PIS-iewicze. Bo takie jest życie nad Wisłą :)

Wpadł mi w oko felieton Sobczaka Szpakowskiego „Angory” nr. 10 (1499 ,  10 marzec 2019 pt. „I więcej nic!”

A wspominam go bo mam pytanie co do pogrubionego akapitu i to samo pytanie do czytelników moich wypocin. Umieszczę je pod zdjęciami felietonu Sobczaka Szpakowskiego. Ich rubryka w „Angorze” nazywa się „KLIKA, KABARET AUTORÓW….” czytuje obu panów już od wielu lat.

Sam tekst kieruję dzisiaj natomiast do odwiedzających mój blog Polaków za granicą. Dziękuje wam rodacy serdecznie za zadawany sobie trud czytania mnie w USA (najwięcej wejść). Również dziękuję Polonii z Wielkiej Brytanii i Niemiec. Śmiem też twierdzić że sporo wejść z Hong Kongu to też mieszkający i pracujący tam Polacy lub  po prostu władający naszym pięknym językiem Chińczycy. Kiedyś w Państwie Środka mieli nawet takie radio, które w nocy nadawało informacje po polsku. Informacje o tym co się stało w Chinach….

Niech no Szpakowski Sobczak powiedzą wam za mnie jak się teraz w naszej kochanej Polsce żyje drodzy rodacy. Ja i duża część społeczeństwa uważa tak samo, a żeby to tutaj wytrzymywać i nie zostać emigrantem trzeba być chyba prawdziwym patriotą!

Możecie potraktować to jako moją skargę na rządy w aktualnej RP przed tegorocznymi wyborami do PE, ale odpowiedzcie proszę na zadane na końcu wpisu pytanie!

Podziękował!

Ograniczymy administrację oraz stworzymy silny aparat państwowy będący w stanie zapewnić bezpieczeństwo obywatelom”……

Czy to się nawzajem nie wyklucza? Ograniczyć administrację, a zarazem stworzyć silny aparat państwowy? Da się tak?

Reklamy

Kryptonim Anioł (The Angel) 2018

Dramat z 2018 roku w reżyserii Ariela Vromen`a oparty jest na faktach i opowiada historię Egipcjanina szpiegującego dla izraelskiego wywiadu – Mossadu.

Wydarzenia rozgrywają się w latach 1960-1980 i dotyczą konfliktu zbrojnego izraelsko-egipsko-syryjskiego, czyli tzw. Wojny Jom Kipur, z którą główny bohater, a zarazem postać historyczna – Ashraf Marwan miał wiele wspólnego.

Mąż córki prezydenta Egiptu Gamala Abdel Nasera i członek egipskiego rządu w jednym, a po śmierci zięcia doradca jego następcy – prezydenta Anwara Sadata przekazał izraelskiemu wywiadowi plany ataku zjednoczonych wojsk arabskich (egipsko-syryjskich) na Półwysep Synaj w 1973 roku.

Przypominam że film przedstawia prawdziwe wydarzenia i oparty jest na biografii Ashrafa Marwana – jak podaje wikipedia również egipskiego multimilionera i biznesmena, który zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w 2007 roku w Londynie. Facet wyskoczył podobno oknem lub został przez nie wypchnięty…..

Anioł

Fabuła
Historia przedstawiona w filmie opowiada drogę głównego bohatera jaką ten przeszedł od bycia wysoko postawionym oficjelem rządu arabskiego państwa do zostania wreszcie izraelskim szpiegiem działającym przeciwko swojemu krajowi – Egiptowi, a na korzyść Izraela. Ashraf Marwan studiuje i mieszka z żoną i dzieckiem w Londynie, gdzie nawiązuje kontakt z izraelską ambasadą, a przez nią z kanadyjskim agentem Mossadu. Po śmierci swojego zięcia (prezydenta Nasera) zostaje wezwany wraz z rodziną nazad do Egiptu, w którym to z biurka zmarłego zięcia wykrada dokumenty i przekazuje je potem izraelskim agentom, którzy jednak nie od razu wierzą w jego dobre intencje względem Izraela. Jak okaże się w trakcie tego trwającego prawie dwie godziny szpiegowskiego filmu Netflixa Marwan zdradził Egipt dla pieniędzy. Przecież musiał za coś dalej studiować i utrzymać rodzinę.

Kontakty z wywiadem wroga i przekazywanie mu tajnych informacji dotyczących ataku planowanego na Izrael nie przeszkadzało Marwanowi doradzać prezydentowi Sadatowi, a ten cenił sobie jego rady i nie podejrzewał go o szpiegostwo na rzecz Izraela. Marwan z resztą uwiarygodnił się też jemu przekazując ściśle tajne dokumenty dotyczące łapówkarzy w rządzie swojego zięcia – prezydenta Gamala Abdel Nasera. Łapownicy zostają z rozkazu Sadata aresztowani.

Rodzinne życie szpiega
W pracy dla żydowskich służb specjalnych pomaga Marwanowi poznana w jednym z londyńskich klubów angielska aktorka Diana Davis grana tutaj przez Hannah Ware. Dlatego córka byłego już prezydenta Egiptu i żona szpiega w jednym podejrzewa męża o romans i zdradę. Mona Marwan – w tej roli Maisa Abd Elhadi otrzymuje bowiem zdjęcia męża flirtującego z aktorką. Mąż zaczyna coraz częściej gdzieś znikać, wychodzić i się żonie nie tłumaczyć co utwierdza ją w przekonaniu o jego romansie, a nie szpiegostwie na rzecz wrogiego mocarstwa. Z resztą aktorkę Marwan wykorzystuje do przykrycia swojej szpiegowskiej pracy kiedy już egipskie służby zaczynają go o nią podejrzewać. Gdy te go śledzą on udaje że spotyka się w Londynie z kochanką.

ash

Ashraf Marwan

Mossad i Zvi (Cewi) Zamir
Tymczasem prowadzący go agent Mossadu – Danny zalicza z nim pewną wpadkę i szef Mossadu wymienia Egipcjaninowi agenta prowadzącego. Z resztą samego Zvi (Cewi) Zamira Marwan spotyka osobiście. Zvi (Cewi) Zamir to także postać autentyczna i historyczna przedstawiona w tym dramacie szpiegowskim. Był on bowiem dyrektorem Mossadu w latach 1968-1974. To ostatecznie Zamir powiadomił rząd w Jerozolimie o zbliżającej się egipsko-syryjskiej napaści na Półwysep Synaj w święto Jom Kipur w 1973 roku.

zvi

Zvi (Cewi) Zamir  – Żyd.

Motyw przyjaźni
Po całym zamieszaniu z wojną Jom Kipur Marwan nie ma już żony, ale zyskuje przyjaciela – Danny`ego. – Agenta Mossadu, który go prowadził. Bo obaj panowie spotykają się z 15 lat po całych zajściach izraelsko-egipsko-syryjskich. Czy tak było naprawdę? Czy motyw przyjaźni z tego dramatu również jest prawdziwy?

Od MikkeHarry`ego
Opowieść jest nudna i zupełnie pozbawiona akcji, sensacji oraz strzelanin czy morderstw. Przedstawia jednak fakty z najnowszej historii i wydarzenia na Bliskim Wschodzie. Miejscami zanosi się na jakieś mordobicie lub nawet zamach na samolot we Włoszech, ale główny bohater udaremnia go czym zaskarbia sobie sympatię szefa Mossadu bo ratuje w ten sposób setki niewinnych Żydów zwanych w filmie „Izraelczykami”.

Produkcja kręcona w kilku państwach między innymi we Włoszech, Egipcie, Izraelu i Wielkiej Brytanii. Aha i w Libii, gdyż w dramacie pojawia się postać pułkownika Mu`ammar`a al- Kaddafi`ego granego tutaj przez Tshai`a Halevi`ego i zwanego Gadaffi`m. Marwan jedzie do niego z misją wyznaczoną bezpośrednio przez Sadata i jeśli załatwi u niego Egiptowi dostęp do libijskiej ropy to ma wysoko awansować.

Widz chcący zobaczyć krwawe i okrutne działania wojenne oraz skrytobójstwa i wyuzdany seks bez zobowiązań bo z tym bez wątpienia kojarzą się wojna i szpiegostwo powinien nastawić się raczej na spokojną opowieść opartą na życiorysie głównego bohatera uznawanego dzisiaj za bohatera narodowego w Egipcie jak i w Izraelu.

Co nie znaczy że film jest pozbawiony jakiejkolwiek wartości i nie znaczy też że jest ostatnim filmem szpiegowskim zamęczonym przez MikkeHarry`ego….

 

Dane techniczne:
Producent: Netflix
Reżyser: Ariel Vromen
Kraj produkcji: USA
Rok premiery: 2018
Czas trwania: 1 godzina i 58 minut
Główne role: Marwan Kenzari jako Ashraf Marwan, Toby Kebbell jako Danny, Waleed Zuaiter jako Gamal Abdel Naser, Oli Pfeffer jako Zvi (Cewi) Zamir, Sasson Gabai jako Anwar Sadat ( Innych aktorów grających kluczowe role wymieniłem we wpisie 😛 )
Gatunek: Dramat, thriller szpiegowski (różne są opinie na ten temat, a dla mnie to po prostu lekcja historii najnowszej 🙂 )

Memoir of a Murderer – Wspomnienia/pamiętnik mordercy? (2017)

W tytule jest znak zapytania bo nie wiem jak go dokładnie przetłumaczyć. Koreańska wersja filmu podaje to jako „Człowiek bez pamięci”.  (Tytuł oryginalny w dziale – „Dane techniczne”, na końcu wpisu).

Od MikkeHarry`ego

Dla mnie to jest po prostu kryminał bez akcji i sensacji, ale nie nudny, który z czasem przeradza się w dramat psychologiczny. Koreański producent postanowił namieszać widzowi w głowie za sprawą głównego bohatera. Bo uważnie śledząc wydarzenia i dialogi w produkcji z czasem trudno się połapać o co w niej w końcu chodzi i kto jest kim. A dlaczego?….

Już kiedyś chyba pisałem że Japończycy, Koreańczycy i inni Azjaci robią dobre filmy wojenne. W akcji i krwawości lepsze niż te amerykańskie i zachodnie. Ale po tym filmie przekonałem się że kryminały, dramaty i obrazy śledcze też potrafią zrobić o niebo lepsze niż producenci z USA. Japońskie i koreańskie historie postapo, armagedon, zombie….też niczym nie ustępują ichniejszym horrorom, slasherom i kryminałom czego dowód dam opisując kolejny film, aczkolwiek zupełnie różniący się gatunkiem i wszystkim innym od „Memoir of a Murderer”, więc tutaj już nie zaśmiecam. Kropka!

Murder

Weterynarz z Alzheimerem (Kyung-gu Sol)

Fabuła

Wątek psychologiczno-dramatyczny

Ponieważ widz ogląda wydarzenia z perspektywy głównego bohatera zaczyna mieć z czasem mętlik w głowie. Tj. okazuje się np. że postacie ukazujące się na szklanym ekranie przez większość czasu filmu już dawno nie istnieją bo popełniły samobójstwo 😛 (siostra głównego bohatera), a on sam przeżywa emocje związane z wydarzeniami, które nie miały miejsca albo ze zbrodniami, których nie dokonał on. Dlaczego? – Czytajcie dalej :).

Południowokoreańscy twórcy starają się po prostu „zarazić” widza chorobą głównego bohatera aby mogli postrzegać tę historię tak jak on. Dlatego opowieść zaskakuje często i to co już znamy zmienia się o 360 stopni. MikkeHarry`emu też pomieszały się w końcu postacie :D.

…A, no dlatego że głównym bohaterem historii jest mieszkający z dorosłą córką weterynarz z demencją. Chłop po prostu ciągle o wszystkim zapomina i jest z tego powodu utrapieniem i obciążeniem dla córki, która w godzinach pracy musi go czasami odbierać z komisariatu. Co nie zmienia faktu że z szefem południowokoreańskich gliniarzy facet jest na „ty”. A jeden ze stróżów prawa w końcu staje się chłopakiem jego córki. Weterynarz uczęszcza na wykłady o filozofii, które mają mu pomóc walczyć z Alzheimerem, ale tylko go irytują. To tam poznaje matkę policjanta i przyszłego męża swojej córki w jednym.

Aby ojciec nie zapominał córka daje mu dyktafon żeby się nagrywał i odsłuchiwał gdy zapomni co miał zrobić, gdzie iść lub co powiedział. Coś pominąłem? 😀

Tak, pominąłem wątek kryminalny. – Weterynarz z Alzheimerem jest po prostu seryjnym mordercą. Z powodu choroby nie pamięta potem kogo i gdzie zamordował. Policja w mieście kilka razy w tygodniu znajduje w lesie bądź nad rzeką zwłoki zamordowanych kobiet owinięte w foliowe torebki, zakrwawione lub w torbach wrzucone do wody. Widząc to w dzienniku główny bohater przypomina sobie że to mógł być on….

Trudne dzieciństwo weterynarza

Rodzinę głównego bohatera terroryzował jego ojciec. Południowokoreański żołnierz znęcał się nad nim, jego młodszą siostrą i matką. Pewnego wieczoru chłopiec nie wytrzymał i udusił  agresywnego i okrutnego tatusia :). Ciało zakopał przy domu, a że to były lata 70. i w Korei Południowej był stan wyjątkowy nikt nie przyszedł go aresztować, a nawet południowokoreańska armia nie bardzo zainteresowała się nagłym zniknięciem żołnierza.

Od tej pory spodobało mu się zabijanie. Zamordował jako młodzieniec sprzedawcę owoców morza, który również znęcał się nad rodziną, a już jako młody doktor weterynarii babę, która udusiła swojego pieska bo ten połknął jej pierścionek z brylantem i przyszła z jego trupem do weterynarza żeby rozciął martwemu zwierzęciu brzuch i wyjął jej błyskotkę.

Chory na Alzheimera główny bohater prowadzi też elektroniczny dziennik, w którym zapisuje swoje wspomnienia i to co pamięta. („Pamiętnik mordercy”? Hmmmm). Mimo demencji nie zapomina jak się leczy zwierzęta i ma do nich nadal dobrą rękę, która niczego nie zapomina. Narrator,, którym w większości tej dwugodzinnej produkcji jest główny bohater opowiada widzowi o swoich morderstwach. Przynajmniej o tych, które pamięta ze szczegółami lub,te które sobie przypomni, ale mogą okazać się nie jego zbrodniami. A dlaczego?….

A oglądając kryminał z napisami, a nie z lektorem odczujemy więcej gęsiej skórki i grozy. To przez język południowokoreański, w którym są dialogi i opowieści narratora :). Ten język mocno podtrzymuje w filmie aurę dramatu psychologicznego. Bez niego tj. po angielsku lub co gorsza po francusku historia nie trzymała by tak widza w napięciu. Produkcja nie była by po prostu tak dobra :).

….Dlatego że pewnego dnia podstarzały weterynarz ma stłuczkę samochodową.

Murder0

Znajomy policjant weterynarza z Alzheimerem

Dwóch seryjnych morderców?

W mieście cały czas policja znajduje zwłoki kobiet, a weterynarz przypomina sobie że nie mordował od 17 lat! Ostatnią jego ofiarą była jego puszczalska żona, którą zabił w bambusowym lesie, który sam zasadził gdy powiedziała mu że jego córka tak naprawdę nie jest jego.

Po tym morderstwie weterynarz ma pierwszą „stłuczkę” w swoim życiu, która to jak twierdzą lekarze powoduje u niego właśnie tą demencję i Alzheimera. Gdy mężczyzna ucieka z miejsca z brodni zaśnieżoną drogą jego auto wpada w poślizg i koziołkuje kilka razy na dach. 🙂 Z tego wypadku mężczyzna zapamiętał tylko piosenkę, która leciała wtedy w radio. Lubi ją i prosi córkę aby mu ją nagrywała na dyktafon. Może ma ona związek emocjonalny nie tyle z wypadkiem co z jego byłą już żoną? A może to dzięki niej seryjny morderca przypomina sobie pewne szczegóły?….

Dodam tylko że obaj mordercy wreszcie się spotykają, ale znali się już wcześniej bo mieli ze sobą stłuczkę samochodową. Weterynarz wykminił że wjechał w dupę facetowi, któremu z bagażnika ciekła krew. Kierowca nie miał jednak pretensji i stwierdził że sam naprawi auto. Panowie się rozjechali, a weterynarz nagrał zdarzenie razem z numerami rejestracyjnymi auta drugiego mordercy na dyktafon i pobrał z ziemi próbkę bagażnikowej krwi. Młody Koreańczyk twierdził że potrącił jelenia i to jego krew, ale główny bohater zgłosił sprawę nieoficjalnie na policję. Poprosił on znajomego już szefa gliniarzy w mieście aby sprawdził mu numery rejestracyjne i powiedział kto jest właścicielem auta bo podejrzewał że to jest właśnie aktualny seryjny morderca. Na drugi dzień policjanci poszli aresztować jednego z nich.  – Przyszłego narzeczonego córki weterynarza.

Sam weterynarz bada swoimi metodami krew z bagażnika drugiego mordercy i ustala że to krew ludzka. Przekazuje wtedy te próbki policjantom mówiąc im że jeden z nich jest seryjnym mordercą, którego szukają. Ci nawet jeśli wierzą to bagatelizują sprawę i nie chcą się jej bliżej przyjrzeć. Po przebadaniu próbki przez policję wychodzi że to jednak krew jelenia, a policjant wychodzi na pośmiewisko 😀

Mówiłem już że historia jest pogmatwana, a obaj mordercy się często spotykają i wiedzą że nimi są. Jeden się przyznaje do morderstw, ale zaraz wykręca się demencją i że nie pamięta. Koniec końców policja znajdzie wszystkie ciała zamordowanych kobiet, a mordercy i córka jednego z nich postanowią się pozabijać nawzajem.

Ale który wygra? – Stary weterynarz z Alzheimerem? – Czy młody policjant z głową przeciętą w dzieciństwie żelazkiem? I kto w tej opowieści jest prawdziwy, a kto tylko urojeniem i wymysłem weterynarza z Alzheimerem i demencją?

Drugi morderca

W przypadku młodego policjanta też pojawia się motyw trudnego dzieciństwa i okrutnego, agresywnego ojca Koreańczyka :). Gdy staruszek tłukł jego matkę ten jej bronił i chciał go ugodzić nożem. Ale bita matka wzięła żelazko i walnęła syna nim prosto w łeb!

Tajemnicy tego łba wam nie zdradzę. Jest ukazywana na ekranie tylko przez kilka sekund w ciągu 1 godziny i 58 minut, które trwa film. Dobrze się przyjrzyjcie!

Murder1

Drugi seryjny morderca?

Pytanie na koniec

Do psychologów, internautów, psychopatów, magistrów,…..morderców:

Czy rzeczywiście wszystkich seryjnych morderców łączy to samo? A mianowicie, trudne dzieciństwo? Agresywny ojciec, bicie, przemoc, problemy w domu. Czy to wpływa na zostanie w przyszłości seryjnym mordercą?

Pytanie, tak już poza filmem, ale jakby poniekąd nim inspirowane.

 

Dane techniczne

Reżyser: Shin- yron -Won

Kraj produkcji: Korea Południowa

Czas trwania: 1 godzina i 58 minut

Gatunek: Thriller

Główne role: Kyung-gu Sol (jako seryjny morderca z Alzheimerem) , Seol-Hyun Kim (jako córka seryjnego mordercy), Nam-gil Kim, Seo-jeong Hwang

Rok premiery: 2017

Tytuł południowokoreański: „Sal-In-ja-eui Gi-eok-beob

Plagi Breslau (2018)

We wpisie „Kobiety Mafii” jebnąłem się i napisałem że jest najnowszą produkcją Vegi, a nie jest, więc przepraszam. Najnowszą i wzbudzającą kontrowersje jak to u Vegi jest trwający godzinę i 33 minuty film sensacyjny „Plagi Breslau” Wzbudzający kontrowersję bo premiera jakby poniekąd polskiego filmu i polskiego reżysera odbyła się wcześniej za granicą niż w Polsce.

W kinach kanadyjskich, szwedzkich, amerykańskich, holenderskich, norweskich czy belgijskich „Plagi Breslau” cudzoziemcy mogli oglądać od listopada 2018 roku, a polska premiera odbyła się 14 grudnia 2018 roku i to nie w kinach, ale UWAGA! – na platformie „Showmax”, która zakończyła działalność w Polsce 31 stycznia 2019 roku!

Produkcja miała być specjalnie dedykowana widzom „Showmaxu” jako pożegnanie i zakończenie jego działalności w Polsce. W kinach ani na ekranach telewizorów tej polskiej jakby poniekąd produkcji na pewno nie zobaczymy!

A dlaczego? – Ten film sensacyjny jest podobno bardzo straszny i krwawy, ma też zakrawać na horror. Ale MikkeHarry jest świeżo po seansie i wnioskuję że chociaż produkcja miała trochę zakrawać na polską „Piłę” to reżyserowi wyszedł nudny i lekki kryminał stawiający polską policję i służby specjalne w złym świetle jak na Vegę przystało. Natomiast faktem że fani reżysera w Polsce o tym że premiera światowa odbyła się wcześniej dowiedzieli się grubo po fakcie nie byli zachwyceni. Obrazili się na swojego ulubieńca, który teraz ma mniej fanów.

„Plagi Breslau”, a zamknięcie „Showmaxu”
MikkeHarry teoretycznie sobie spiskuje i spekuluje że wyświetlenie tego filmu tylko i wyłącznie na jednej platformie miało coś wspólnego z decyzją o jej zamknięciu. A nie na odwrót – że niby Vega zrobił specjalnie „Plagi Breslau” na pogrzeb wielkiego „Showmaxu”. I że specjalnie dla jakiejś tam platformy internetowej zagonił do roboty tylu znanych aktorów.

Może twórcy, właściciele, administracja „Showmaxu” wiedzieli wcześniej że premiera filmu odbędzie się w zagranicznych kinach? Co o tym myślicie?

I może „Showmax” został ZMUSZONY przez władzę do swoistego „zamknięcia się” w Polsce za to że wyświetla film Vegi?

I może razem z fanami obraziły się polskie, kina, telewizje, wytwórnie, ktoś jeszcze…..i nacisk na platformę wywarli po prostu donowie kinematograficzno-multimedialnego półświatka w Polsce, a nie rząd?

Ale zostawmy już moje spekulacje i zajmijmy się trochę grą aktorską w filmie i postaciami odgrywanymi przez aktorów….

pla

Aktorzy i bohaterowie
Główną rolę – komisarza łapiącego galopujące po Wrocławiu konie i ścigającego seryjnego mordercę gra Małgorzata Kożuchowska. Ta 46-cio letnia aktorka to debiutantka w filmie Vegi i jak sama twierdzi musiała przejść do tej roli sporą aktorską metamorfozę, co było jej akurat potrzebne. Po mojemu milf Kożuchowska nie nadaje się do roli wulgarnej i twardej policjantki. Zupełnie nie trafiony angaż.Postać aktorki jak na policjantkę z wydziału zabójstw przystało ma też emocjonalne problemy osobiste, a bardziej załamuje się jeszcze jak jej partner – grany przez Tomasza Oświecińskiego policjant Bronson zostaje kopnięty przez galopującego po Wrocławiu konia, którego nie udało mu się schwytać i ląduje w szpitalu w śpiączce, a lekarze nie dają szans że się wybudzi.

Jednak jakie osobiste problemy bohaterki wpływają na jej policyjną robotę i życie prywatne nie będę spojlował tylko polecam seans :). Dodam że w tle problemów jest pijany poseł i przejechane na śmierć dziecko….

Natomiast lekarza ostatniego kontaktu, który jest w filmie potrzebny z racji tego że spada kilka głów gra 66-cio letnia Iwona Bielska.

Sama postać Kożuchowskiej natomiast nazywa się Helena Ruś, a Bronson budzi się ze śpiączki dzięki pomocy agentki ABW granej przez 41-dno letnią Darię Widawską. To właśnie agentka Iwona Bogacka podczas niedyspozycji Bronsona pomaga mu ścigać „wrocławskiego Piłę” – seryjnego mordercę.

Zobaczymy też grającą żonę  Bronsona Katarzynę Bujakiewicz, jednak 46-cio letnia aktorka dostała od Vegi mały epizod. Jest też prokurator grany przez 66-cio letniego Andrzeja Grabowskiego. Prokurator ma alergię i jest żądny uwagi mediów oraz sławy. Zachowuje się śmiesznie, tak swojsko żeby nie napisać żałośnie. Postacie Grabowskiego i Kożuchowskiej mają dwa odmienne i zgoła przeciwne sobie charaktery i ten kontrast widz zauważy oglądając.

Inni aktorzy, którzy zagrali w filmie to: Ewa Kasprzyk (62 l) – jak się potem okazuje matka mordercy i młoda Maria Dejmek (31 l) znana między innymi z filmu „Sep”. Ewa Kasprzyk zadebiutowała już u Vegi w filmie „Botoks” grając tam bezwzględną prezes koncernu farmaceutycznego. A Maria Dejmek gra tutaj natrętną dziennikarkę.

 

Fabuła
Chodzi o to żeby złapać mordercę interesującego się historią Wrocławia, w którym dzieje się akcja filmu. Ktoś codziennie o godz. 18:00 morduje ludzi w sposób w jaki były mordowane w XVlll wieku – dziwacznie i brutalnie. Jego ofiarą o mało nie pada sam premier RP, a na pewno zobaczymy trupa komornika i obciętą głowę. Konie wyścigowe też mają w filmie swój oddzielny – morderczy epizod zaraz obok byków rasy Limousine, a sama główna bohaterka jest ze wsi :P. Morderca wydaje się znać każdy ruch policjantów z wydziału zabójstw jakby był jednym z nich. Ja wiem już kto nim jest……

Dodam tylko że na ciałach ofiar wypala rozgrzanym żelazem różne epitety jeszcze za ich życia! Czy ofiary „wrocławskiego Piły” zrobiły za życia coś złego?….

Światowy Konflikt

MikkeHarry dostał nową planszówkę polityczną. Fotorelacja z unboxingu…

20190112_125635

Mam już nawet chętnych do zagrania. O tej grze jest już w internecie wiele relacji i jej instrukcji, z tym że na wcześniejszych wersjach zamiast Trump`a był Obama i w taką wersję tej planszówki mogliście grać.

Jednym z chętnych do pierwszego zagrania jest min. on:

http://p-wyrzykowski.blogspot.com/

O co chodzi? – Zdjęcie z opisem gry z jej pudełka mówi samo za siebie. Na dole dalsze zdjęcia innych elementów gry…

 

 

Karty wpływu

20190112_130521

Pudełko

Ostatnią planszówkę MONOPOLY HOTELS grałem z Marian Mario Artych…

OLINKOWANIE

https://www.marioartych.com/kontakt/

https://mikkeharry.wordpress.com/2015/01/06/monopoly-hotels/

https://mikkeharry.wordpress.com/2018/12/30/slon-luna-2018/

 

To (It) 2017

Ten horror z 2017 roku, czyli całkiem nowy zarobił 300 milionów dolarów, a budżet produkcji wynosił 35 milionów dolarów. Jest filmem, który po samym pierwszym weekendzie emisji w kinach zarobił najwięcej ze wszystkich horrorów jak dotychczas. Amerykańska produkcja w reżyserii Andreasa Muschietti, a trwająca dwie godziny i 15 minut lub dwie godziny i osiem minut (w zależności od wersji) opowiada o klaunie-potworze – miejskiej legendzie w zmyślonym miasteczku Derry w stanie Maine, który to klaun budząc się co 27 lat prześladuje i porywa dzieci. Tym razem grupka młodzików chce go przechytrzyć….

Słowo o bohaterach horroru

Miasteczko Derry ma mroczną tajemnicę, z którą dorośli ani jego władze nie łączą tajemniczych zdarzeń takich jak publiczna masakra dzieci lub ich masowe porwania, a zdarzenia takie zdarzają się w Derry co 27 lat. Mały i gruby dzieciak, który niedawno się do Derry przeprowadził łączy fakty bo nie ma przyjaciół i w wakacje chodzi do biblioteki i poznaje tam historię nowego miejsca zamieszkania. Opowiada o swoim odkryciu nowo poznanym kolegom, z którymi chodzi do szkoły, a którzy ratują go przed bandą syna szeryfa, który wraz z tą bandą prześladuje i okalecza młodsze dzieci, dokucza im. I tak do bandy dzieci, a jeszcze nawet nie nastolatków, którzy jak to amerykańskie dzieci sypią wulgarnymi tekstami i ciętymi ripostami jakich nie powstydzili by się najbardziej wyuzdani i wulgarni dorośli komicy dołączają: dziewczyna Beverly – córka zboczeńca, który ją molestuje i murzyn nie odważający się zabić owcy, którego młodzieńcy też ratują przed prześladowaniami syna szeryfa (wsadzają mu ryj do gówna :D) rozpętując zwycięską potem wojnę na kamienie. Szeryf  – ojciec młodocianego bandziora trzyma syna krótko i stosuje brutalną przemoc w jego wychowaniu. Tak że prześladowca dzieci staje się w domu miękką, płaksiwą fają, ale z czasem mści się na ojcu pod wpływem bestialskiego klauna Pennywise`a.

Pennywise

To właśnie ten klaun, który co 27 lat budzi się aby porywać dzieci w Derry. Czy to przez kanały czy z innego miejsca to wszystkie lewitują potem w jego podziemnym cyrku. Klaun ma kły i potrafi odgryźć dziecku rękę, a zabić nie da się go nawet przebijając mu głowę metalowym prętem bo ona zaraz odrasta. Jest mistrzem iluzji bo pod jego wpływem dziecko potrafi widzieć zakrwawioną łazienkę i opętujące je włosy albo swojego nieżyjącego brata. Pennywise potrafi przemawiać do ludzi przez telewizor i zmieniać się w inne – bardziej szkaradne od niego postaci lub przybierać kształty i wygląd zaginionych krewnych. Z nim mierzą się bohaterowie filmu – dzieciaki sypiące tekstami jak dorośli dresiarze (nie brakuje w nich porównań do matek kolegów, wagin i seksu oralnego lub spermy). Druga grupa bohaterów horroru to banda prześladowców syna szeryfa jeżdżąca samochodem po mieście i dokuczająca młodszym. Za nich też weźmie się Pennywise….

IT

Słowo o fabule

Mały Georgie znika podczas zabawy papierową łódką w trakcie deszczu. Przez długi czas uważany jest za zaginionego bo policja nie znajduje zwłok. Jego łódka wpłynęła do studzienki kanalizacyjnej, w której siedział Pennywise, a z którym mały Georgie uciął sobie pogawędkę bo chciał odzyskać łódkę. I już nie wrócił….Wkrótce w Derry znikają dzieci z jednej szkoły, a zbliżają się wakacje i brat małego Georgi`ego postanawia odszukać w nie brata. Towarzyszą mu przy tym koledzy opisani pokrótce w części Słowo o bohaterach horroru. Wakacyjne przemierzanie Derry rowerami-składakami w końcu przeradza się w żądzę odnalezienia wszystkich zaginionych. Toteż dzieciaki uciekając przed synem szeryfa i jego bandą trafiają do miejskich kanałów, biblioteki szkolnej, po której biegają bezgłowe stwory (iluzje umieszczane w wyobraźniach dzieciaków przez Pennywise`a). Aż wreszcie trafiają do zrujnowanego i spalonego domu stojącego na jednej z ulic. Mieszkańcy Derry boją się do niego wchodzić, a uratowany z gówna murzyn, który włóczy się z dzieciakami był w tym domu jak się palił bo kilka lat wcześniej spłonęli tam jego rodzice. Dzieciaki postanawiają odwiedzić i ten dom, ale murzyn jest sceptyczny….

Legenda głosi że w spalonym domu znajduje się studnia, w której utopiło się dużo dzieci. W studni tej znajduje się cyrk Pennywisea i to do niego porywa on dzieci z Derry, które unoszą się tam w powietrzu w stanie swojego rodzaju hipnozy. Studnia jest jednym z makabrycznych zdarzeń, które co 27 lat nękają Derry. Mali detektywi trafiają do niej aby uratować Beverly, którą Pennywise porwał. Wtedy są już od dawna skłóceni, ale w obliczu zagrożenia dziewczyny łączą z powrotem siły. W międzyczasie przeżywają problemy w domu z rodzicami bo domowe ogniska większości z nich nie są wolne od patologii. I tak jeden z małych bohaterów ma ojca rabina i zbliżą się jego bar micwa, a nie umie recytować Tory. W gabinecie ojca też widuje iluzje Pennywise`a.

Jeden z dzieciaków bierze leki, które i tak go nie leczą z astmy bo to placebo, ale gruba matka każe 😀 😀 :D…..

Beverly ma molestującego ją ojca i to jej włosy, które wcześniej ścięła nożyczkami usiłują ją wciągnąć do gadającej umywalki, z której słyszy głosy porwanych dzieci. Inny ma grubą matkę, a jeszcze inny widuję w rzeczywistości swojego zaginionego i uznanego za zmarłego brata. Syn szeryfa przebija ojcu gardło po tym jak ten upokarza go przy kolegach. Do morderstwa namawia go głos klauna przez telewizor…..

Horror mógłby czasami robić za dramat psychologiczny bo jego główni bohaterowie jak i ich rodzice, czyli wszyscy mieszkańcy Derry mają złamane życia i te życiowe problemy twórcy filmu uzewnętrznili w scenariuszu i na ekranie. Patologia bije po oczach i uszach :).

Koniec końców dzieciaki nie znajdą w wakacje żądnego zaginionego, chociaż tragiczną śmiercią zginie nie tylko szeryf, ale i zboczony ojciec Grety. Spalony dom okaże się domem iluzji, do którego Pennywise zwabia swoje ofiary i to w nim dzieciaki stoczą z klaunem pierwszą, ale mniej krwawą i mniej brutalną walkę. Prawdziwa masakra odbędzie się w cyrku Pennywise`a, do którego wejdą wpadając do studni, ale murzyn wrzuci tam uprzednio syna szeryfa i ojcobójcę w jednym :).

Pennywise`a raczej nie zabijają, ale znika on w studni na kolejne 27 lat, a tymczasem kończą się wakacje i dzieciaki zaprzyjaźnione już ze sobą wracają do szkoły,…..

Od MikkeHarry`ego

Film jest bardziej śmieszny niż straszny, a z takiej racji że jego głównymi bohaterami jest amerykańska młodzież będąca chwilę przed okresem dojrzewania lub właśnie w nim teksty są wulgarne i pełne  sprośnych żartów w wykonaniu dzieci, więc mimo długości horroru (ponad dwie godziny) widz się nie znudzi, a uśmieje. Nie brakuje też krwi, brutalności, odciętych kończyn i dziecięcych zalotów (nie zapominajmy że wśród bohaterów jest tylko jedna dziewczyna). Dorosłe postacie odgrywają w filmie role drugoplanowe, a ich pociechy się mądrzą na swój sposób. Postać Pennywise`a również może wystraszyć, ale pojawia się rzadko. Widz może odnieść wrażenie że klaun ma wpływ na wiele rzeczy otaczających bohaterów horroru (np. na telewizor i aparat do przeźroczy lub coś w jego rodzaju :D).

Dane techniczne

(te nieobecne w powyższej części wpisu)

Nagrody: Złoty Popcorn za najlepszą obsadę w horrorze w roku 2018 i 9 nominacji do nagród

Kraj produkcji: Kanada i USA

Data polskiej premiery: 8 września 2017

Gatunek: horror

Główne role: Bill Skarsgård (Pennywise), Sophia Lillis (Beverly), Finn Wolfhard, Jack Dylan Grazer, Jeremy Ray Taylor, Wyatt Oleff, 

 

Annabelle: Narodziny zła (Anabelle: Creation) 2017

Córka producenta zabawkowych lalek z małego miasteczka ginie tragicznie w wypadku drogowym – potrącona przez samochód tuż po Mszy Świętej. Jej rodzice odprawiając pewien modlitewny rytuał proszą jakiekolwiek siły nadprzyrodzone o możliwość ponownego oglądania w domu zmarłego dziecka. Nadprzyrodzone siły wysłuchują i niebawem w wilii zabawkarzy pojawia się duch dziewczynki rozpalając w rodzicach iskierkę radości. Jednak możliwość ponownego cieszenia się ukochanym dzieckiem nie jest darmowa bo w raz z jego duchem małżeństwo odwiedza demon – siła nadprzyrodzona, która wysłuchała modłów pary zabawkarzy. Dziewczynka porozumiewa się ze swoimi rodzicami przez pisanie karteczek i oni tak samo jej odpowiadają, a pewnego dnia jej duch prosi o zamieszkanie w jednej z lalek zrobionych przez ojca. Małżeństwo zgadza się i od tej pory lalka ożywa, a tkwiący w niej demon przewraca do góry nogami dom i życie małżeństwa między innymi okaleczając i doprowadzając do kalectwa matkę zmarłej dziewczynki.

Cała historia rozgrywa się w roku 1943 i gdy w wilii zabawkarzy zostają odprawione egzorcyzmy, a siejący spustoszenie diabeł jak nazywa go matka zmarłej dziewczynki uwięziony w lalce i zamknięty w ciemnym pokoju dziecka małżeństwa, w którym ściany oklejone są stronicami z Pisma Świętego zamiast tapety na 12 lat zapada cisza i spokój. Zero jakiejkolwiek aktywności sił demonicznych i nadprzyrodzonych w domu. Zło jest zamknięte….

anab

12 lat później likwidowany jest sierociniec, z którego sieroty – dziewczynki nie mają się gdzie podziać, więc pewne małżeństwo byłych już producentów zabawek, które przed laty straciło w wypadku samochodowym córkę proponuje swój dom jako tymczasowe schronienie dla sierot. Ksiądz przywozi je do wilii małżeństwa i zostawia tam z zakonnicą.  Dziewczynki z sierocińca jak na młody, a wręcz dziecięcy wiek wysławiają i zachowują się bardzo dorośle. Jedna z sierot jest kaleką jako ofiara polio i nie daje swoim koleżankom poznać po sobie że jest jej przykro gdy nie może biegać i bawić się razem z nimi. Z inną sierotą zawiera układ polegający na tym że nigdy nie dadzą się adoptować osobno.

Pierwsza wizyta w nowym sierocińcu zaczyna się standardowo – od oprowadzenia po wielkim domu i zakazem zaglądania tylko do dwóch pokoi: tego, w którym właściciel śpi z okaleczoną żoną i tego, w którym zamknięta jest lalka z uwięzionym w niej demonem. Sieroty mają zająć pokoje na piętrze, na którym mieści się też pokój córki małżeństwa – ten z lalką, a sypialnia właścicieli mieści się na dole. Zakonnica opiekująca się dziewczynkami dostaje osobny pokój, w którym jak zauważą coś jest nie tak z pewnymi drzwiami. Usterkę naprawia jednak właściciel.

I w tej podobnej sielskiej atmosferze rozgrywa się większość akcji horroru dopóki kulejąca sierotka (ta po polio) nie decyduje się zgrzeszyć i wejść do jednego z zakazanych pokojów, który według właściciela ma być od dawna zamknięty na klucz. Niestety jak mała kaleka przekonuje się grzesząc – nie jest tak. Konsekwencje tego grzechu i złamania jednego z nielicznych zakazów ma poznać niebawem i to wcale nie będzie pokuta, którą zada jej opiekująca się sierotami zakonnica.

Mała kaleka odwiedza więc dziecięcy pokój, w którym zastaje dziwną bo przykrytą prześcieradłem wielką lalkę i tak samo przykryty domek dla lalek. Opuszcza przestraszona pokój i od tej pory zaczynają dziać się dziwne rzeczy w domu. Horror właściwy w przypadku tej produkcji zaczyna się w 49-tej minucie trwającego 1 godzinę i 49 minut filmu. Gdy kulejąca dziewczynka po raz kolejny grzeszy i odwiedza zakazany pokój zmarłej dawno temu córki właścicieli drzemiące przez 12 lat w lalce zło odżywa na nowo  – demon zostaje uwolniony z uścisków kart Pisma Świętego i ciała zabawki. Od teraz drzwi pokojów zamykają się same, elektryczny fotel dla niepełnosprawnych nie reaguje na poruszanie jego manipulatorem, a inne sieroty twierdzą że widują przechadzającą się po korytarzach wilii żonę zabawkarza, która od dawna nie może chodzić i nie wychodzi z sypialni.

Demon uwolniony z lalki w końcu terroryzuje mieszkańców domu, a nowe miejsce do zamieszkania upatruje sobie w małej, grzesznej, kulejącej sierotce dzięki której został uwolniony. Od tej pory poluje na nią aż w końcu przejmuje kontrolę nad jej ciałem i tutaj dopiero zaczyna się dopiero prawdziwy horror mieszkańców wilii zabawkarza. Sierotka chce bowiem ich wszystkich pozabijać i nagle przestaje kuleć. Udaje jej się zamordować właścicieli domu, ale większość dziewczynek i zakonnica uciekają jej. Dom eksploduje i wezwane zostają służby ratunkowe w tym policja. Po dziewczynce i demonie znika jednak ślad. Znajdują tylko lalkę siedzącą w pokoju, którego ściany oklejone są kartkami powyrywanymi z Pisma Świętego….

Demon zatrzymał się w swoim nowym ciele i niebawem inne małżeństwo adoptuje kulejącą dziewczynkę, która żyje z nimi aż do osiągnięcia dorosłości przez kolejne kilkanaście lat. Nowi rodzice małej kaleki nie wiedzą jednak że kryje się w niej siła wcześniej uwięziona przez księży w lalce, a potem wypuszczona znowu przez ich nowe dziecko. A pierwotnie wywołana żądzą ponownego oglądania zmarłego dziecka przez małżeństwo lalkarzy. Obrazy te były jednak złudne, a widzenie dawno zmarłej córki tylko przez urywki momentów bądź słyszenie jej kroków dawało jej zrozpaczonym rodzicom tylko namiastkę pozornej radości….

Dane techncizne filmu

Rok premiery: 2017 (nówka!)

Gatunek: Horror

Czas trwania: 1 godzina i 49 minut

Tytuł oryginalny: „Anabelle Creation”

Tytuł polski: „Annabelle: Narodziny zła”

Kraj produkcji: USA

Boxoffice: 306 milionów 515 tysięcy i 884 dolarów

Reżyser: David F. Sandberg

Nagrody: dwie nominacje ( Saturny Złoty Popcorn )

Główne role: Stephanie Sigman (zakonnica), Talitha Eliana BatemanLulu Wilson, Samara Lee, Grace Fulton. Mało znane aktorki bo większość bohaterów horroru to dzieci.

*W sierpniu 2013 roku produkcja zarobiła w USA i Kanadzie łącznie 35 milionów dolarów, a w innych państwach w tym w Europie 36,7 milionów dolarów.  Co razem daje ponad 71 milionów dolarów zarobku, a budżet produkcji wynosił według różnych źródeł ( filmweb, wikipedia) ponad 306 milionów dolarów lub 15 milionów dolarów z hakiem :). Przez niektórych odbiorców produkcja uważana jest za jeden z najlepszych horrorów 2017 roku, a autor tego bloga ocenia ją jako średni horror. Ot, taka standardowa historia z tajemnicą z przeszłości i nawiedzonym domem w tle z dodatkiem chrześcijańskiej religijności na amerykańskiej wsi. Trzeba też przy tym pamiętać że historia rozgrywa się w latach 40. i 50. ewentualnie na początku 60. XX wieku.