Papryczki chilii

Jak mam rozpoznać, który to gatunek?
cayenne,
jalapeno,
piri-piri
habanero,
tabasco
I czy z ich nasion wyrosną nowe w warunkach domowych?

*Wie kann ich auserkennen welche Gattung ist das?
Und kann ich das hauseinmachen, oder?

Ich meine, aus der Kernen….

 

Na YT i w internecie jest kilka instrukcji jak to wyhodować i znajomi mi coś takiego podrzucają. Ale czy to prawda. Słyszałem że teraz jest najlepszy czas żeby to wykiełkowało, ale ja narazie zbieram info i jutro je ogarnę….

Fanów Rolnik MikkeHarry zapraszam do dyskusji w  komentarzach….

Miód pitny i inne produkty pszczele – różne zastosowania

Z cyklu „rolnik MikkeHarry” w dalszym ciągu nie doszły bo po raz drugi nie zdał egzaminu państwowego T.7, ale za to popełnił tekst o pszczółkach i miodkach :). Taki nie tylko dla Kubusia Puchatka. Pozdrawiam!

„W gospodarstwie domowym najczęściej wykorzystywanym produktem pszczelim jest miód. Wytwarzają go również i osy, a nie tylko pszczoły przetwarzając nektar pobrany z nektarodajnych kwiatów. Osy pobierają nektar również z roślin trujących dla ludzi, a skład ich miodu różni się od składu miodu pszczelego. Miodem osim można się więc zatruć. Miód wykorzystywany jest więc w celach spożywczych, a wyróżniamy między innymi następujące miody: pitne, spadziowe, sztuczne, nektarowe, akacjowe, rzepakowe i gryczane lub oczyszczony. Zgodnie z „Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych” miodem nazywać możemy tylko produkt wytworzony przez pszczoły. Oznaczeniu podlegają też kraje pochodzenia miodu. Te oznaczenia to:

1. „mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich UE” albo
2.„mieszanka miodów niepochodzących z państw członkowskich UE” albo
2. „mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich UE i spoza UE”.

Miód nadający się do spożycia tj. wykorzystania w gospodarstwie domowym znajdowano też w grobowcach faraonów, a z powodów zdrowotnych i dietetycznych dobrze jest zastąpić czasami miodem cukier i posłodzić sobie nim herbatę lub kawę. W niektórych częściach świata występują też miody nie nadające się do użycia w gospodarstwie domowym gdyż są trujące, a wynika to z nektaru roślin trujących, z którego są wytworzone. Zatrucie miodem przebiega długo i ciężko, ale nie jest groźne dla ludzkiego życia. Należy jednak pamiętać że miód trujący niczym się od zwykłego nie różni. W ciągu całego życia pszczoła wytwarza nie więcej niż jedną łyżeczkę miodu, a żeby zebrać do tego odpowiednią ilość nektaru musi ok. 4 milionów razy przysiąść na nektarodajnej roślinie.

I analogicznie spożywać miodu nie zaleca się dzieciom poniżej 1 roku życia gdyż może on przechowywać pałeczki jadu kiełbasianego powodujące botulizm dziecięcy tj. zatrucie jadem kiełbasianym, a więc może być groźny dla zdrowia i życia dziecka. Dzieciom starszym i dorosłym ludziom wolno spożywać miód gdyż on sam w sobie jadu kiełbasianego nie zawiera.

Ze względu na mnogość rodzajów miodów opiszę tylko dwa z nich nadające się do użycia w gospodarstwie domowym:

Miód oczyszczony – to taki pozbawiony pyłków kwiatowych i wosków. Ma działanie przeczyszczające (w dużych ilościach ) i osłania drogi oddechowe. Poprawia też smak leków i wytwarza się z niego miody lecznicze (wykorzystanie w farmacji, czym zajmę się później w niniejszej pracy). Wytwarza się go dodając więcej sacharozy niż miodu gdyż jest ona lepiej rozpuszczalna.

Miód pitny – to alkohol powstający z fermentacji miodu pszczelego lipowego. Od średniowiecza pija się je na Litwie i w Polsce. Miód pitny jest napojem owocowym, a wyrabianie go (a nie pędzenie jak bimbru!) to miodosytnictwo odbywające się w miodosytniach – specjalnie przeznaczonych do tego budynkach.

Miodu można też użyć jako składnik ciast i placków bądź nadzienie cukierków. Zawierają go też niektóre rodzaje owsianych płatków śniadaniowych. Może posłużyć za nadzienie cukierków lub smarowidło do pieczywa. Ma on smak oczywiśćie słodki :).

Inne spożywcze właściwości miodu:
– konserwacja owoców ( w miodzie zdrowiej niż w żelatynie)
Wykorzystanie w farmacji:

Miód posiada bakteriobójcze właściwości (ale tylko ten naturalny), więc można za jego pomocą walczyć z patogenami. Dlatego stosuje się go również do wyrobu lekarstw. Jest również stosowany do wytwarzania specyfików poprawiających urodę np. tych w trychologii (preparaty lecznicze lub upiększające do włosów i skóry głowy). Dotychczas udowodniono tylko (albo aż!) przeczyszczające, antyseptyczne i uspokajające działanie miodu. Pszczeli miód zawiera dużą ilość nadtlenku wodoru, który znajduje swoje zastosowanie w dezynfekcji i ochronie skaleczeń i ran powstałych na skórze toteż łagodzi obrażenia skóry takie jak jej rozcięcia i poparzenia. Miód nie tylko łagodzi, ale też nawilża, więc można go stosować na oparzenia słoneczne jak i te od ognia. Aby zadziałał należy nałożyć tylko jego cienką warstwę na poparzone miejsce….

Miód przyśpiesza również metabolizm dzięki czemu szybciej spala się alkohol i odzyskuje energię. Co za tym idzie jego zjedzenie będzie wskazane po ostrej popijawie dzień wcześniej. Mód łagodzi podobno kaca. Aby to nastąpiło należy rozpuścić łyżeczkę miodu w szklance gorącej wody i tak jak dzień wcześniej…wypić :).

Natomiast łącząc antyseptyczne właściwości miodu z octem jabłkowym można skutecznie zwalczyć pasożyty. Miód wzmacnia też włosy od korzenia i je nawilża. Ponadto działa jak naturalna odżywka i zapobiega powstawaniu łupieżu. Może również być naturalnym antybiotykiem zwalczającym np. salmonellę i inne patogeny odporne już na metycylinę (penicylina o wąskim spektrum działania).

Właściwości lecznicze zawiera tylko miód ekologiczny i naturalny. Należy unikać kupowania tych w niższych cenach, czy to w celach farmaceutycznych, czy spożywczych gdyż zawierają one cukier i konserwanty.

Inne farmaceutyczne zastosowania miodu:
– leczenie zmian skórnych i trądziku (miód ma bakteriobójcze właściwosci)
– zmniejsza ryzyko powstawania bliznowców
– koi rany i podrażnienia skóry
– uspokaja nerwy i ułatwia zasypianie
– jest domowym sposobem na leczenie kataru, grypy, zapalenia oskrzeli i płuc
– wzmacnia serce i reguluje tętnicze ciśnienie
– pomaga w procesach trawiennych wzmacniajac i pobudzajac apetyt
– wspomaga profilaktyke w leczeniu alergii
– pomaga w leczeniu stanów zapalnych oka
– pomaga przy zmęczeniu

Wykorzystanie w kosmetyce:
Ta dziedzina wykorzystuje miód w postaci czystej lub przerobiony na propolis (mleczko pszczele) – kremową, białą lub żółtawą substancję wydzielaną z pszczelich ślinianek. Odżywiają się nim młode pszczoły w ulu i jest ono jedynym pożywieniem królowej. Spożycie propolisu ma pozytywnie wpływać na intelekt i poprawiać tężyznę fizyczną, ale też odmładzać i zapewniać długowieczność. Chińczycy wykorzystują je więc w medycynie tradycyjnej. W kosmetyce stosuje się je gdyż działa antybakteryjnie zwalcza więc krosty i pryszcze.

Maski i okłady z miodu – nawilża się nimi skórę i włosy oraz okłada się nimi spękane pięty. Takie cuda kosmetyki miodowej pomogą również gdy posmaruje się nimi popękane usta. Kuracja skórna miodem zalecana jest dla wszystkich typów cery, ale należy pamiętać że miód również uczula. Dlatego zanim zdecydujemy się zastosować kosmetykę miodową zaleca się wykonać próbę skórną na opuszki palca lub za uchem.
Plastry miodu wykorzystuje się w usuwaniu zmian i zapaleń skóry nakładając je na 20 minut (punktowo) na krostę lub trądzik.

Z miodu wykonuje się też peeling. A stosowanie go jest jednym z domowych sposobów na poprawę kondycji skóry jaki stosowała już Kleopatra. Miód jest często składnikiem środków kosmetycznych dla dzieci gdyż nie zawiera środków chemicznych podrażniających ich delikatną skórę co jednak nie zmienia faktu że dzieci miód także może uczulić.

Inne kosmetyczne zastosowania miodu:
– ujędrnianie skóry
– usuwanie zmarszczek
– odkażanie
– wpływ na łuszczenie się naskórka
– leczenie złego ukrwienia skóry
– zwężanie (ściąganie?) rozszerzonych porów

PODSUMOWANIE:
Jak widać na przykładzie powyższej pracy miód ma wszechstronne zastosowanie w wielu dziedzinach. Od tych zdrowotnych po kosmetykę i konsumpcję. Jego pożyteczne właściwości znali już starożytni, tak jak wspomniana tutaj Kleopatra i wiele innych kultur. My mamy tą dogodność że miód jest ogólnodostępny i nie musimy uganiać się po lesie za miodowym drzewem (swoją drogą na drzewie to chyba kauczuk powinien rosnąć, a nie miód?) jak Kubuś Puchatek. Są więc sklepy i prywatne pasieki z miodem. Ba, nawet mydło mamy z miodem. Toteż może zacznijmy go częściej używać w dziecinach powyżej opisanych? Jest on przecież naturalnym zamiennikiem leków i kosmetyków. „

Odpady w produkcji rolniczej

Cyklu rolnik MikkeHarry ciąg dalszy i kolejny tekst, który popełniłem w ramach szkoły. Prośba taka jak wczoraj:

„Produktem ubocznym działalności rolniczej są organiczne (naturalne) i nieorganiczne (nienaturalne) odpady. Organiczne odpady, do których zaliczamy między innymi: stałe i płynne dzieli się jeszcze na:

– Resztki ciał i wydzielin organicznych zwierząt tj. kał, mocz i ściółka
– Naturalne resztki: bawełniane, kukurydziane, słoma zbożowa, łodygi winorośli itp.
Wyróżniamy też odpady rolno-przemysłowe np. resztki oliwek po produkcji oliwy z nich oraz resztki owoców po produkcji soków.

Nienaturalnymi odpadami w rolnictwie są między innymi: stare maszyny rolnicze, ogrodzenia, baterie samochodowe, stare opony i zużyte oleje oraz smary. Plastikowe torby po nasionach, nawozach, środkach chemicznych również. Są też zużyte strzykawki i inne resztki narzędzi pracy weterynarzy.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra rolnictwa z 9.12/2014 odpady w rolnictwie można podzielić też na niebezpieczne i inne.

Niebezpieczne są zwierzęta zdechłe i zabite oraz ich tkanka. Utylizacja takich odpadów może odbywać się wyłącznie w wyspecjalizowanych firmach utylizacyjnych (np. „Składnica Skórzec” – najbliżej Siedlec) posiadających odpowiednie pojazdy do ich odbioru i przewozu. Innymi niebezpiecznymi odpadami są te weterynaryjne powstałe w wyniku diagnozowania i leczenia zwierząt, a zawierające szkodliwe substancje chemiczne i cytotoksyny oraz mogące przenosić materiał genetyczny. – Te odbierane są przez lekarza po każdej usłudze weterynaryjnej i powinny być przez niego utylizowane zgodnie z wymogami prawa.

Wymienione wyżej odpady przedstawiają wysokie ryzyko zanieczyszczenia środowiska. Skażać mogą bowiem gleby i wodę oraz stanowić źródło patogenów.
I teraz – co z tym wszystkim zrobić?

Otóż wiele z tych odpadów może przedstawiać dla rolnika wartość ekonomiczną jeśli zagospodaruje on je poprawnie oraz zgodnie z przepisami dotyczącymi środowiska! Utylizacja tych skutków ubocznych produkcji rolniczej niesie za sobą niskie koszty.

I tak nie należy na przykład usuwać z pola resztek po zebranych plonach, gdyż nie tylko użyźniają one glebę, ale i chronią ją przed erozją oraz zatrzymują w niej wodę. – Zawierają bowiem składniki organiczne. W ten sposób gleba jest dostatecznie wilgotna, a składniki organiczne regulują wyparowywanie z niej wody.

Plastikowe torby, ogrodzenia, materiały do irygacji, opakowania po pestycydach i nasionach i części maszyn rolniczych nie należy porzucać na polu tylko zbierać i składować na terenach i w pomieszczeniach gospodarczych specjalnie do tego przeznaczonych! Takich odpadów nie należy spalać samodzielnie, ale można oddać je czasami do sklepów, które płacą kaucje za zużyte torby czy inne rzeczy. Tak jak z a butelki. Opakowania po środkach ochrony roślin również należy zwracać do sklepów. – Taki obowiązek nakładają na ich użytkowników odpowiednie rozporządzenia władz państwa i Ustawa o ochronie roślin. Resztki pozostające w worku czy torbie winno się trzy razy przepłukać wodą, a potem przelać do zbiornika z cieczą użytkową. Każdy sklep sprzedający takie specyfiki ma obowiązek przyjąć od nas odpady po środkach ochrony roślin niezależnie od tego czy kupiliśmy je w tym, konkretnym sklepie i czy mamy na nie paragon czy nie. Ale gdy opakowania nie są przepłukane taki sklep ma prawo odmówić ich przyjęcia.

Bezpośrednio z gospodarstwa rolniczego torby po środkach czy płyny użytkowe w dużej ilości może odebrać PSOR – Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin.

Płyny i inne wydzieliny organiczne z organizmów zwierząt hodowlanych utylizuje się w zależności od gatunku, sposobu hodowli oraz ilości inwentarza i wpływa na to również jeszcze kilka innych czynników….

Odpady stałe oczywiście łatwiej magazynować i utylizować niż te w formie ciekłej, więc do tych pierwszych nie należy dodawać wody aby nie dodawać sobie roboty. A spływy odpadów ciekłych i stałych powinny być przechowywane oddzielne szczególnie, gdy jakieś odpady produkowane w gospodarstwie są czystsze od innych. – Tych, które odprowadza się rzeczonym spływem.

Natomiast dla stałych odpadów zwierzęcych tworzy się w obornikach tak zwane pryzmy. I aby z pod takiej pryzmy nie wyciekły płyny odprowadza się je do specjalnych, wodoszczelnych i betonowych płyt gnojowych. Ściółki i nawozy naturalne można magazynować też w glebie o ile się wykona zabezpieczenie przed wodą dla takiego zbiornika na te odpady bo w ten sposób one nie namokną. Odpady stałe powinny pozostawać w gnojowni do czasu aż przestaną fermentować.

Materiały konstrukcyjne i izolacyjne z azbestem muszą być całkowicie wycofane z rynku jeśli są produktami ubocznymi produkcji rolnej!

*Opisane w niniejszej pracy odpady powstające w produkcji rolnej nie są oczywiście wszystkimi możliwymi, a metod ich zagospodarowania i utylizacji jest o wiele więcej. Są one ściśle regulowane odpowiednimi ustawami i rozporządzeniami władz, które winny być przez rolników i użytkowników tak samo ściśle przestrzegane,a ich nieprzestrzeganie natomiast niesie za sobą groźbę wysokich kar finansowo-administracyjnych przewidzianych prawem i kontroli z przeróżnych instytucji rządowych i urzędów…..”