Zwierzęta gospodarskie w produkcji ekologicznej

Widzę w statystykach że wpisy o rolnictwie biją rekordy popularności, a więc wstawiam artykuł na ten temat jaki kiedyś popełniłem. Mowa w nim o typach użytkowych zwierząt gospodarskich i ich rasach. Ale tylko takich przykładowych, które hodowcy powinni wykorzystywać prowadząc gospodarstwo ekologiczne. Większość tematu omawiam na przykładzie rodzimego podwórka – polskiego rolnictwa.

Ekologiczna produkcja zwierzęca jest działalnością związaną z ziemią. Zwierzęta muszą mieć dostęp do obszarów swobodnego wypasu i wybiegów a liczba zwierząt na jednostkę powierzchni jest ograniczona. Produkcja zwierzęca musi być zintegrowana z produkcja roślinną, a wszelkie formy zanieczyszczeń ograniczone do minimum. Produkty zwierzęce mogą być sprzedawane jako ekologiczne, gdy zwierzęta są chowane zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego.


Wyróżniamy następujące typy użytkowe zwierząt gospodarskich:
– futerkowy (np. króliki)
– mleczny (np. krowy)
– mięsny (np. świnie)
– kombinowany/mieszany (np. koza)
– nieśny (np. kura)


Podane w przykładach zwierzęta dzielą się również na rasy tj. kury mogą być rajskie, a krowy holsztyńsko fryzyjskie lub błękitne belgijskie. A świnie – biała zwisłoucha lub wielka biała polska. Dobór ras i typów użytkowych zwierząt do produkcji ekologicznej warunkują najczęściej lokalne warunki. Zwierzęta gospodarskie są zwierzętami stadnymi i trzeba zapewnić im warunki do rozwoju np. dostosować wielkość stada do wymagań rasy jak i warunków produkcyjnych gospodarstwa.


Aby te zwierzęta hodowlane nadawały się do wytworzenia z nich produktów ekologicznych trzeba karmić je paszami dobrej jakości, czyli nie zatęchłymi i nie nadgnitymi bo dobre odżywianie krów czy świń zapewnia ich dobra kondycję fizyczną i wysoką produktywność tj. mleczność (u krów i kóz) lub mięso dobrej jakości (u świń i królików na pasztet). Do chowu w gospodarstwie ekologicznym najlepiej nadają się zwierzęta:


– kurczęta do 18 tygodnia życia z przeznaczeniem na nioski
– prosięta do 25 kg
– pisklęta mięsne do trzeciego dnia życia
– koźlęta i jagnięta do 45 dnia życia
– bydło (krowy i byki) do 6 miesiąca życia
Natomiast aby zbyć produkty rolnicze wytworzone z mięsa i mleka tych zwierząt jako ekologiczne należy utrzymać je w warunkach ekologicznego gospodarstwa rolnego przez:
– drób nieśny (kury na jajka) – 6 tygodni
– drób mięsny – 10 tygodni
– małe przeżuwacze i świnie oraz zwierzęta mleczne – 6 miesięcy
– Konie i bydło mleczne – rok


Rasy mleczne polecane do hodowli ekologicznej w Polsce:


Krowy – czarno-biała, czerwono-biała i polska czerwona lub simentalska lub Jersey (ostatnio polecana przez Stowarzyszenie Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi EKOLAND.


Rasa czarno-białą jest typem użytkowym kombinowanym z (mleczno-mięsnym) z przewagą mleczności. Zapewnia ona wysoką i stabilną produkcję mleka gdy hodowca przestrzega zasad gospodarstwa ekologicznego. Natomiast druga najlepiej nadająca się do ekologicznego chowu krowa jest czerwono-biała o typie użytkowym mlecznym.


Bydło prymitywne – rasa: polska czerwona cechuje się długowiecznością, dobrą płodnością i odpornością na choroby. Ono również nadaje się do gospodarstwa ekologicznego.


Bydło mięsne nadające się do produkcji ekologicznej:


Simentalską, Charolaise, Limousine, Blonde d Aguitaine, Hereforfd, Aberden Angus, Piemontese i Salers.


Chów bydła mięsnego metodami ekologicznymi wymaga również zastosowania specyficznych i dostosowanych do warunków przyrodniczych poszczególnych regionów technologii i systemów utrzymania oraz kształtowania mikroklimatu w pomieszczeniach inwentarskich.


Bydło rasy simentalskiej hodowane jest głównie w terenie południowo – wschodniej Polski. Charakteryzuje się dobrą zdolnością adaptacji do różnych warunków środowiskowych. Zwierzęta tej rasy reprezentują typ kombinowany mięsno – mleczny. W warunkach polskich buhaje rasy simental są szczególnie przydatne do krzyżowania towarowego w gospodarstwach ekologicznych.


Limouise jest rasą o nieco mniejszym kalibrze ciała niż Charolaise. Jest rasą wcześnie dojrzewającą. Charolaise natomiast największą pod względem kalibru i masy ciała francuską rasą mięsną. Dorosłe buhaje osiągają wagę nawet do 1300 kg, a krowy do 900kg.


Rasy i gatunki zwierząt należy tak dobierać żeby uniknąć rozprzestrzeniania się w stadach chorób (wściekłych krów, PSE itp. ). Należy do tego wybierać miejscowe rasy poch
odzące również z chowu ekologicznego. Nie wolno stosować w hodowli ekologicznej farmaceutyków, antybiotyków, sterydów i hormonów wzrostu. Przy doborze gatunków i ras w rolnictwie ekologicznym należy brać pod uwagę ich możliwość przystosowania się do miejscowych warunków, witalność i odporność na choroby.”

Einstein vs. Chaplin

Takie małe porównanie spowodowane piątkowym przygnębieniem….

Dwóch przyjaciół – Albert Einstein Charlie Chaplin.

chap

Charlie Chaplin nie mówił ani słowa, a jego twórczość rozumiał i podziwiał cały świat.

ein

Albert Einstein – cały świat nie rozumiał nic z tego co mówi, a podziwiał go mimo to.

Czy czasami nie lepiej się zamknąć i sprawiać wrażenie idioty niż się odezwać i rozwiać wszelkie wątpliwości?

Řezník/M. Engele – Martin Pohl (czeski horrorcore-rap)

 

Dzisiejszy wpis muzyczny poświęcam raperowi z za naszej południowej granicy. Znany w Czechach jako M.. Engele lub Řezník 32-letni Martin Pohl urodził się w Rumburku (Czechosłowacja) i działa od 2004 roku. Popularyzuję tym wpisem trochę jego twórczość w RP bo gra rap-horrorcore, a jego teksty są podobne do tekstów polskiego „Opal(ł)a” i „Słonia” o czym mieliście okazję przekonać się w poprzednim muzycznym wpisie z klipem pt. „Luna”Słoń i Řezník + Opal.

https://mikkeharry.wordpress.com/2018/12/30/slon-luna-2018/

RUMBURK to teraz miasto w północnych Czechach. W Kraju Usteckim.

Czesi znają Pohla z utworów gloryfikujących przemoc przeciwko Ukraińcom (których w Czechach też pełno :P), kobietom, gejom-pedałom, bezdomnym i narkomanom. W swoich tekstach porusza najczęściej tematy horrorcore i współpracuje z innymi artystami. Takimi jak np. nasz Słoń. Jego muzyka ma w Czechach rozdźwięk polityczny i otrzymał czeską nagrodę muzyczną zwaną tam – Český slavík, (Czeski Słowik). Najczęściej otrzymywał ją kiedyś Karel Gott. W 2013 roku Pohl zasłużył w Czechach na tytuł Gwiazdy Internetu.

Przyznanie Pohlowi czeskich nagród muzycznych doprowadziło do sprzeciwu wielu ich laureatów, takich jak np. Tomáš Klus i Matěj Ruppert. Ten ostatni w 2013 roku odrzucił nominację do Czeskiego Słowika gdy dowiedział się że ma go dostać również Pohl.

Řezník i jego czescy featerzy wielokrotnie stawali przed sądami w Pradze oskarżani między innymi o rasizm w swoich tekstach. Jakieś procesy kończyły się wyrokami skazującymi….

Przedmiotem sporu sądowego był np. utwór „Ta holka v mým sklepě” – Dziewczyna w mojej piwnicy. Do sądu podał rapera w tym przypadku prawnik magazynu Týden za przemoc wobec kobiet oraz gloryfikację ich zniewolenia i dyskryminacji.

Martin Pohl i motywy z jego tekstów wykorzystywane są też w grach wideo np. Život není krásný (Życie nie jest piękne).

RZEZ

Martin Pohl – Řezník (zdjęcie z klipu Soudni Proces (Proces Sądowy)

(Za jakość zamieszczonych utworów odpowiada platforma je udostępniająca….)

Dziecięce trumny 

Obyczaj/Konwenans

Samoludobójstwo

Niewolnicy spisku

Proces sądowy

Noc pełna niespodzianek

Dziewczyna w mojej piwnicy

Linia bezpieczeństwa/Telefon zaufania

OLINKOWANIE

Inny czeski raper: https://mikkeharry.wordpress.com/2014/08/20/marpo/

(Opis zamieszczonych klipów pod koniec wpisu)

….I nie jest to ostatni wpis o tym artyście na moim blogu…..

Famadihana ludu Merina :)

Po Nowym Roku witam was kolejnym rytuałem pogrzebowym uprawianym przez malgaski lud Merina, a polegającym na zapraszaniu swoich zmarłych krewnych (fizycznie 😛 ) na biesiady i tańce.

Obrzęd jest praktykowany do dzisiaj, chociaż w 2017 roku malgaskie władze wydały administracyjny zakaz praktykowania tego obrzędu. Był on spowodowany panującą na Madagaskarze epidemią dżumy, za którą tamtejsze władze obwiniły właśnie ten obrzęd i praktykujący go jakby poniekąd chrześcijański lud. Chrześcijański bo Merina uważają że dusza zmarłego krewnego trafia do nieba dopiero po całkowitym rozkładzie jego doczesnych szczątków….

Wykopywanie trupów z  grobów aby przenieść je na cmentarz znajdujący się bliżej rodzinnego domu lub tych pochowanych tymczasowo powodowało podobno rozprzestrzenianie się śmiercionośnych bakterii dżumy na wyspie. Ceremonia zgodnie z prawem może się odbywać od czerwca do września – w porze suchej. Administracyjne wysiłki władz nic nie dały i obrzęd famadihany jest nadal praktykowany.

Drodzy czytelnicy moich wypocin – przed wami ceremonialna ekshumacja kości zmarłych członków rodziny spoczywających w jedwabnym całunie zwana Famadihaną….

Na filmie początkowa faza malgaskiej famedihany Merinów

Zapewnianie godziwej rozrywki zwłokom nie jest niczym nowym na największej afrykańskiej wyspie i jest na Madagaskarze uprawiane od wieków. Trupy tańczą, jedzą i śpiewają razem z żyjącymi krewnymi w ich domach i podczas publicznych uroczystości na mieście.

Praktyka?

Trup co jakiś czas jest wykopywany z grobu i zawijany w świeży, pogrzebowy całun. Wtedy rozpoczyna się zabawa trwająca aż do ponownego złożenia zwłok w nowym lub starym grobie. Muzyka z tańcami i wyżerką, na które przybywają krewni trupa trwają nawet do białego rana. Ceremonia może trwać do tygodnia, w trakcie którego żyjący krewni obnoszą swojego trupa po mieście pokazując sąsiadom i innym miejscowym jak postępuje rozkład ciała i co jeszcze w fizycznym wyglądzie szanownego denata się zmieniło.

Szczątki obnoszą po mieście kobiety zmuszane przez mężczyzn do tańców z nimi na specjalnie zbudowanych scenach. Kobiety obnoszą ciała również w okół grobów, z których je wykopano i trzymają je na kolanach, a mężczyźni wtedy proszą szczątki zmarłych o błogosławieństwo w specjalnych modlitwach.

Kobiety malgaskie pragnące zajść w ciąże lub mające z tym jakieś problemy zabierają do domu fragment starego całunu, w który trup zmarłego krewnego zawinięty był w grobie. Ukrywają ten kawałek materiału w swoim łóżku co ma im niby zapewnić płodność.

Najedzone i wytańczone ciało składa się do mogiły nazad przed zmierzchem :). W trakcie uroczystej procesji ze zwłokami panuje atmosfera strachu przed zmarłymi.

W malgaskiej kulturze zmarli są bardzo ważni bo ich duchy opiekują się żyjącymi potomkami jeśli ich ciała są traktowane z należytym szacunkiem i jeśli…..co jakiś czas zapewnia się im godziwą rozrywkę :D. Dlatego ceremonia famadihany jest na Madagaskarze wyrazem szacunku dla zmarłych, którzy muszą być otoczeni należytą opieką aby ich duchy opiekowały się swoimi potomkami w życiu doczesnym :).

Merina nie są jedyną społecznością na Madagaskarze ani w Afryce praktykującą takie rytuały.  Inną jest np. zamieszkujący również Madagaskar lud Sakalawa (grupa etniczna na wyspie – podobnie jak Merina).