Major (Mayor) 2013

Rosyjski dramat i film akcji z 2013 roku w reżyserii Jurijego Bykowa opowiada o stosunkach rosyjskiego społeczeństwa z rosyjską policją. Jest też ciągiem zdarzeń, po których następują kolejne spowodowane przez te pierwsze i stawia widzowi pytanie: co by było gdyby/czy chciał/ała byś żeby prawo było jednakowe dla wszystkich? Produkcja otrzymała jedną, europejską nagrodę filmową i 3 inne nominacje, a na Festiwalu Filmowym w Cannes cieszyła się dużym powodzeniem. Twórcy filmów prezentują różne ludzkie postawy (zabójcę, którego wreszcie rusza sumienie, skorumpowanych policjantów, którzy w pewnej chwili zaczynają zabijać swoich kolegów i żądze zemsty ojca ofiary). Także widz może postawić się na miejscu każdego z bohaterów i odpowiedzieć sobie na pytanie jak on sam zachowałby się w takiej sytuacji. Czy to co robią bohaterowie jest słuszne? Ale po kolei….

Fabuła
Major rosyjskiej policji dostaje telefon że jego żona właśnie urodziła dziecko, więc wsiada w samochód i pędzi na porodówkę. Pech chce że po drodze śmiertelnie potrąca dziecko, które wyszło mu na drogę, a idąca z nim matka nie zdążyła go zatrzymać. Jego wóz zjeżdża na pobocze, a jemu samemu nic nie jest, ale nie sprawdza też czy potrącone przez niego dziecko żyje i zamyka jego zrozpaczoną matkę w swoim aucie. Sprawca wypadku dzwoni potem do swoich kolegów z policji aby powiedzieć co zrobił i poprosić o pomoc. Koledzy tytułowego „Majora” w końcu przyjeżdżają i zaczyna się tuszowanie sprawy połączone z fałszowaniem dowodów tj. zeznań sprawcy, które zostały napisane przez przybyłych policjantów i przedstawione sprawcy do podpisu oraz upijanie świadka (matki zabitego dziecka) w radiowozie aby badanie krwi wykazało że była pod wpływem alkoholu. Ale czy dziecko na pewno nie żyło zaraz po wypadku? Czy nie można go było jeszcze uratować?

Oficer policji ma od tej pory dylemat: czy przyznać się do winy i iść siedzieć (a przecież przed chwilą sam został ojcem!), czy też dalej tuszować sprawę z pomocą kolegów? Jest wszak wysokim oficerem rosyjskim policji o nieposzlakowanej opinii i nienagannym przebiegu służby…

Winą za nieupilnowanie dziecka zostaje obarczona pijana matka śmiertelnej ofiary – ona i jej mąż zostają biciem zmuszeni przez jednego z policjantów (kolegę majora) do złożenia zeznań wybielających faktycznego sprawcę wypadku. Ten ostatni z własnej woli siedzi właśnie w areszcie śledczym gdy ojciec ofiary napada ze strzelbą na posterunek policji i bierze na zakładników jego kolegów. Wcześniej już odgrażał się że dopadnie zabójce swojego siedmioletniego synka – chce zabić majora. Major wychodzi z celi aby pomóc kolegom się bronić, a nie uciekać i szybko wychodzi na jaw że jego koledzy nie potrafią nawet posłużyć się bronią tak jak przystało na policjantów. Wypomina im również popełniane przez ich samych niegodziwości, zbrodnie, korupcję i nadużycia, a dość wspomnieć że sam jest sprawcą śmiertelnego wypadku, do którego doszło gdy śpieszył się do żony na porodówkę….

Ostatecznie ta konfrontacja kończy się zabiciem przez ojca ofiary wypadku innego policjanta. On sam ginie potem w celi od strzału jednego z oficerów, a zabójstwo to zostaje sprytnie zatuszowane w zeznaniach i raporcie. Policjanci, którzy nie chcą takiego obrotu sprawy – świadkowie tego morderstwa dokonanego przez ich kolegę chcą powiedzieć prawdę, ale zostają zastraszeni przez jednego ze starszych oficerów, który na każdego ma jakiegoś haka. Dalsza akcja pociąga za sobą jeszcze więcej trupów…

Major ucieka z aresztu i chce wyjawić prawdę o zdarzeniach, które miały miejsce na posterunku. Dlatego jest ścigany przez swoich kolegów – policjantów, sprawców tych wydarzeń. – Morderstw, oszustw, fałszerstw i korupcji oraz pobić :). Grożą na przykład że zabiją jego żonę i nowo narodzone dziecko…Chcą zabić też matkę dziecka, które zabił, a z której wcześniej chcieli zrobić wariatkę i pijaczkę aby go bronić. Major jedzie do niej aby ją ratować i wyjawia jej prawdę o śmierci jej męża na komisariacie policji. Od tej pory chce chronić matkę swojej ofiary przed swoimi kolegami – policjantami, którzy chcą ją zabić. Oboje uciekają, a za nimi pościg…

Gdy major i kobieta, którą porwał zostają dopadnięci przez policję kończy się to źle dla jednego z policjantów – jego kolegów. Grupa szturmowa nie radzi sobie i musi się wycofać. A policjant zostaje również porwany. Od tej chwili major usiłuje zmusić go do powiadomienia wydziału wewnętrznego policji o tym co się stało. Uciekiniera, porywacza i zabójcy dziecka średnio raczej posłuchają. Teraz wazą się nie tylko kariery służbowe i losy wolności policjantów biorących łapówki i nadużywających władzy, ale również ich życia. Dalsze wydarzenia prowadzą do kolejnych samobójstw i morderstw….

Zachęciłem was do obejrzenia? 🙂

Trochę danych technicznych:
Kraj produkcji: Rosja
Czas trwania: 1 godzina i 39 minut
Premiera w Polsce: rok 2016
Premiera światowa: rok 2013
Reżyser i scenarzysta: Jurij Bykow
Tytuł oryginalny: „Mayor”
Gatunek: Akcja, dramat i kryminał
Główne role: Denis Szwedow (major Sergiej Sobolew), Jurij Bykow (reżyser gra jednego z policjantów, kolegę majora), Irina Nizina (matka zabitego dziecka), Dimitrij Kulichkow (ojciec ofiary i napadający na komisariat mściciel).

Juleńka (Yulenka) 2009

Krótka opowieść o pewnym rosyjskim nauczycielu, który przenosi się z Moskwy na prowincje ze względu na zdrowie przyszłej żony. Porzuca posadę uniwersyteckiego wykładowcy w stolicy aby objąć stanowisko nauczyciela w żeńskim gimnazjum w małym mieście. Szybko zauważa że uczennice i nauczycielki (jest tam jedynym mężczyzną) skrywają jakąś tragiczną tajemnicę z przeszłości,więc zamiast uczyć i wychowywać (mimo braku doświadczenia nauczycielskiego dostał od razu wychowawstwo) dziewczynki z klasy, którą mu przydzielono połowę czasu pracy i tego prywatnego spędza na próbach odkrycia tej tajemnicy.

Tajemnica z samobójstwem jednej z uczennic w tle, z którym wspólnego mogą coś mieć inni pedagodzy łącznie z dyrektorką i tytułową „Yuleńką”, z której matką nauczyciel wreszcie ląduje w łóżku – zdradza przyszłą żonę. Z czasem jest terroryzowany i szantażowany przez tę uczennicę, a jego psychicznego koszmaru dopełnia fakt że „Yuleńka” i jego przyszła córka są koleżankami z jednej klasy – jego wychowankami.

yul

Uczennice z gimnazjum nie zachowują się jak małe dziewczynki i plotkują o nowym nauczycielu za jego plecami np. o tym że go ktoś śledzi. Mężczyzna odrzuca prośbę uczennicy o porzucenie swojej rodziny dla niej i jej matki, z którą niedawno uprawiał seks w jej pokoju. Okazuje się że poprzedni adoratorzy kobiety skończyli martwi, a zamknięta w psychiatryku matka małej samobójczyni nienawidzi nauczycieli, których oskarża o śmierć swojej córki. Na nią również wpływ wywiera uczennica – zgadnijcie która? 🙂

Rodzinie nauczyciela grozi niebezpieczeństwo, a on zostaje oskarżony o pedofilię i zaraz uniewinniony. Ktoś podpala jego dom i grozi mu śmiercią. Czy wykładowca z Moskwy wreszcie umrze? I kto go zabije? Zdradzę tylko że skończy w dosyć brutalny sposób, a zabójców będzie sztuk dwie.

Jaką tajemnicę skrywają uczennice i nauczycielki? Co naprawdę stało się z jedną z dziewczynek z klasy mężczyzny? Czy na pewno popełniła samobójstwo? I kto jest mordercą? Mimo że to rosyjski thriller zawiera dobry wątek kryminalny, a nudę ciągnącą się przez długi czas filmu wynagradza widzowi stopniowe rozwiązywanie tej kryminalnej zagadki….

Dane techniczne
Kraj produkcji: Rosja ( w końcu coś nie amerykańskiego!)
Rok premiery: 2009
Gatunek: Thriller, ale i na kryminał pasuje
Reżyser: Aleksandr Strizhenov
Oryginalny tytuł: „Yuleńka”
Główne role: Marat Baszarow (Andriej Biełow – nowy nauczyciel, wykładowca z Moskwy), Darya Balabanova (Yuleńka), Oksana Lavrenteva (przyszła żona Biełowa), Helga Filipova i Irina Kupczenko (dyrektorka żeńskiego gimnazjum)