bo nie interesuje go to. Tak jak ich nie interesował do tej pory on.

sala1

Wątek miłosny historii jest na pozór fałszywy gdyż Sylwia (w tej roli: Roma Gąsiorowska) – przyszła samobójczyni, również dziewczyna z problemami zamknięta w pokoju i kontaktująca się ze światem tylko przez internet, w której Dominik się zakochuje z czasem i usiłuje ją odwieść od robienia sobie krzywdy tj. cięcia się żyletkami oczekuje od niego tylko że ten przyniesie jej leki psychotropowe przepisane mu przez psychologa wezwanego przez rodziców. Tymi lekami będzie mogła się zabić i to dzięki nim w końcu dochodzi do ich spotkania w realu. Pod koniec filmu bieg fabuły zmienia się jednak nie nieoczekiwanie dla uważnego widza gdyż okazuje się że Sylwia też naprawdę zakochała się w Dominiku.

Kiedy ojciec Dominika – wysoko postawiony pracownik ministerstwa, któremu zamknięty w sobie i swoim pokoju syn przynosi wśród znajomych i w środowisku wstyd tak jak i jego matce decyduje się siłą rozwiązać problem chorego psychicznie syna, ten ku zdziwieniu rodziców wreszcie wychodzi z pokoju…..

Na koniec do sali samobójców wchodzi swoim avatarem matka Dominika….
Kto koniec końców popełni samobójstwo w tej „Sali samobójców”? Samobójstwo wirtualne czy rzeczywiste? I kto zostanie ze zranionym sercem, ale chyba z chęcią do dalszego życia, której wcześniej nie miał? Czy aby odwieść ukochaną od samobójstwa samemu trzeba się zabić?

*Film jest smutny i budzi negatywne emocje. Ukazuje ludzkie cierpienie i problemy w świecie i środowisku, w których na pozór nie powinno takowych być. Wszystko kończy się śmiercią młodego człowieka, który był pośmiewiskiem w szkole.

sala-2

O filmie:
Reżyseria i scenariusz: Jan Komasa
Kraj produkcji: Polska
Rok premiery: 2011
Gatunek: Romans, thriller, animacja
Nagrody: min. dwa „Orły” – za najlepszy montaż i odkrycie roku 2011 dla reżysera i dwie „Złote kaczki” – za najlepsze zdjęcia i scenariusz w wo11 roku ; dwa „Złote lwy” – za najlepszy dźwięk i najlepsze kostiumy w 2011 roku. Oraz wiele innych nominacji do nagród
Czas trwania: 120 minut lub 145 minut, w zależności od wersji
W rolach głównych: Agata Kulesza (matka Dominika), Krzysztof Pieczyński (ojciec Dominika), Roma Gąsiorowska (Sylwia, królowa tytułowej „Sali samobójców”), Jakub Gierszał (Dominik), Kinga Preis (lekarz, psychiatra)
Budżet produkcji: 6 milionów złotych

*Premiera filmu odbyła się 12 lutego 2011 na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. Polska premiera miała miejsce w Złotych Tarasach w Warszawie 28 lutego. Film został udostępniony w kinach 4 marca.

Karbala (2015)

Polski film wojenny w reżyserii Krzysztofa Lukasiewicza opowiadający o batalii polskich i bułgarskich żołnierzy broniących siedziby władz lokalnych w tytułowej Karbali (miasto w środkowym Iraku) zaatakowanej przez bojowników Al-Kaidy i sadrystów. – Radykalną, szyicką organizację paramilitarną stworzoną w 2003 toku przez Muktadę al-Sadra i kierowaną też przez niego.

Fabuła opowiada o współpracy dowódcy polskiego i bułgarskiego, a historia nie jest pozbawiona rozterek moralnych i spraw typowych dla żołnierza na misji zagranicznej. Widz zobaczy tutaj ludzkie tragedie, strzelaniny oraz wahania żołnierza przed podjęciem jakiegoś działania. Bohaterami filmu są też miejscowi, iraccy policjanci, którzy nie zawsze stają po stronie misji stabilizacyjnej oraz dowódcy U.S Army lubiący przypisywać swojemu krajowi zasługi cudzych żołnierzy. W filmie zobaczymy też odbijanie zakładników i przyjrzymy się działaniom lokalnej grupy terrorystycznej walczącej z siłami koalicji o każdy kawałek ich kraju. Nie brakuje też brutalnych scen, wszak akcja filmu dzieje się na wojnie, a o zachowanie klimatu dba oprawa dźwiękowa wyrażona w formie komunikatów sadrystów kierowanych do sił koalicji przez publiczne radiowęzły w Karbali. Dzięki tym ostatnim widz może poczuć się niebywale osaczony i przygnębiony i w minimalnym stopniu wyobrazić sobie jakim torturom psychicznym poddawany jest żołnierz na misji stabilizacyjnej za granicą.  A na wojnę żołnierze przynoszą także sprawy rodzinne…

Jak skończy się obrona siedziby lokalnych władz przed terrorystami? Czy Bułgarzy i Polacy wygrają tę batalię? To już powinniście zobaczyć sami :).

karb

Dane techniczne filmu:

Czas trwania: 1 godzina i 55 minut

Kraj produkcji: Polska

Gatunek: wojenny

Rok premiery: 2015

Reżyseria: Krzysztof Łukaszewicz

Nagrody i nominacje: Orzeł za najlepsze zdjęcia otrzymany w 2016 roku oraz 8 nominacji do kolejnych nagród i 2 inne nagrody

W rolach głównych: Bartłomiej Topa, Hristo Shopov, Antoni Królikowski, Leszek Lichota, Michał Żurawski,  Atheer Adel

Inny polski film wojenny to np. Misja Afganistan” – serial telewizyjny w reżyserii Grzegorza Kuczeriszki i Macieja Dejczera z 2012 roku.

W Imię…(2013)

Dramat obyczajowy w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej opowiadający o księdzu zmagającym się ze swoim pijaństwem i homoseksualizmem. Film otrzymał 8 nominacji i 8 nagród i wszystkie dla reżysera. W tym nagroda za najlepszy film poświęcony gejom i lesbijkom.

Fabuła
Ksiądz (w tej roli: Andrzej Chyra) po przeniesieniu do poprawczaka z parafii, w której powiesił się jeden z ministrantów, rzekomo przez narkotyki utrzymuje dość luźne i koleżeńskie stosunki z wychowankami, których jest duszpasterzem. Nie tylko ich spowiada, ale i pozwala im na wiele w stosunku do siebie, odrzuca też zaloty jednej z kobiet twierdząc że jest już zajęty. Ma na myśli oczywiście kościół. Jeden z pracowników poprawczaka zauważa że wychowanek za blisko obcuje fizycznie z księdzem i postanawia o tym donieść biskupowi. Pewnej nocy ksiądz upija się i tańczy z obrazem przedstawiającym papieża, z resztą nie rzadko pije.

Podczas rozmowy telefonicznej ze swoją siostrą duszpasterz również jest pijany i wyznaje jej że jest pedałem. Tymczasem kuria biskupia po raz kolejny podejmuje decyzje o jego przeniesieniu, co jak można się domyślać następuje po donosie na księdza i jemu nie bardzo się podoba. Nic dziwnego, gdyż ma już dla kogo zostać w poprawczaku….

w im

Przeniesienie na inną parafię nie przeszkadza księdzu w zbliżeniu fizycznym z jednym ze swoich byłych wychowanków, który też tego chce i chciał od początku…

Dane techniczne:
W rolach głównych: Andrzej Chyra i Maja Ostaszewska
Reżyseria: Małgorzata Szumowska
Kraj produkcji: Polska
Boxoffice: 1 127 938 dolarów
Gatunek: dramat obyczajowy, fabularny
Premiera: 2013 rok
Czas trwania: 96 minut lub 1 godz. i 37 minut ( zależy od wersji)
Dystrybucja: Film Movement i Kino Świat
Produkcja: Mental Disorder 4
* Film kręcono w województwach: warmińsko-mazurskim i podlaskim

Pokłosie 2012

Chciało by się rzec po seansie że „Pokłosie” w reżyserii w reżyserii Władysława Pasikowskiego to polski film o Polakach. Nie interesujący się pochodzeniem twórców tego thrillera widzowie faktycznie mogli by utwierdzić w swoim przekonaniu stereotyp Polaka antysemity, ale film został zrealizowany przy współudziale producentów z Holandii, Rosji i Słowacji i oczywiście Polski. Polski Instytut Sztuki Filmowej dołożył do tego oszczerczego dla Polaków filmu 3,5 miliona złotych po prośbie o dofinansowanie. Film miał być realizowany bowiem początkowo pod tytułem „Kadisz” (jedna z najważniejszych modlitw w Judaizmie), ale twórcy nie dostali wtedy środków na produkcję. Podczas Jerusalem Film Festival 2013 film otrzymał nagrodę Instytutu Jad Waszem. Przy realizacji udział wzięło również wielu filmowców pochodzenia żydowskiego.

Fabuła
Ściśle nawiązuje do mordu dokonanego na żydowskiej ludności w Jedwabnem, a według niektórych źródeł dokonali go nie niemieccy naziści, ale właśnie Polacy. Jeden z głównych bohaterów -Franciszek Kalina (w tej roli: Ireneusz Czop) wraca po 20 latach do rodzinnej wsi z USA bo dowiedział się od żony swojego brata że ma on tam konflikt z mieszkańcami swojej wsi przez który to ona uciekła od niego razem z dziećmi. Bracia, którzy nie rozmawiali ze sobą od lat 80. na skutek kłótni rodzinnych usiłują teraz wspólnie odkryć tajemnice z czasów okupacji niemieckiej skrywaną przez mieszkańców wsi, którzy są wrogo nastawieni do obydwóch. Stopniowo odkrywając przyczyny wrogości mieszkańców wsi do rodziny Kalinów Franciszek sprowadza na siebie i brata (w tej roli Maciej Stuhr) jeszcze większą agresję sąsiadów wyraźnie ukrywających jakiś makabryczny fakt. Problemy zaczynają się już od przyjazdu Franciszka do wsi bo ktoś kradnie mu torbę, potem wybija kamieniem szybę w domu jego brata i z takimi problemami zmagają się bohaterowie „Pokłosia”, aż do wymalowania spray`em budynków w ich gospodarstwie gwiazdami Dawida i słowem – żyd. Takie niesubtelne dokuczliwości doprowadzą wreszcie do bestialskiej zbrodni.

Franciszek Kalina przeprowadza śledztwo dotyczące pochodzenia gospodarstwa jego brata , które wykazuje że posiada on je bezprawnie bo ich ojciec nie był jego prawowitym właścicielem. Franciszek zaczyna domyślać się czegoś kiedy Józef – jego brat mówi mu że od jakiegoś czasu zbiera lub odkupuje od mieszkańców wsi macewy z których to porobili sobie progi do domów. Z czasem okazuje się że sąsiedzi tak bardzo nienawidzą Józefa za to że zdemontował jedyną utwardzoną drogę we wsi, drogę utwardzoną przez nazistów niemieckich żydowskimi nagrobkami. Rozmowy Franciszka z mieszkańcami mające na celu wyjaśnienie chociaż części tajemnicy sugerują mu że powinien on popytać we własnym domu. Jednak dom Kalinów to nie ten w którym mieszka teraz jego brat , a tajemnica zostaje odkopana w pierwotnym gospodarstwie Kalinów na mokradłach….

Najstarsi mieszkańcy wsi twierdzą że za okupacji w wiosce prawie wcale nie było Niemców. Kto zatem zamordował 26 żydowskich rodzin z dziećmi , których szczątki bracia odkopują z ziemi ojców? Wiejska tajemnica z przeszłości poważnie szokuje braci i przeradza się wreszcie w rodzinną tragedię.

Pokł

Nagrody
Film otrzymał dwa „Orły”: za najlepszą scenografię w roku 2013 i za najlepszą główną rolę męską w roku 2013 dla Macieja Stuhra oraz 3 inne nagrody i 8 nominacji.

Wrażenia po seansie
Dialogi są sformułowane tak aby wywołać w widzu wzruszenie i maksymalnie dużo negatywnych uczuć do morderców Żydów, którymi są rzekomo najstarsi mieszkańcy wsi – Polacy, a nie Niemcy. Stereotyp Polaka – antysemity reprezentuje w filmie przybyły z Chicago Franciszek Kalina, który jak sam twierdzi zdążył poznać tam wielu „żydków” i nie ma o tym narodzie najlepszego zdania. Wścieka się na brata zbierającego na polu macewy, a tamten tłumaczy że pod nimi spoczywali kiedyś ludzie i nie mógł patrzeć jak ostatnie strzępki wspomnień o nich służą jako utwardzenie drogi. Czarę goryczy na stronę polską przelewa fakt iż Kalinowie ostatni dowiadują się kto tak naprawdę zamordował żydowskich sąsiadów, których szczątki wykopali ze zbiorowej mogiły. Należy tu wspomnieć jednak że twórcy filmu zadbali o to aby w toku akcji okazało się że to Polacy zajęli bezprawnie majątki i gospodarstwa swoich zamordowanych sąsiadów.

Bogowie 2014

Ten polski dramat biograficzny z ubiegłego roku w reżyserii Łukasza Pałkowskiego opowiada historię wybitnego, polskiego kardiochirurga – doktora Zbigniewa Religi. W roli głównej: Tomasz Kot. Fabuła dramatu zasadzona jest w latach 80. XX wieku kiedy to Zbigniew Religa dokonał w swojej klinice w Zabrzu pierwszego i udanego przeszczepu serca w Polsce. Film opowiada o jego staraniach w celu podjęcia transplantacji aż w końcu o okolicznościach w jakich do niej doszło. Widz nie zobaczy na ekranie strzelanin i zawrotnych akcji, ale usłyszy masę przekleństw towarzyszących jakby poniekąd ciężkiej, odpowiedzialnej i stresującej pracy kardiochirurga. W tamtych czasach ta dziedzina medycyny dopiero raczkowała.

Z produkcją polecam zapoznać się pracownikom służby zdrowia oraz ich zwierzchnikom z ministerstwa, zarządów spółek i wreszcie – związków zawodowych aby zobaczyli że jednak można i da się :). Film spodoba się na pewno fanom „Na dobre i na złe”, a będzie to dla nich cofnięcie się w czasie o ponad 30 lat. Dialogi bywają czasami śmieszne i rozbrajające napięcie, więc fani seriali komediowych takich jak „Daleko od noszy” znajdą w filmie coś dla siebie, ale tutaj jest na poważnie bo to prawdziwa historia. Miłośnicy szybciej i brawurowej jazdy samochodem po drogach publicznych powinni zwrócić uwagę na styl i sposób prowadzenia Fiata125 p przez głównego bohatera filmu. Zbigniew Religa jest patronem wielu szkół medycznych w Polsce w tym tej w Siedlcach. Widzom nie interesującym się medycyną i jej historią film może się nie spodobać. Będzie dla nich nudny i poruszający nieciekawą problematykę.

rel

Inni aktorzy ,których nazwiska na pewno kojarzy większość polskich widzów,a zagrali oni tutaj role poboczne, ale nie byli mistrzami drugiego planu bo każda postać wniosła coś do fabuły to: Ryszard Kotys (Paździoch ze „Świat według Kiepskich”) ,Jan Englert ,Zbigniew Zamachowski ,Marian Opania („Na dobre i na złe”) ,Kinga Preis („Ojciec Mateusz”).

Nagrody dla filmu
Produkcja otrzymała kilkanaście nagród w tym „Orły”: dla reżysera za najlepszy film roku 2015 i dla Tomasza Kota za najlepszą główną rolę męską w 2015 roku. „Orzeł” powędrował też do scenarzysty i faceta odpowiedzialnego za zdjęcia na planie filmowym. Łukasz Pałkowski otrzymał też „Złotego Lwa” za najlepszy film roku 2014, a Tomasz Kot tą samą nagrodę za najlepszą pierwszoplanową rolę męską w 2014 roku. Oprócz nagród film i jego twórcy otrzymali jeszcze 11 nominacji.

Święty interes (2010)

W tej polskiej komedii w reżyserii Macieja Wojtyszki z 2010 r. zobaczymy i usłyszymy dużo znanych sucharów i dużo gagów. Z czasem to wszystko robi się niestety nudne i odechciewa się oglądać. Film zaczyna się w Szwecji gdzie jego główny bohater ma firmę zajmującą się czyszczeniem Szwedom kibli. I w dosyć niecodziennych okolicznościach właściciel firmy (w tej roli Piotr Adamczyk) dowiaduje się że właśnie umarł jego ojciec…. Trzeba na duch wracać do Polski bo tatuś zostawił spadek do podziału z bratem to cały ten cyrk, łącznie z czarną narzeczoną zmywacza szwedzkich kibli (w tej roli Patricia Kazadi) przenosi się na polską wieś z wielkiego świata…..

7348518.3

Fabuła
Wizyta w rodzinnych stronach zaczyna się oczywiście od uczestnictwa głównych bohaterów w pogrzebie hojnego rodziciela, który przepisał swoim dwóm synom (w tym jednemu hazardziście) stodoły razem z całym barachłem w nich się znajdującym. Znajdują też tam stary samochód, a fama głosi że należał on do biskupa Karola Wojtyły i od tej pory bracia zwietrzają interes polegający na wynajmowaniu świętego auta mieszkańcom wsi (po 10 zł za godzinę!) i idzie im całkiem nieźle bo ten pomysł potęguje fakt iż wieśniacy uważają że samochód ma uzdrawiające właściwości dla każdego kto do niego wsiądzie. Szybko zawiązuje się społeczny komitet zbierający pieniądze na wynajem świętego auta!. Ale mieszkańcy też grają nieczysto, a przynajmniej jeden z nich…. Mieszkańcy zbierają ponad 100 tysięcy złotych aby odkupić od braci auto. Rzeczona ruchomość jest teraz jedyną wartością jaką mają bo ich ojciec resztę majątku przepisał jakiejś papieskiej fundacji, tymczasem sąsiedzi coraz bardziej zaczynają się niezdrowo interesować samochodem…

W tle jest też wątek kryminalny i miłosny, ale oba są słabe i wieśniackie. Temat filmu jest ciekawy, odzywki bohaterów też mogą przyprawić czasami o bekę i jeszcze te sąsiedzkie stosunki….Akcja rozwija się powoli i jak się już rozwinie to jest nudna i nic wielkiego się nie dzieje. Obraz nie jest śmieszny, a żałosny i jeśli filmowcy chcieli pokazać sielskie życie na polskiej wsi to im wyszło z tym że w drugą stronę bo tą wieś ośmieszyli i zrobili z niej bekę na ekranie!. Po obejrzeniu tego filmu widz zostanie utwierdzony tylko w przekonaniu że mieszkanie na wsi to wiocha jak cała wieś :).