H.P Lovecraft – „Nienazwane” cz. 4

W grobowcu (In the Vault)

Opowiadanie na pograniczu dobrego smaku mogące wywołać odrazę i nienawiść do autora u czytelników co poważniej traktujących kwestię pochówków, zwłok i ogólnie funeraliów. Historia zniesmaczy też osoby religijne. Jest obrzydliwa, chamska i obfitująca w trupy i patologie. Ale to ulubiona opowieść MikkeHarry`ego…..

Przedsiębiorca pogrzebowy ciągle partaczący swoją robotę (np. zbijający niedbale trumny) i nie traktujący jej poważnie ma za zadanie przenieść na zimę ciała do miejskiego grobowca. Ziemia bowiem zamarzła i jest taka twarda że miejscowi grabarze nie dadzą rady jej skopać aby pochować bieżących zmarłych. Ciała mają przeczekać do wiosny w ceglanym grobowcu, w którym szwankuje zardzewiały zamek metalowych drzwi bo leniwy i nader skąpy przedsiębiorca pogrzebowy żałował na wymianę kłódki przez wiele lat bądź po prostu nie chciało mu się tego naprawić. Za swoją robotę zabiera się więc po pijaku i w towarzystwie konia ciągnącego wóz, na którym wiezione są do grobowca trumny. Przenosi więc drewniane skrzynie z doczesnymi szczątkami mieszkańców, skrzynie które sam wcześniej niedbale z lenistwa wykonał.

Główny bohater słynął z kradzieży co wartościowszych ubrań i butów nieboszczyków oraz innych kosztowności pochowanych razem z nimi. Wszak w trumnie im się już nie przydadzą. Posuwał się też do okaleczania zwłok swoich klientów aby zmieściły się w od niechcenia i słabo wykonanych trumnach. I to ostatnie zemściło się w tej opowieści na leniwym i zapijaczonym partaczu nie szanującym ludzkich zwłok. Zwłok jego znajomych i sąsiadów. ….

Gdy dowiózł już pierwsze trumny do wrót grobowca rozpadał się silny deszcz toteż postanowił schronić się w tej krypcie. Tam między niedbale rzuconymi trumnami. Wiał też silny wiatr i ten wiatr zatrzasnął metalowe drzwi z zardzewiałym zamkiem jak się mogło wydawać na amen. Grobowiec wypełniły egipskie ciemności, a jego jedyny żywy gość rzucił się po omacku do otwarcia drzwi. Niestety bezskutecznie bo zaniedbywane latami drzwi nie dały się otworzyć. Żyjący lokator nie był za bardzo tym przejęty bo postanowił wyjść sobie przez miniaturowy lufcik znajdujący się wysoko na ceglanej ścianie, ale że nie dysponował akurat żadną drabiną ani nawet stołkiem to postanowił użyć do tego trumien z martwymi wkładami – klientami jego domu pogrzebowego 🙂

Z każdą godziną (a spędził ich uwięziony w grobowcu 9) coraz bardziej ogarniały go strach i panika, a zmysły i świadomość oraz zdrowy rozsądek odmawiały powoli posłuszeństwa….

Toteż więzień począł mozolnie dobierać trumny od największej do najmniejszej i od właściwie zbitej do niedbale zbitej. Ustawiał z nich wieżę pod małym lufcikiem nie przejmując się wcale zwłokami, które w nich są, a tu coraz szybciej zbliżała się noc, więc usiłował też ratować się krzykiem i nawoływaniem pomocy bo może szybciej ktoś  go usłyszy i przyjdzie go wyciągnąć, ale tylko jego pozostawiony przed grobowcem i pod drzewem koń odpowiadał irytującym rżeniem i machaniem kopyta. Był coraz bardziej głodny i zdenerwowany, a w jego rżeniu dawało się wyczuć nutę szyderstwa z przedsiębiorcy pogrzebowego, który jak się zdawało dostał właśnie od losu nauczkę za swoje niedociągnięcia i przewinienia w pracy, ale nie to jest jeszcze najstraszniejsze….

Partacz po odsapnięciu na najniższym stopniu swojej wieży jął wspinać się po trumnach ze skrzynką z narzędziami, którymi chciał powiększyć lufcik żeby zmieścić się w otworze. Była już noc, a dziura w murze wystarczająco duża toteż zszedł na dół do ciemnego grobowca aby ponownie odsapnąć przed wyślizgnięciem się ze swojego tymczasowego więzienia. Wspinając się po raz trzeci na wieżę z drewnianych piórników z ich martwymi wkładami coraz bardziej czuł swój ciężar i słyszał trzaski pękających desek, które sam tak leniwie i niedbale pozbijał. To trzeszczały deski jego makabrycznych schodów, a ostatni z nich (ten na samej górze) – najmniejsza trumna zapadł się pod jego ciężarem (a ściślej – samo wieko) i nogi aż do kostek wpadły prosto na trupa! – małego, nieżywego staruszka, który za swojego życia słynął z niebywałej pamiętliwości i mściwości. Potrafił zemścić się na sąsiedzie lub jego psie za wyimaginowane bądź rzeczywiste urazy nawet kilka lat po tym jak miały miejsce.  To temu mieszkańcowi przedsiębiorca pogrzebowy odpiłował stopy na wysokości kostek tak aby ciało zmieściło się w za małej trumnie. Teraz jego samego coś ściskało i trzymało za kostki!

Myślał że to drzazgi lub poluzowane gwoździe przecinają mu właśnie skórę stóp, wbijają się w mięso, a zaraz dotrą do mięśni i ścięgien!

Ostatkiem sił jednak wyrwał się z tego uścisku i po miękkiej i mokrej od deszczu ziemi doczołgał się do kanciapy stróża cmentarza i jego synka, którego stróż posłał po miejscowego lekarza widząc u drzwi zakrwawionego pijaka, partacza, chama i złodzieja. Pod koniec historii nieuczciwy przedsiębiorca pogrzebowy nie miał już czym jeździć bo koń uciekł kilka godzin wcześniej razem z wozem zapewne z głodu i ze śmiechu.

Lekarz przeprowadził krótki wywiad, a oglądając rany mężczyzny był przerażony i trzęsły mu się nieprofesjonalnie ręce gdy je bandażował. Krwawiące dziurki nie miały bowiem kształtu rys powstałych od gwoździ lub drzazg, ale były to…..ślady ludzkich zębów! Zębów, które przegryzły oszustowi ścięgna tak że już nigdy nie mógł chodzić i musiał się przebranżowić, a lekarz polecił mu nie wspominać nikomu co w ciągu tych 9 godzin działo się w grobowcu tym bardziej że udał się do niego z latarką zaraz po opatrzeniu pacjenta gdzie w malignie całych ciał i kończyn rozpoznał uzębienie u jednego z trupów. Ślady zębów na nogach przedsiębiorcy pogrzebowego odpowiadały uzębieniu mściwego i pamiętliwego kurdupla, którego zwłokom oszust odpiłował stopy na wysokości kostek 🙂 😀

Śmieszne?

Były już przedsiębiorca pogrzebowy nigdy nie doszedł do siebie psychicznie ani fizycznie. Do końca życia miał postradane zmysły i mamrotał ciągle do siebie samego coś o trumnach, zwłokach, zębach i grobowcach….

Koń by się uśmiał 😀

 

*Tak poza streszczeniem historii, którą jednak polecam przeczytać w całości bo liczy tylko 5 stron :).

Dobrze mu tak czy nie?

Należała się oszustowi taka nauczka od sił natury?

Czy mimo wszystko źle się mu stało?

Współczujecie czy bijecie brawo?

Reklamy

H.P Lovecraft – „Nienazwane” cz. 3

Z zaświatów (From Beyond)

Na podstawie tej powieści nakręcono kiedyś nawet film. Nie przypominam sobie jego tytułu bo jest bardzo stary, ale historia to głębokie, awanturnicze sci-fi…..

Otóż pseudonaukowiec jest na dobrej drodze do odkrycia czegoś, ale na początku powieści jeszcze nie do końca wiadomo czego. Konstruuje na strychu swego domu jakąś maszynę, a jest jeszcze wtedy w pełni sił fizycznych i psychicznych. Opowiada o swoich eksploracyjnych dążeniach swojemu najlepszemu przyjacielowi – innemu naukowcowi. Ten jednak jest sceptyczny, wyśmiewa go, a ten w odpowiedzi wyrzuca go za drzwi….

Za 10 tygodni sceptyczny naukowiec dostaje list od przyjaciela, a gdy zachodzi do jego domu to drzwi otwiera mu zupełnie wyniszczony, posiwiały, pomarszczony, podstarzały i z trudem poruszający się mężczyzna! Jest zdziwiony że przyjaciel kiedy go po raz ostatni widział był w kwiecie i sile wieku i tryskał młodzieńczą energią, a przez 10 tygodni zmienił się w zniedołężniałego starca z czarnymi worami pod zapadniętymi oczami i z pożółkłą, obwisłą skórą twarzy. Przyjaciel prowadzi naukowca, który cały czas jest sceptyczny i mu nie wierzy na strych swojego domu. Ale z każdym zdaniem opowieści ekscentrycznego naukowca opowiadanej na ciemnych schodach na strych (bo prądu już dawno w domu nie ma i świeci się tylko niesiona przez gospodarza świeca) sceptycyzm powoli zastępuje ciekawość…..

Projekt-bez-tytułu-1-17-940x560

Gość dziwi się też że w domu nie ma licznej kiedyś służby i wypytuje o to gospodarza tak samo jak i o prąd, którego nie ma, ale za to na strychu stoi świecąca i jarząca się jakimś blaskiem maszyna! Gospodarz nie odpowiada, a gość ma się dowiedzieć wszystkiego za chwilę gdy zostanie do niej podłączony, czemu się  stanowczo nie sprzeciwia bo jest już znudzony opowieścią przyjaciela i nadal mu do końca nie dowierza, ale chce mieć to wszystko jak najszybciej za sobą. Naukowiec stworzył bowiem maszynę do postrzegania pozazmysłowego….

Sprzęt ma wyostrzać ludzkie zmysły i pobudzać do życia te uśpione od setek milionów lat, które były wykształcone gdy człowiek był jeszcze elektronem, a zanikły przez lata biologicznej i organicznej ewolucji. Gość podłączony do maszyny dalej słucha fantastycznych bajdurzeń starego i chorego kolegi, a przed jego oczami i na całym strychu domu widzi projekcje i obrazy dziwacznych kształtów, rzeczy i istot nie z tej ziemi lub z innego wymiaru. Czy jak określa to odkrywca „Z zaświatów”. Jako zmysł, którym galaretowate kształty i istoty są postrzegane w naszym świecie odkrywca wymienia szyszynkę (tzw.trzecie oko). Wychodzi na to że kolega odkrył maszynę łączącą świat nasz z zaświatami bądź innymi wymiarami, a te nieestetyczne i pogmatwane istoty są ich mieszkańcami i przez maszynę przenoszą się do naszego świata. Można je widzieć, ale i one widzą teraz dwóch naukowców….

Przyjaciel gospodarza wnet pojął co zżera w domu prąd i dlaczego odeszli wszyscy służący. Czy dlatego że zobaczyli te istoty i kształty przypadkiem, czy może one wciągnęły je do swojego świata?  To by tłumaczyło że gospodarz znajdował na podłogach ich porzucone ubrania, a teraz i jego ścigają nowi znajomi z zaświatów bo chcą go pożreć i rozpuścić, ale on nie chce się im dać. Tak jak wcześniej zamiast niego zabrały jego służących, tak teraz ich ofiarą ma być jego przyjaciel! Wg. niego tchórz i niedowiarek, który mu nie wierzył i go wyśmiał, a teraz on chce się za to  zemścić i rzucić go zaświatom na pożarcie!

Podczas projekcji tych istot nie wolno się poruszyć bo one na to reagują tak samo jak na krzyk. Dlatego z domu naukowca dochodziły czasami wrzaski i piski przerażonych służących zagłuszające warkot i buczenie straszliwej maszyny.

Historia kończy się tak że policja znajduje w domu naukowca jego trupa i nieprzytomnego kolegę z pistoletem w ręku. Celował w przyjaciela? Czy usiłując się jak najmniej poruszać w wewnętrznym tylko zdenerwowaniu i roztrzęsieniu zastrzelił przerażający sprzęt?  Nie opowiadał za wiele policji bo lekarz sądowy mógłby go uznać za wariata po usłyszeniu wszystkiego co widział i po zrelacjonowaniu do czego służyły resztki leżącego na strychu sprzętu. A tak lekarz stwierdził że został on zahipnotyzowany przez szaleńca, a sam szalony naukowiec zmarł na apopleksję.

Przyjaciel zmarłego nie wierzył w swoje zahipnotyzowanie przez niego, chociaż taka wiara bardzo by mu pomogła na nerwy i psychikę. Jeszcze długo po całym tym nocnym zdarzeniu gdy odczuwał zmęczenie i strach wydawało mu się że coś go prześladuje. Nigdy nie czuje się bezpieczny i cały czas odczuwa obecność nieforemnych i obrzydliwych kształtów, galaret, rzeczy i istot  „Z zaświatów”.

Poza tym, nigdy nie odnaleziono trupów służących, których według śledczych zamordował sam naukowiec….

„Nienazwane” – H.P Lovecraft cz. 2

*W tym cyklu postaram się opisać pokrótce większość z 13 powieści ze zbioru „Nieznane”…..

Straszliwy Starzec (The terrible Old Man)

Trzech złodzieji-imigrantów włamuje się do domu sędziwego i upiornego ex-kapitana statku, który jak twierdzą mieszkańcy okolicznych domów rozmawia ze swoimi butelkami, w których wiszą ołowiane odważniki. Butelki te starzec ponazywał nawet imionami. (Najprawdopodobniej swoich byłych marynarzy). A podczas jego samotnych rozmów z nimi odważniki w butelkach drżą tak jakby mu odpowiadały. Złoczyńcy nie znajdują w domu starca kapitańskich skarbów i złota czy srebra, którymi kapitan płaci w sklepie. Ale za to kilkanaście dni później znajdują ich zmasakrowane i skopane ciała. Wyławiają je z rzeki lub jeziora przepływającego nieopodal domu poruszającego się o lasce i siwego starca.  Jemu samemu nie stała się żadna krzywda, chociaż już od dawna jest jedną nogą w zaświatach…..

hp

Koty Ultharu (The Cats of Ulthar)

W mieście Ulthar mieszka starsze małżeństwo wyłapujące i brutalnie mordujące koty sąsiadów włóczące się przy ich płocie. Nocami słychać z ich domostwa okropne kocie jęki, a sąsiedzi i lokalne władze boją się starszego małżeństwa i boją się o swoje dzieci żeby te nie skończyły jak ich koty, więc milczą i ze strachu nie robią nic z sąsiedztwem gnębiącym i zabijającym ich zwierzęta…..

Aż wreszcie do Ultharu przyjeżdżają tabory ciemnoskórych cudzoziemców (coś na wzór obecnych Cyganów). Cudzoziemcy to kupcy i wagabundzi, a na ich wozach wymalowane są freski ludzkich ciał z kocimi bądź ptasimi głowami. Przybysze kupują od miejscowych jakieś paciorki, a wśród nich jest mały chłopiec. – Sierota, któremu los odebrał rodziców, ale w zamian dał do towarzystwa małego kotka :). Dziecko ciągle się z  nim bawi aż pewnej nocy zwierzę znika, a chłopiec słyszy od miejscowych plotki o morderczym i nie lubiącym kotów małżeństwie……

Mały Cygan odprawił swoje dzikie modły w nie do końca zrozumiałym dla miejscowych języku, podczas których na niebie pojawiły się chmury w kształcie hybryd z dyskami na głowach. Cudzoziemcy wyjechali bez swojego kotka, a tej nocy wszystkie koty z Ultharu zniknęły……

Mieszkańcy i lokalne władze spekulowali że zostały one porwane przez wędrownych handlarzy lub też przez parę morderców. Nad ranem wszystkie zwierzęta wróciły niespotykanie otyłe i grube i nie chciały spożywać serwowanego jedzenia i mleka przez kilka dni. Wałęsały się po miasteczku i mruczały. A mieszkańcy Ultharu nie widywali małżeństwa mordujące koty już od tygodnia i od tygodnia żaden kot w mieście nie znikną. Wreszcie lokalny włodarz przełamał się i odwiedził z dwoma świadkami domostwo starszych morderców kotów. Zastali tam tylko dwa ludzkie szkielety z resztkami mięsa – ogryzione przez jakieś zwierzęta i dziwne robaki w kątach. Dowodów na to nie było, ale nieoficjalnie było bardziej niż pewne to że parę morderców pożarły Koty Ultharu”, wałęsające się teraz takie otyłe, nie głodne i zadowolone po mieście.

Od tej pory w Ultharze jest prawnie zabronione zabijanie kotów, które do dzisiaj mają tam się dobrze 🙂

*A już w przyszłym tygodniu kolejne typy wyborcze MikkeHarry`ego….

„Nienazwane” – H.P Lovecraft cz. 1

„Nieznane” to zbiór najmniej znanych powieści takiego klasyka grozy jak H.P Lovecraft. Dwie z nich napisał on we współpracy z innymi autorami. Zbiór jest uzupełnieniem „Zewu Cthulu”, a edycja  „Nieznane” zawiera najmniej znane powieści tego autora.

Natomiast wpis jej dotyczący zostanie podzielony na kilka części, a to jest pierwsza. Dzieła H.P Lovecrafta gościły już kiedyś na tym blogu.

Za ścianą snu (Beyond the wall of sleep)

Bohaterami tej powieści są: pacjent szpitala psychiatrycznego schwytany przez bandę samozwańczych stróżów prawa po tym jak rzekomo zamordował sąsiada i zakrwawiony rzucił się do ucieczki. Sam za wiele nie pamięta, a dość wspomnieć że pochodzi z prymitywnej i zacofanej społeczności i posługuje się prymitywnym nieskładnym językiem będącym nie do zrozumienia dla lekarzy i naukowców badających jego przypadek. A jest co badać bo pacjent miewa dziwaczne sny oraz wizje i opowiada straszne lub fantastyczne rzeczy. Chce zemścić się na jakimś niematerialnym, świetlistym i wirującym przedmiocie pochodzącym z jego sennych wizji.

Drugim bohaterem tej historii jest narrator – jeden z naukowców postanawiający przebadać pacjenta niestandardowym telegraficznym urządzeniem własnej konstrukcji. Za pomocą kabla z elektrodami podłącza się do jego umysłu i do swojego. W ten sposób dostaje się do umysłu i snów pacjenta. Tam goni z nim dziwny, świetlisty i wirujący przedmiot i przeżywa jego senne wizje. Kontaktuje się też z drugim, sennym ja pacjenta i swoim – jakąś istotą pochodzącą z niematerialnego świata. Rozmawia z nią, a tymczasem pacjent umiera…..

Naukowiec dochodzi do wniosku że poprzez niego skontaktował się i rozmawiał z bytem z innego wymiaru – sennym odpowiednikiem siebie i pacjenta. To od tej istoty pochodziły dziwaczne wizje, które wariat wyrażał swoim prymitywnym językiem, ale sama pozawymiarowa istota używała poprawnej angielszczyzny.

Przemiana Huana Romero (The transistion of Juan Romero)

Narratorem w tej powieści jest były oficer wojska stacjonujący niegdyś w Indiach, a obecnie pracujący w kopalni złota w Zachodniej Ameryce. Kopalnię przejmuje nowy koncern, a do pracy przybywa dziwnie wyglądający i zachowujący się Indianin, który zwraca szczególną uwagę na pierścień na ręku narratora. Indianin mówi słabo po angielsku i w dziwacznym dialekcie hiszpańskiego. Szybko okazuje się też że pierścień narratora będzie miał związek z nie do końca wytłumaczalnym wydarzeniem w kopalni i śmiercią Indianina.

Otóż w jednej ze sztolni górnicy nadzwyczaj dużą ilością dynamitu wysadzają grubą ścianę litej skały. Powoduje to zapadnięcie się dna pobliskiego jeziora, z którego jak twierdzi zarządca kopalni wmywane są do jej sztolni złoto i inne skarby. Zapada się też kilka domów na górze, pod którą znajduje się kopalnia, a wybuch zwala z nóg kilku górników.

Nowo powstałe osuwisko jest tak głębokie że nawet połączonymi ze sobą wieloma linami nie można sięgnąć jego dna, a w nocy dochodzą z niego groźne odgłosy. Bębnienie, dudnienie przypominające skandowanie w końcu porywa dziwnego bo nad wyraz jasnoskórego Indianina przypominającego raczej Azteka. Z wnętrza osuwiska się świeci i błyszczy. Tej samej nocy zrywa się też ostra burza z piorunami poprzedzona długim i złowieszczym ujadaniem psów, kojotów i innych zwierząt. Burza ta zamyka w jakiś sposób wysadzone dynamitem nowe osuwisko.

Narrator budzi się obok trupa Indianina, za którym jak mu się zdaje poprzedniej nocy chciał wskoczyć w żarzącą się na czerwono i skandującą przepaść, ale teraz nad jego trupem ględzi sobie grupka kolegów z kopalni. Narrator spostrzega też że zniknął jego pierścień, do którego był on bardzo przywiązany. Zgłasza kradzież, ale mimo ogłoszeń i policyjnej akcji nie udaje się go znaleźć.

Każdej kolejnej nocy narrator słyszał już zawsze dźwięki z pod ziemi. Dudnienie, bębnienie i skandowanie…..

 

Dane techniczne

Wydawnictwo: C&T Toruń

Tłumaczenie: Katarzyna Maciejczyk

Liczba stron: 200 (w zależności od wersji)

Liczba opowiadań/powieści: 13

ISBN: 978-83-7470-360-4

Rok wydania: 2017

Miejsce wydania: Toruń

„Ludzie to idioci” – Larry Winget (2013)

Tak, dobrze przeczytaliście! To książka autorstwa amerykańskiego mówcy motywacyjnego i członka Stowarzyszenia Mówców Amerykańskich, w którym jest taka zasada że się o samym stowarzyszeniu nie rozmawia. Larry Winget jest też trenerem rozwoju osobistego i ma dwóch synów, z których jeden jest projektantem mody, a drugi policjantem. Aha – jest jeszcze milionerem i celebrytą, więc odniósł w życiu sukces, a w 225 stronicowej książce dzieli się z czytelnikiem tajemnicą na temat jego odnoszenia. Popiera to przykładami z własnego życia zawodowego, rodzinnego i towarzyskiego. Jest też fanem mody.

„Ludzie to idioci, czyli jak rujnujemy sobie życie na własne życzenie i jak to zmienić” jest poradnikiem napisanym w stylu tego autora. Zawiera wiele list i tabel do ćwiczeń, które jeśli się wykona pomogą (podobno) czytelnikowi odnieść sukces, szczęście i powodzenie w życiu rodzinny, towarzyski m i zawodowym. Styl pisania może wydać się czytelnikowi denerwujący, szokujący i oszczerczy bo niby jak można zwracać się do czytelnika w taki sposób?! O charakterystycznym dla Winget`a stylu niech świadczy sam tytuł jego wydanej w 2013 roku książki.

Inne dzieła Wingeta opisane na tym blogu:

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/05/26/jestes-bez-grosza-na-wlasne-zyczenie-jak-przestac-klepac-biede-i-zaczac-lepiej-zyc-larry-winget/

https://mikkeharry.wordpress.com/2016/03/13/zamknij-sie-przestan-narzekac-i-zacznij-zyc-larry-winget/

Jak widać inne tytuły poradników tego autora też mogą wzbudzić oburzenie i niedowierzanie, a współpracował on między innymi z Robertem Kiyosakim. Książka będąca bohaterką dzisiejszego wpisu ma długi wstęp ostrzegający przed nie owijającym w bawełnę stylem autora, ale mimo to znalazła się kiedyś na pierwszym miejscu listy bestsellerów New York Timesa.

O treści

Jak odnieść sukces i powodzenie? To nie jest według autora żadna tajemnica bo większość ludzi pozostających przez całe życie spłukanych i narzekających na swój marny los wie co trzeba zrobić żeby być szczęśliwym, zdrowym i bogatym, ale nie robią z tą wiedzą jednak nic! Recepta na sukces jest więc bardzo prosta i odniesienie go nie jest trudne, ale zawsze spotka się na swojej drodze ludzi, którzy z lenistwa bądź innych powodów nie odnieśli sukcesu i oni będą nam wmawiać jakie to jest trudne i ciężkie.  – Są idiotami! Larry opisuje przykłady idiotycznych zachowań na podstawie zachowania jednego z byłych prezydentów USA i gwiazd muzyki, ale też na przykładzie zwykłych szarych ludzi, których spotyka na co dzień Tj. na przykładzie swoich współpracowników, swojej żony i swoim bo nikt nie jest wolny od głupoty i każdy popełnia w życiu jakieś idiotyzmy. Każdy był, jest lub dopiero będzie w czymś idiotą.

Na nasze szczęście i powodzenie wpływają nasze myśli, słowa i chęci, ale od samego gadania i chcenia nic się nie polepszy ani nie zmieni. Trzeba, więc ruszyć dupę i zacząć działać. – To jest główne przesłanie tej książki, zawierającej też kilkanaście cytatów z osób sławnych bądź mniej sławnych czy wręcz nieznanych. Rozdziały są krótkie więc szybko się czyta, a treść nie jest pozbawiona dozy humoru, czy drobnych uszczypliwości i pouczeń lub rugań. Nasze idiotyzmy wpływają na to czy będziemy szczęśliwi i czy będzie nam się powodziło, a książka zawiera wiele historii mówiących o tym jak czyjaś głupota przyczynia się do jego nieszczęścia i biedy nie tylko w aspekcie finansowym, ale też towarzyskim czy zdrowotnym. Książka nie jest też tylko o pieniądzach bo i trochę o miłości, grubasach, fast-foodach, lataniu samolotem, znajomych i przyjaźni, pracy zawodowej, czytaniu książek, oglądaniu programów w TV, edukacji, porażkach, odpoczynku i radach dotyczących dress-codu do różnych miejsc i na różne okazje. W tym wszystkim popełniamy gafy i głupoty. Jesteśmy po prostu idiotami! A dlaczegoś biedny? – Boś głupi :).

Tematy kilku rozdziałów (najlepiej zaświadczą o czym jest książka)

  • „Dlaczego ludzie są idiotami lub 10 sposobów na jakie sabotują swoje życie”
  • Jak przestać być idiotą”
  • Zacznij pracować na sukces”

Są też przykłady dotyczące tego dlaczego ludzie to idioci jak i rady odnośnie zdrowego żywienia, uprawiania sportu, relacji ze znajomymi i pracownikami czy przełożonymi.

Dzieło nie jest dla nerwusów, obrażalskich i wrażliwych gdyż każdy znajdzie w nim coś o sobie i dla siebie. Każdy jeśli przeczyta ze zrozumieniem uświadomi sobie jakim jest idiotą i to że sytuacja i położenie, w których się właśnie znajduje to tylko i wyłącznie jego wina. Wina jego myśli, słów i działań, a raczej ich braku. Wina jego relacji ze znajomymi, otyłości, nietaktu, braku gustu i głupoty. Po prostu czytelnik dowie się w czym i kiedy jest idiotą i jak to zmienić. MikkeHarry też znalazł w tym poradniku wiele pasujących do niego kwestii i był trochę w szoku. Ale wcale nie ze względu na bezczelny i bezpośredni język i ton jakim autor zwraca się do czytelnika. Racja że książkę czyta się szybko i wiele historii pozostaje w pamięci. Szczególnie tych historii, które udowadniają czytelnikowi jego idiotyzm – pasujących do niego. Być idiotą jest bowiem łatwo i wygodnie, a w rozdziałach końcowych Winget pyta czytelnika co on myśli o jego książce. Nasze zdanie na jej temat go jednak nie obchodzi. Nasze zdanie o jego książce jest dla nas.  Dzieło autora można też ocenić i przekazać znajomemu lub koledze bądź członkowi rodziny, o którym myślimy że mu się przyda lub jest o nim. Lepiej jednak kupić komuś nowy egzemplarz, gdyż nasz może być pełen odręcznych notatek napisanych ołówkiem bo jak wspomniałem poradnik zawiera listy do wypełnienia przez czytelnika, a bez zrobienia tego mamy raczej małe szanse na sukces. Z książką trzeba więc trochę poćwiczyć i zastanowić się nad jej treścią.  Będziemy wtedy lepsi od absolwentów amerykańskich szkół średnich bo autor twierdzi że duży odsetek z nich po ukończeniu szkoły nie przeczytało żądnej książki, a czytelnictwo w USA ma się mizernie. Wiele osób po ukończeniu szkoły nie potrafi nawet przeczytać własnego świadectwa! – Świadczy to więc o poziomie amerykańskiej edukacji.

Winget dużo podróżuje i nie znosi zapachów jedzenia w samolocie, szturchania go tam łokciami lub gdy rodzice nie potrafią uspokoić swojego dziecka. Głośnej muzyki z cudzych słuchawek też z resztą nie lubi gdy podczas lotu chce trochę popracować bądź odpocząć. Samolot to miejsce gdzie ograniczone są przestrzeń i powietrze, a spędza w nim czas lotu wielu obcych ludzi. Autor radzi więc jak zachowywać się tam kulturalnie i nie przeszkadzać innym pasażerom. Radzi też żeby myć się przed wejściem do małżeńskiego łoża i schudnąć bo to wszystko wpłynie na nasze powodzenie w życiu rodzinnym, towarzyskim, a nawet finansowo-zawodowym. Mówi co zrobić przed rzuceniem pracy, której się nienawidzi tak jak i ludzi z niej i kiedy można sobie na to pozwolić. Sam miał kiedyś firmę telekomunikacyjną, w której zatrudnił pewnego słabo wykształconego Indianina i w tej opowieści dowodzi że wysoki poziom wykształcenia wcale nie musi gwarantować sukcesu w pracy i dużych zarobków. Indianin poradził sobie bowiem perfekcyjnie. Firma zbankrutowała, ale nie  do tego stopnia żeby Winget musiał z żoną i z synami spać w samochodzie tak jak Robert Kiyosaki na początku swojego dążenia do milionów. Autor podniósł się jednak po porażce i szedł dalej. Nie rozpamiętywał i nie przeżywał w myślach starych wydarzeń i idiotycznych zachowań co czytelnikowi z resztą też odradza.

Z resztą nie róbmy czegoś bo musimy, ale bo MOŻEMY! Możemy być zdrowi i bogaci, możemy mieć lepsze relacje z innymi, możemy mieć psa i interesować się swoimi dziećmi (lepszemu wychowaniu dzieci i byciu dobrym rodzicem autor poświęcił osobny rozdział). Dziecko jest przecież mini-kopią rodzica. Przejmuje od niego zwyczaje, maniery i zachowania. Dlatego Winget radzi jak pozbyć się starych, idiotycznych zachowań i przyzwyczajeń, które oddalają nas od osiągnięcia sukcesu i jak zastąpić je nowymi, które nas do niego zbliżają.

Nie powiem wam czy ta książka zbliżyła mnie czy oddaliła od osiągnięcia mojego sukcesu bowiem plan każdy ma inny i dąży do czego innego. Sukces nie ma jednego – takiego samego numeru ani imienia i MOŻECIE sami wyrobić sobie zdanie na temat tej książki. Ocenić ją.

Zachęcam więc do lektury i dzielenia się opiniami w komentarzach….

Dane techniczne:

Tytuł orginalny (angielski): „The Idiot Factor. The 10 ways we sabotage our life, money, and business”

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 225

Wydawnictwo: DRUGA STRONA

P.S: Idioci są potrzebni gdyż bez nich Winget mający swój motywacyjny program w telewizji i prowadzący swojego bloga na temat odnoszenia sukcesu byłby bezrobotny….

 

Ludwig von Mises – „Omnipotent goverment” („Rząd wszechmogący”)

Jak mnie trochę lubicie w kraju i zagranicą to wesprzyjcie polskie wydanie książki, która szokowała już dawno. Wesprzyjcie proszę w kraju i za granicą! Na takim wsparciu i wy odniesiecie korzyści, a szczegóły w linku:

http://wesprzyj.mises.pl/

OLINKOWANIE

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/01/03/planowany-chaos-ludwig-von-mises/

https://mikkeharry.wordpress.com/2017/04/17/ludwig-von-mises-kompendium-mysli-ekonomicznej-eamonn-butler/

 

„Kroki do wolności od złych duchów” – Ks. dr. Włodzimierz Cyran

20180505_092502

20180505_092852

wyd. Częstochowa 2013

Ksiądz doktor Włodzimierz Cyran jest egzorcystą z wieloletnim stażem i w niniejszej książce jak sam tytuł wskazuje opisuje siedem kroków do uwolnienie od zniewolenia lub całkowitego opętania przez demony, złe duchy lub samego diabła osób, zwierząt, miejsc i rzeczy, które są przez nie nękane, dręczone i atakowane. Poradnik jest podręcznikiem dla zniewolonych i opętanych, a zawierającym dokładne i szczegółowe wskazówki o tym jak ciężko zniewolony lub opętany powinien pracować nad sobą aby wyjść z dręczenia i nękania przez siły nadprzyrodzone. Do „odpętania” – uwolnienia potrzeba nie tylko pomocy egzorcysty, ale też minimalnego udziału dobrej woli samego opętanego – jak twierdzi autor. Co w przypadku całkowitego opanowania przez demona ciała fizycznego, zmysłów, psychiki i emocji opętanego jest bardzo trudne.

Poradnik zawiera pomocnicze kwestionariusze do ćwiczeń – pracy nad sobą i wiele dedykowanych modlitw np. takiej w przypadku homoseksualizmu i aborcji, które wg. Katechizmu Kościoła Katolickiego są grzechem ciężkim i powodują podatność na ataki demoniczne i diabelskie osoby, która je popełnia. Poradnik jest też pomocny samym egzorcystom do rozpoznawania symptomów opętania lub zniewolenia osoby i zawiera kwestionariusz z pytaniami do wywiadu z osobą opętaną, dzięki którym egzorcyście ma być łatwiej odprawić rytuał. Autor wyjaśnia też różnicę między zwykłym zniewoleniem, a opętaniem całkowitym człowieka i wyjaśnia jak odróżnić zniewolenie/opętanie od choroby psychicznej, zaburzeń emocjonalnych czy objawów zażywania narkotyków. Gdyż jak sam twierdzi zniewolenie i opętanie mogą powodować takie objawy jak przedawkowanie tych ostatnich, a diabeł i demony mogą też udawać chorobę psychiczną. Jeden z rozdziałów poradnika opisuje też dokładny przebieg rytuału egzorcyzmu lub radzi co robić jeśli osoba zostanie już całkowicie uwolniona – „odpętana” aby ponownie nie wpaść w sidła złych mocy. W przypadku niektórych przyczyn zniewolenia i opętania, które zaraz wymienię nie wystarczy bowiem zwykła modlitwa o uwolnienie nad zniewolonym lub jeden egzorcyzm, ale wiele godzin, dni, miesięcy….egzorcyzmów. Poradnik zawiera też wiele obszernych cytatów z Pisma Świętego uzasadniających od strony wiary słowa autora. Według ks. Cyrana aby po „odpętaniu” demon nie uderzył ze zwielokrotnioną siłą należy się systematycznie modlić i przyjmować sakramentalia, ale również powierzyć całego siebie (łącznie z psychiką, emocjami, fizycznością, pracą zawodową, relacjami z innymi ludźmi, rodziną i wszystkimi sprawami) Bogu. Trzeba również cały czas studiować i analizować wyrażone przez Jezusa Chrystusa słowo Boże….

Jak się już trafnie domyślacie dzisiejszy wpis jest związany z religią :).

Przyczyny zniewolenia/opętania demonicznego/diabelskiego wg. autora

– bawienie się w okultyzm (tablica ouija), satanizm (czarne msze), spirytyzm, czarną i białą magię, wróżby (karty Tarota), chiromancję itp. w przeszłości przez zniewolonego lub kogoś z jego przodków ; bycie przez przodków czarownikami, wróżbitami, nekromantami, satanistami itp. również

– radiestezja, fang-shui, projekcje astralne, postrzeganie pozazmysłowe, wampiryzm energetyczny, tai-chi, wschodnie sztuki walki i techniki medytacyjne, muzyka z Bliskiego i Dalekiego Wschodu, New Age, Antrovis i inne sekty lub pseudokościoły

– słuchanie muzyki demonicznej (wymienione w poradniku zespoły), granie w komputerowe gry demoniczne (przez samo logowanie się do niektórych stron i gier można podpisać cyrograf), oglądanie pornografii, masturbacja i oglądanie innych filmów…

– czytanie gazet i czasopism poświęconych ezoteryce, magii, wróżbiarstwu, psychotronice, UFO i innych

– nadużywanie alkoholu, papierosów, przedawkowywanie narkotyków twardych, ale również miękkich takich jak marihuana (szczegóły pod koniec tego prawie 300-stronicowego podręcznika) ; nawet z kieliszkiem wódki i wypalonym papierosem może wejść do człowieka demon

– obżarstwo, pijaństwo (nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu), zażywanie przeklętych używek (na te z poprzedniego punktu ktoś mógł rzucić klątwę!), wyklęcie/przeklęcie kogoś lub czegoś, klątwy, zaklęcia, czary, bluźnierstwa

– dewiacje seksualne i parafilie, zboczenia – pedofilia, fetyszyzm, homoseksualizm, podglądanie, onanizm

– interesowanie się w dzieciństwie magią, satanizmem, okultyzmem, uczestnictwo w seansach spirytystycznych, poświęcenie świadome bądź nie przez rodziców swoich dzieci demonowi ; nieochrzczenie dziecka (nie zmycie grzechu pierworodnego, w którym się urodziło przez co nie połączenie go z Bogiem we wspólnocie chrześcijańskiej)

– konwersja na inną religię, a jako furtkę dla demona autor wymienia też islam i kult wicca

– udział w marketingu sieciowym typu Amway, podejrzane grupy treningu osobistego lub wsparcia

Jeśli Ty lub twoi przodkowie mieliście do czynienia świadomie lub nie z ww. sprawami to bardzo prawdopodobne że zostaniecie zniewoleni bądź nawet opętani przez demona i nie pomoże wam modlitwa o uwolnienie zwykłego kapłana lecz będziecie potrzebowali wiele godzin egzorcyzmów! W dzisiejszych czasach  – epoce informacyjnej trudno się z tymi sprawami nie spotkać gdyż zdechrystianizowane i zlaicyzowane wg. autora media karmią nas demonizmem i okultyzmem przez przekaz podprogowy, a diabeł kusi nie tylko podsyłając lubieżne myśli (urojenia), i omamy wzrokowe bądź słuchowe (halucynacje, ale do tego trzeba być już najczęściej przynajmniej zniewolonym bo inaczej jest to choroba psychiczna, a nie żadne opętanie!), ale na przykład i piękną panią, która chce abyśmy kupili nowy telefon….

Sam MikkeHarry w swoim 28-mio letnim życiu miał do czynienia z większością tych rzeczy, a jak widać po opisie bloga, to niektóre z nich są częścią jego zainteresowań.

 

Ksiądz Cyran twierdzi też że diabeł i demony działają przez takie rzeczy jak smartfony czy I-pody, które mogą być obłożone klątwą aby się lepiej sprzedawały. Ale religie i kultury Bliskiego i Dalekiego Wschodu też są demoniczne.

Medycyna
Opętanie/zniewolenie ciężko odróżnić od choroby psychicznej lub fizycznej dlatego egzorcyści ściśle współpracują z chrześcijańskimi lekarzami w celu rozpoznania co jest czym. Nie znaczy to że diabeł bądź demon nie może podszywać się pod chorobę psychiczną lub fizyczną zaatakowanego lub jej faktycznie powodować.

Niektóre choroby/zaburzenia psychiczne i fizyczne, które laik może pomylić z opętaniem, a mogą być też powodowane i symulowane przez siły nieczyste:
– nerwice
– depresja nie dająca się leczyć
– nowotwory, cysty, guzy
– schizofremia (podwójna osobowosć)
– bezsenność, nadmierna senność i zaburzenia snu ; koszmary i lęki senne
– nocne moczenie się (najczęściej dzieci)
– omdlenia, utraty przytomności
– spoczynki w Duchu Świętym (to akurat dobre i nie powodują tego demony!)
– fobie (klaustrofobia, arachnofobia, demofobia), strach, lęki, fantazje, halucynacje, omamy

– ataki i napady złości, agresji, nienawiści, bluźnierczego słowotoku, przemocy

– niepokój, nienawiść, żal, strach przed szatanem, śmiercią i byciem zranionym

– palpitacje serca, panika, hiperwentylacja (szybkie i głębokie oddychanie – pobieranie więcej tlenu niż potrzebuje organizm), zaburzenia nastroju i maniakalno-depresyjne, szum w uszach, histeria i hipochondria

– bóle fizyczne, bulimia, drgawki, nudności, duszności i drżenie

Opętany w trakcie egzorcyzmu

Jak już wiemy dzięki popkulturze np. z filmów takich jak „Rytuał” („The Rite”) demon lub diabeł może według swojego uznania zabawiać się ciałem opętanego wykręcając je i powodując wymiotowanie np. gwoździami. Jego obecność w człowieku przejawia się mówieniem obcymi dla niego językami i odkrywaniem rzeczy ukrytych np. zgadywaniem co obecni w trakcie egzorcyzmu mają w kieszeniach. Egzorcysta ma skłonić takiego demona do wypowiedzenia imienia, apotem już gładko pójdzie….

Wg. księdza Włodzimierza Cyrana istnieją też opętania i zniewolenia nie zawinione przez ofiarę osobiście (przodkowie) lub z dopustu bożego – gdy pan Bóg pozwala demonowi lub diabłu na nękanie konkretnej osoby aby ją doskonalić i ćwiczyć w wierze. Na takie zniewolenia i opętania mogą liczyć najczęściej pretendujący do miana świętych, chociaż ich i jeszcze przed kanonizacją srodze prześladują piekielne istoty aby zwieść ich z drogi prowadzącej do świętości i Boga. W ogóle ludzie żyjący gorliwie wg. Przykazań Bożych i etyki chrześcijańskiej są bardziej narażeni na dręczenie i nękanie ze strony demonów i złych duchów, a nie bawią się przy tym tablicą ouija i nie chodzą na satanistyczne msze czy sesje tarota. Nie uprawiają nawet wschodnich sztuk walki dla sportu, więc nie otwierają złym duchom i demonom furtki duchowej do opętania. To im najbardziej diabeł podszeptuje złe rzeczy np. nakłania ich do dalszego trwania w grzechu ciężkim i brnięcia weń jeszcze głębiej gdyż nie jest wg. diabła on czymś złym i w ogóle nic się nie stało. Odwodzi w ten sposób od wyspowiadania się i sugeruje że człowiek nie jest akceptowanym, kochanym i chronionym przez Boga skoro już tyle nagrzeszył to Bóg się go wyrzekł i znienawidził – to wszystko diabelskie kłamstwa, wszak jest on ich ojcem.

Wyobrażanie sobie nagich kobiet prowadzące do masturbacji to przykład wpływania diabła na wyobraźnię i myśli atakowanego. A widzenie rzeczy, których naprawdę nie ma to przykład na wywoływanie przezeń urojeń, iluzji i halucynacji.

Przykłady można by mnożyć, ale nie będę powtarzał po autorze i odwalał za czytelnika brudnej roboty. Lekturę oczywiście polecam czującym że mają jakieś wewnętrzne i duchowe problemy lub rzeczy opisane powyżej. Książka pomoże wam zmienić wasze życie i skierować je ku siłom dobra – Jezusowi – tego to ma się rzekomo diabeł bać i demony też i on ma chronić ludzi przed zniewoleniami i opętaniami, które w niektórych przypadkach Bóg może dopuścić (dopust boży). Wszak demony i diabeł są od Jezusa i Boga słabsze i także podlegają ich władzy i kontroli. Szokiem dla czytelnika nawet bardzo wierzącego i gorliwie modlącego się może być fragment książki, w której autor twierdzi że każda władza na ziemi (rodzicielska, państwowa, pracodawcy, nauczycielska) pochodzi od Boga i popiera to odpowiednimi cytatami z Pisma Świętego. Wszak pracodawcy i politycy często wykorzystują to boskie narzędzie jakim jest władza do niezbyt boskich celów, a bardziej demonicznych i uciskają nią ubogie wdowy i sieroty albo jej nadużywają jak dyktatury.

MikkeHarry sam zna osoby zniewolone, a w książce oprócz opisów działania demonicznego i diabelskiego nie brakuje odniesień do tej dobrej strony – Słowo Boże, Jezus Chrystus, modlitwy, sakramenty, Pismo Święte, niebo, anioły, zbawienie, wybaczenie (o konieczności nauczenia się wybaczać też jest napisane dużo gdyż oczyszczenie samego siebie z grzechów jakimi są żal, gniew i nienawiść jest jednym z pierwszych kroków na drodze do wolności od złych duchów…..

I tak oto po ukończeniu wpisu wracam do oglądania drugiej odsłony filmu fantasy pt. „Armia Boga” („The Prophecy”).

OLINKOWANIE

https://mikkeharry.wordpress.com/2014/12/03/rytual-the-rite-2011-nudnawy-horror-o-egzorcystach/

https://mikkeharry.wordpress.com/?s=Armia+Boga